Urodził się w roku 1945. Pracuje na Politechnice Warszawskiej, specjalizuje się w fizyce jądrowej. Współpracuje z zagranicznymi uczelniami i placówkami naukowo-badawczymi m.in. we Francji, USA i Szwajcarii, w tym z Europejską Organizacją Badań Jądrowych (CERN). Prof. Pluta mieszka z żoną w Warszawie. Ma dwoje dorosłych dzieci i dwoje wnucząt.

Joanna Lilpop Jestem biologiem, pracę magisterską robiłam w Zakładzie Genetyki Uniwersytetu Warszawskiego. Już w czasie studiów będąc związana z Kołem Naukowym Biologii Molekularnej, angażowałam się w działania popularyzujące naukę, szczególnie nowoczesną biologię - w czasie Warszawskiego Festiwalu Nauki, Pikników Naukowych. W życiu zawodowym postanowiłam wykorzystywać moją wiedzę biologiczną do opowiadania wszystkim zainteresowanym, czym zajmuje się współczesna biologia i dlaczego jest fascynująca. Od sześciu lat pracuję w Szkole Festiwalu Nauki, jestem prezesem Fundacji BioEdukacji. Na co dzień prowadzę laboratoryjne warsztaty dla dzieci, młodzieży i dorosłych, szkolę nauczycieli, przygotowuję i tłumaczę ciekawe, nowoczesne edukacyjne pomoce naukowe. Staram się udowadniać, że biologia jest fascynującą nauką eksperymentalną, a bycie naukowcem to przede wszystkim zadawanie pytań, szukanie odpowiedzi, obserwacja i badanie rzeczywistości, no i oczywiście prowadzenie doświadczeń. Zespół: Kamil Koper Aleksandra Kwiatkowska Marta Przedniczek Justyna Rudzka Wojciech Siwek Michał Skroński Wolontariusze: Magdalena Szymańska, Natalia Wielechowską i Katarzyna Wójcik

Od kilkunastu lat opracowuje i prezentuje prognozę pogody na antenie krakowskiego oddziału Telewizji Polskiej. Miłośniczka zwierząt, lubi czytać i podróżować.

Zajmuje się badaniem wpływu pożywienia na zdrowie człowieka. Interesuje się również właściwościami witamin i składników diety o charakterze antyoksydacyjnym (przeciwutleniającym) Bromatologia, z starogreckiego: BROMA(TOS) - pożywienie, LOGOS - nauka. Nauka o żywności i żywieniu, o profilaktyce chorób dieto-zależnych oraz o interakcjach leków z pożywieniem

Specjalizuje się w zagadnieniach związanych z żywieniem człowieka, ze szczególnym uwzględnieniem chorób powstających na tle wadliwego żywienia. Kontynuując zainteresowania biologią molekularną, z czasów studiów na Uniwersytecie Jagiellońskim, interesuje się również nową dziedziną nauki - nutrigenomiką, badającą interakcje genetyczno-żywieniowe.

Na co dzień kieruje laboratorium genetycznym w Katedrze Patomorfologii CMUJ, które specjalizuje się w badaniach nowotworów. Uwielbia: zajęcia ze studentami, eksperymenty genetyczne, wyprawy na lodowce, żeglowanie i podróże do najdzikszych zakątków świata. Od kilku lat jej pasją jest prowadzenie zajęć przyrodniczych dla dzieci. Prywatnie mama dwóch córeczek.

Prowadzący zajęcia, w kolejności od lewej: Monika Stańda (Kierownik Punktów Pobrań w Krakowie), Marek Kucab (Trener Wewnętrzny), Danuta Kozłowska (Kierownik Laboratorium przy ul.Olszańskiej 5) DIAGNOSTYKA zapewnia realizację usługi od pobrania materiału biologicznego i transportu materiału własną, wyspecjalizowaną siecią kurierską, poprzez wykonanie badania, do dostarczenia wyniku w przeciągu 24 godzin, także faxem i przez Internet. Możliwe jest wykonanie niestandardowych badań na specjalne zlecenie Klienta oraz realizacja usług specjalnych. Kilkadziesiąt laboratoriów firmy wyposażonych jest w najnowocześniejszą aparaturę światowych liderów obsługiwaną przez wysokiej klasy specjalistów. DIAGNOSTYKA zatrudnia największą liczbę diagnostów z I i II stopniem specjalizacji. Ich pracę wspiera autorski Laboratoryjny System Informatyczny oparty na technologii baz danych ORACLE. Poza rygorystyczną, wewnętrzną kontrolą jakości wyników DIAGNOSTYKA uczestniczy w licznych, renomowanych, krajowych i zagranicznych programach kontroli zewnątrz-laboratoryjnej.

Założycielka „Klubu Niezapomnianych Przygód”. Organizator licznych wycieczek, zawodów sportowych i konkursów językowych. Działa przy scholi dla dzieci i młodzieży. Lubi poznawać nowe kraje i kultury oraz śpiewać w chórze. Mama Kamili(10 lat) i Mateusza(14 lat).

Autorka programów szkoleniowych dla młodzieży i dorosłych. Prowadzi warsztaty i szkolenia z zakresu mnemotechnik, efektywnego czytania, umiejętności interpersonalnych, podnoszenia kwalifikacji zawodowych, a także produktów inwestycyjnych, ubezpieczeniowych i bankowych.

Psycholog, lektor j. angielskiego, trener „Treningu Zastępowania Agresji”. Prowadzi warsztaty efektywnego czytania, mnemotechnik, kreatywności oraz zajęcia z języka angielskiego w połączeniu z alternatywnymi wobec tradycyjnych sposobami nauki. Ma na koncie współpracę z wieloma szkołami i projektami edukacyjnymi. Pasjonuje się historią okresu średniowiecza i renesansu.

Ukończył Wojskową Akademię Medyczną. Jest lekarzem, kieruje Kliniką i leczy chorych, a poza tym uczy studentów i lekarzy. Związany do ubiegłego roku z Warszawskim Uniwersytetem Medycznym, którego był prorektorem. Od października 2009 kierownik Kliniki Chorob Wewnętrznych, Gastroenterologii i Hepatologii Szpitala Uniwersyteckiego z Przychodnia SP ZOZ Uniwersytetu Warminsko-Mazurskiego w Olsztynie Interesuje się historią kultury materialnej, w tym wojska i wojen, logiką i lingwistyką, muzyką i prawem. Jego pasją są jednak ludzie. W szczególności tacy, którzy chcą czegoś więcej i dążą do rzeczy wydawałoby się nieosiągalnych. Także tacy jak jego ukochana 7-letnia wnuczka Marysia, która zadaje pytania zmuszające nie tylko do zastanowienia się, ale i oglądania rzeczy oczywistych z zupełnie innej strony. Pan Profesor przeznacza honoraria za swoje wykłady na Uniwersytecie Dzieci na stypendia dla potrzebujących wsparcia studentów.

Nie wiem synu - odpowiedział, a ja kiedyś będę wiedział - odparłem. Tak rozpoczęła się moja wielka przygoda z ptakami. Będąc w szkole podstawowej wiedziałem, że chcę studiować biologię na Uniwersytecie Wrocławskim. Moje marzenia spełniły się i zostałem biologiem. Po obronie pracy magisterskiej rozpocząłem studia doktoranckie i w 2006 roku uzyskałem stopień doktora nauk biologicznych. W tym samym roku zostałem zatrudniony w Zakładzie Ekologii Ptaków Uniwersytetu Wrocławskiego. Obecnie ptakami zajmuję się zawodowo i z pasją badam różne aspekty ich życia. Publikacje: Sklepowicz B. 2008. Domestic Fowl (Gallus domesticus) in the Diet of Northern Goshawks (Accipiter gentilis) in Poland. Journal of Raptor Research 42: 68-69. Sklepowicz B. 2008. Ślimak Arion sp. przyczyną śmierci piskląt łozówki Acrocephalus palustris. Notatki Ornitologiczne 49: 38-41. Sklepowicz B. 2007. Niejednoczesny wylęg piskląt szpaka Sturnus vulgaris. Notatki Ornitologiczne 48: 139-142. Sklepowicz B. 2007. Ptaki lęgowe lasów Doliny Obry. Przegl. Przyr. 19, 3-4: 15-23. Sklepowicz B. 2006. Włochatka Aegolius funereus w Lasach Skwierzyńskich. Przegl. Przyr. 17, 1-2: 130-132.

Zajmuje się ewolucją człowieka, tym jak wyglądał w przeszłości i będzie wyglądał w przyszłości.

Marek Oziewicz jest Dyrektorem Pracowni Anglojęzycznej Literatury oraz Kultury Dziecięcej i Młodzieżowej przy Instytucie Filologii Angielskiej Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Profesorem na Wydziale Pedagogiki Pennsylvania State University, USA, gdzie od 2006 r. prowadzi kursy z literatury fantasy w ramach programu World Campus. Jest autorem dwóch monografii Magiczny urok Narnii: poetyka i filozofia "Opowieści z Narnii" C. S. Lewisa (Universitas 2005) oraz One Earth One People: The Mythopoeic Fantasy Series of Ursula K. Le Guin, Lloyd Alexander, Madeleine L'Engle and Orson Scott Card (McFarland 2008). W jego dorobku znajdują się dwa zbiory, których jest współredaktorem oraz ponad trzydzieści artykułów naukowych opublikowanych w Polsce i za granicą. Prof. Oziewicz jest ojcem dwóch synów Jeremiego (11 l.) i Tea (7 l.).

Od 1976 roku pracuje w Studio Muzyki Elektroakustycznej Akademii Muzycznej w Krakowie (od 2000 roku jako kierownik). Pisze muzykę instrumentalną i elektroakustyczną, dla radia, filmu i TV. Jest autorem instalacji dźwiękowych i wideo, projektów audiowizualnych, przestrzennych i sieciowych. Od 1984 r. koncertuje, prowadzi kursy i wykłady w wielu krajach Europy, Azji, Ameryki Płn. i Płd. Jest inicjatorem, dyrektorem artystycznym, koordynatorem i partnerem wielu międzynarodowych projektów artystycznych m.in. seria Audio Art (1987),Filmy Nieme z Muzyką Live (1994), GlobalMix (1998), Statek Artystów (2000). W 2006 otrzymał Nagrodę Honorową ZKP, Nagrodę Ministra Kultury oraz Independent Project Grant fundacji CEC ArtsLink w Nowym Jorku.

Wielki pasjonat architektury, niestrudzony w odkrywaniu tajemnic zamkniętych w starych murach.

Dr hab Marcin Wojnar jest lekarzem psychiatrą, adiunktem Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego i ordynatorem oddziału psychiatrycznego w Szpitalu Nowowiejskim w Warszawie. W szczególny sposób zajmuje się uzależnieniami i ich leczeniem, jak również rozpoznawaniem i leczeniem depresji i schizofrenii. Jest tatą ośmioletniego Piotrka, szesnastoletniego Staszka i osiemnastoletniego Janka.

Jak sam mówi, w pracy "strzela z lasera do plazmy". Jego zainteresowania badawcze obejmują optykę atomową i fotonikę. Poza tym interesuje się lotnictwem cywilnym i lubi latać samolotem.

Od 1976 roku pracuje w Studio Muzyki Elektroakustycznej Akademii Muzycznej w Krakowie (od 2000 roku jako kierownik). Pisze muzykę instrumentalną i elektroakustyczną, dla radia, filmu i TV. Jest autorem instalacji dźwiękowych i wideo, projektów audiowizualnych, przestrzennych i sieciowych. Od 1984 r. koncertuje, prowadzi kursy i wykłady w wielu krajach Europy, Azji, Ameryki Płn. i Płd. Jest inicjatorem, dyrektorem artystycznym, koordynatorem i partnerem wielu międzynarodowych projektów artystycznych m.in. seria Audio Art (1987),Filmy Nieme z Muzyką Live (1994), GlobalMix (1998), Statek Artystów (2000). W 2006 otrzymał Nagrodę Honorową ZKP, Nagrodę Ministra Kultury oraz Independent Project Grant fundacji CEC ArtsLink w Nowym Jorku.

Czynna artystka, zajmuje się malarstwem, fotografią, jej prace eksponowane są na wystawach w kraju i zagranicą. Stale współpracuje z Muzeum Narodowym w Krakowie. Specjalizuje się w prowadzeniu zajęć i warsztatów kreatywności dla dzieci, z zakresu sztuki XX wieku.

Germanista, pedagog, czynny artysta. Związany z Galerią "Pryzmat" Związku Polskich Artystów Plastyków, stale współpracuje z Muzeum Narodowym w Krakowie, prowadząc zajęcia plastyczne dla dzieci.

Współpracuje z Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej, z którą wielokrotnie brał udział w wykonaniach premierowych (m.in. w Holandii, Niemczech i we Włoszech). Parokrotnie występował na krakowskim festiwalu Audio Art oraz podczas serii koncertów muzyki elektronicznej Studia Muzyki Elektronicznej w Krakowie. Wykonuje również kompozycje kameralne. Występował m.in. na festiwalach Audio Art w Seulu, Unsound i Domowa Atmosfera w Krakowie, Plain Music w Warszawie, NPAI w Parthenay, Fortalicje w Zamościu, Jazz D'Or w Strasburgu, Przetwórnia Dźwięku w Warszawie, Festival de Butoh w Paryżu, Polish Sound Art In China w Kantonie, Foshan, Szanghaju oraz Pekinie, Ad Libitum w Warszawie, Festiwal Kultur Świata w Gdańsku, Total Music Meeting w Berlinie. Był konsultantem Międzynarodowych Warsztatów Muzyki Współczesnej Kraków/ Stuttgart. W 2003 roku wygłosił wykład na Uniwersytecie Narodowym w Seulu. Od 2007 jest dyrektorem Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Dziecięcej i Młodzieżowej „Srebrna Szybka". Występował z wieloma muzykami, tancerzami oraz artystami video. Jest twórcą muzyki do filmów animowanych Marty Pajek. Prowadzi również działalność pedagogiczną.

Zajmuje się epoką żelaza, okresem wpływów rzymskich na terenie Europy Środkowej. Szczególnie interesuje się zwyczajami i rytuałami pogrzebowymi.

Zajmuje się okresem wczesnego średniowiecza w Europie. Obecnie prowadzi badania nad biżuterią średniowieczną.

Interesuje się okresem wpływów rzymskich w Europie Środkowej, szczególnie osadnictwem w Małopolsce w pierwszych wiekach n.e.

Przygotowuje pracę magisterską na temat grobów książęcych w Europie środkowej w pierwszych wiekach n.e.

Zajmuje się osadnictwem w epoce brązu w Małopolsce Zachodniej.

Jest prezesem Polskiego Towarzystwa Psychologii Behawioralnej i członkiem Komisji Behawioralnych Uwarunkowań Żywienia Polskiej Akademii Nauk. Naukowo zajmuje się mechanizmami działania placebo, bólem, psychologią pamięci i uczenia się oraz psychologią edukacji. Jest redaktorem naukowym popularnego magazynu psychologicznego Charaktery i współautorem praktycznego poradnika dla nauczycieli Jak uczyć, żeby nauczyć (WSiP, 2008). Laureat Nagrody Prezesa PAN „Złoty Umysł - Mistrz Popularyzacji Wiedzy" 2008. Wychowuje niespełna dwuletniego syna Gustawa. Lubi kino, szczególnie filmy Woody'ego Allena i Luisa Buñuela. autor zdjęcia - Wiktor Franko

Specjalizuje się w języku mediów i teorii reklamy. Prowadzi badania nad formami perswazji w mediach.

Założycielka „Klubu Niezapomnianych Przygód”. Organizator licznych wycieczek, zawodów sportowych i konkursów językowych. Działa przy scholi dla dzieci i młodzieży. Lubi poznawać nowe kraje i kultury oraz śpiewać w chórze. Mama Kamili(10 lat) i Mateusza(14 lat).

Na co dzień organizator imprez i koordynator projektów edukacyjno - kulturalnych dla dzieci i młodzieży w nowohuckim MDK im. J. Korczaka. Doktorantka kulturoznawstwa UJ, w ramach którego prowadzi warsztaty dla studentów. Lubi dobrą literaturę, wypady w zielone, poznawać ciekawe miejsca i odkrywać Kraków wciąż na nowo.

Obecnie zajmuje się badaniem Słońca, w szczególności rozbłysków słonecznych. Od kilku lat angażuje się w działania popularyzujące astronomię.

Zajmuje się m. in. obserwacjami naszej dziennej gwiazdy i ich interpretacją. Od ponad 18 lat prowadzi zajęcia popularyzujące astronomię wśród dzieci, młodzieży i dorosłych. Ceni takie zajęcia, gdyż dzięki nim wciąż żywo odczuwa własną fascynację astronomią. Od początku, czyli od 1998 r., działa aktywnie w ramach Dolnośląskiego Festiwalu Nauki (DFN) - obecnie jako pełnomocnik Środowiskowego Koordynatora DFN ds. współpracy międzynarodowej.

Obecnie zajmuje się badaniem gwiazd zmiennych pulsujących, poprzednio zajmowała się badaniem gwiazd w układach podwójnych. To bardzo ciekawy temat badań: w końcu jesteśmy dziećmi gwiazd - istniejemy dzięki materii, która utworzyła się w gwiazdach miliony lat temu.

Na co dzień zajmuje się wyznaczaniem podstawowych parametrów opisujących atmosfery gwiazd, na przykład ich temperatur i składu chemicznego. Od wielu lat angażuje się w prowadzenie zajęć popularnonaukowych w ramach Dolnośląskiego Festiwalu Nauki.

Odbył prywatne studia muzyczne w zakresie wokalistyki i interpretacji muzyki wokalnej. W dorobku artystycznym ma wiele ról teatralnych i telewizyjnych, występuje na scenach Europy w produkcjach musicalowych, stale prowadzi działalność koncertową w formie recitali. Prowadzi szeroką działalność pedagogiczną w kraju, także za granicą. Jest twórcą własnego ośrodka edukacyjno-kulturalnego "Arsharter". Z zamiłowania zajmuje się wykonywaniem muzyki kameralnej okresu baroku i klasycyzmu.

Magister Turystyki i Rekreacji (AWF Kraków), pedagog. Licencjonowany pilot wycieczek krajowych i międzynarodowych. Współpracuje z Instytutem Turystyki w Krakowie i Urzędem Miasta Krakowa.

Na co dzień pracuje w laboratorium ciekłych kryształów oraz zajmuje się biofizyką w Instytucie Fizyki UJ. Prowadzi klasę uniwersytecką w V LO w Krakowie, jest członkiem redakcji "Fotonu"- popularnonaukowego czasopisma dla nauczycieli fizyki, studentów i uczniów, organizuje Akademię Fizyki oraz Ogólnopolski Konkurs Nauk Przyrodniczych "Świetlik" (www.swietlik.edu.pl). Pasjonują ją: tajniki biomateriałów, zajęcia ze studentami i uczniami. Odpoczywa, gdy: żegluje, pływa, czyta literaturę piękną, podróżuje. Prywatnie mama dwóch córek: 12-letniej Moniki i 8-letniej Inki.

Członek korespondent Polskiej Akademii Nauk i członek czynny Polskiej Akademii Umiejętności. Specjalność naukowa: bioenergetyka, ekologia ekosystemowa, ekologia fizjologiczna i ewolucyjna. Ukończył biologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jego zainteresowania badawcze obejmują ekologię fizjologiczną, bioenergetykę, ekologię ekosystemów, biogeochemię i biologię ewolucyjną.

Krakowianka z urodzenia (1970). Specjalizuje się w ikonografii sztuki średniowiecznej. Od 1999 r. stale związana z Międzywydziałową Katedrą Historii i Teorii Sztuki Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Współpracuje stale z Instytutem Historii Sztuki UJ oraz z Fundacją Sztuki Osób Niepełnosprawnych.

Od czterech lat stale współpracuje z Muzeum Narodowym w Krakowie. Specjalizuje się w prowadzeniu zajęć i warsztatów kreatywności dla dzieci i młodzieży, dotyczących kultury minionych epok.

Zatrudniona w Instytucie Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukończyła biologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jej zainteresowania badawcze obejmują: ekologię gleby, ekologię ekosystemów, ekologię i systematykę dżdżownic.

Zajmuje się ewolucją płazów i gadów z triasu. Kierownik Projektu Gobi, którego celem jest budowa polskiej stacji paleontologicznej na Pustyni Gobi w Mongolii. Organizator wielu wypraw i uczestnik ekspedycji naukowej do Kazachstanu po praptaka. Uwielbia chodzić po górach, był między innymi w Himalajach. Tata Marysi i Gabrysi.

Kocha średniowiecze, stary Kraków oraz wszelkiego typu militaria, zwłaszcza lotnicze. W wolnych chwilach, kiedy nie uczy w szkole, uwielbia czytać, sklejać modele i strzelać z łuku. Często występuje w Radiu Kraków. Jest autorem i współautorem ponad 40 publikacji, w tym pięciu podręczników szkolnych. Ma trójkę dzieci, w tym dwoje studentów Uniwersytetu Dzieci. Gdyby nie był tym, kim jest chciałby być wikingiem...

Absolwentka Akademii Praktyk Teatralnych w Gardzienicach, studentka Figurentheater-kolleg w Bochum (Niemcy); koordynator projektu artystyczno-edukacyjnego „dilettante - teatr w ruchu"; instruktor teatralny, animator kultury, prowadzi wykłady dla dzieci i młodzieży oraz szkolenia artystyczne dla biznesu.

Lubi swoje miasto, książki, wycieczki w góry i spotkania z ludźmi, śpiew i grę na gitarze. Mieszka z mężem i dwoma córkami. W Bibliotece Jagiellońskiej kieruje Oddziałem Informacji Naukowej i Katalogów.

Urodził się w Suchej Beskidzkiej, lecz od dziecka mieszka w Krakowie. Uwielbia góry i mądre książki. Od kiedy córka Sonia chodzi i mówi, nie zna pojęcia nudy. Jest kierownikiem Oddziału Magazynów w Bibliotece Jagiellońskiej.

Czynna artystka, zajmuje się malarstwem, fotografią, jej prace eksponowane są na wystawach w kraju i zagranicą. Stale współpracuje z Muzeum Narodowym w Krakowie. Specjalizuje się w prowadzeniu zajęć i warsztatów kreatywności dla dzieci, dotyczących sztuki XX wieku.

Jako badacz interesuje się przede wszystkim paleoekologią (dziedzina zajmująca się badaniem ekologii kopalnych roślin i zwierząt), malakologią (dział zoologii zajmujący się badaniem mięczaków) i ochroną przyrody.

Dla dydaktyki fizyki porzuciła swoje wcześniejsze zainteresowania naukowe - badania struktury elektronowej układów metal-wodór metodami wykorzystującymi anihilację pozytonu i elektronu. Pani profesor jest wieloletnim członkiem Zarządu Wrocławskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Fizycznego, odpowiedzialnym za popularyzację fizyki wśród młodzieży Dolnego Śląska. Jest inicjatorem Wykładów z fizyki z pokazami oraz Lekcji fizyki na Uniwersytecie. Pani profesor od wielu lat bierze aktywny udział w Dolnośląskim Festiwalu Nauki. Co roku przygotowuje urozmaicony tematycznie Cyrk fizyczny, który przyciąga tłumy oglądających. Sama wykładowczyni mówi o swojej działalności tak: "Cyrk fizyczny zaspokaja moje ciągotki aktorskie. Zawsze lubiłam występować na scenie (jasełka, szkolne akademie ku czci, kółko recytatorskie) a 250 par oczu wpatrzonych w cyrkowe pokazy to moje spełnione marzenie o cudownej widowni. Najbardziej kocham maluchy wyrywające się do pomocy i prześcigające w próbach wyjaśnienia wyników kolejnych doświadczeń." Jest autorem 82 publikacji. Za swoje osiągnięcia naukowe, dydaktyczne oraz organizacyjne otrzymała wiele nagród oraz wyróżnień m.in. Nagrodę Ministra Nauki, Złoty Krzyż Zasługi oraz Medal Komisji Edukacji Narodowej. Jej hobby to chińska gimnastyka Tai-Chi.

Od czterech lat stale współpracuje z Muzeum Narodowym w Krakowie. Specjalizuje się w prowadzeniu zajęć i warsztatów kreatywności dla dzieci i młodzieży, dotyczących kultury minionych epok.

Zajmował się historią i teorią sztuki aktorskiej XIX wieku i interpretacją dramatu. Kierował również projektem badawczym „Polskie piśmiennictwo teatralne XIX wieku". Od kilku lat koncentruje się na badaniach nad swoistością polskiej tradycji teatralnej i performatywnej, czego efektem jest książka Polski teatr przemiany (2007). Obecnie przygotowuje do druku własną syntezę dziejów polskich sztuk przedstawieniowych - Teatra polskie - historie. Wspólnie z Ireneuszem Guszpitem przygotowuje edycje pism teatralnych Juliusza Osterwy. Jest autorem i współautorem kilku publikacji popularyzatorskich (m.in. Słownik wiedzy o teatrze, Słownik teatru). Współpracuje jako krytyk i eseista z miesięcznikiem teatralnym „Dialog". Jest członkiem Rady Naukowej Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie.

Prowadzi badania naukowe z zakresu prawa karnego materialnego i prawa o wykroczeniach. Jest autorem ponad 160 prac naukowych. Jako visiting professor prowadził wykłady w Bostonie, Des Moines, Detroit, Waszyngtonie D.C., Salford, Leiden, Leuven. Pełnił m.in. funkcję przewodniczącego Komisji Dyscyplinarnej przy Radzie Głównej Szkolnictwa Wyższego, Członek Komisji ds. Nagród przy Premierze RP, członek Komisji Kodyfikacyjnej przy Ministrze Sprawiedliwości, zastępca przewodniczącego Kolegium Redakcyjnego Wydawnictwa Uniwersytetu Wrocławskiego w latach 1996-1998. a na wydziale Prawa i Administracji przewodniczący Zespołu Wydawniczego. Od 1977 r. członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Prawa Karnego.

Absolwentka a obecnie pracownik naukowo-dydaktyczny Akademii Górniczo-Hutniczej na Wydziale Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska (Katedra Geologii Ogólnej, Ochrony Środowiska i Geoturystyki). W ramach pracy prowadzi zajęcia dla studentów z dziedziny ochrona środowiska (np.: Ochrona środowiska, Monitoring środowiska, Geochemia środowiska, Ochrona wód powierzchniowych, Metale ciężkie w roślinach i glebach) oraz prowadzi badania naukowe dotyczące zanieczyszczenia środowiska wodnego i glebowego.

Adiunkt w Katedrze Geologii Ogólnej, Ochrony Środowiska i Geoturystyki na Wydziale Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska Akademii Górniczo Hutniczej. Problematyka badawcza: oddziaływanie aglomeracji miejsko-przemysłowych na środowisko wodno-kanalizacyjne; jakość i utylizacja próbek środowiskowych, osadów ściekowych, kanalizacyjnych, po procesach uzdatniania wody; ochrona terenów zagrożonych; ochrona cieków wodnych; antropopresja na środowisko gruntowo-glebowe; zanieczyszczenia antropogeniczne w ziemi z warstw kulturowych; przestępstwa przeciw środowisku - egzekucja naruszeń aktów normatywnych; rewitalizacja terenów poprzemysłowych w rejonie cieków wodnych. Dydaktyka (przedmioty): Ochrona środowiska i Systemy monitoringu środowiska, Ochrona wód powierzchniowych, Prawo w ochronie środowiska, Ochrona terenów zagrożonych, Ochrona gleb, Ochrona powietrza, Wpływ przemysłu na środowisko.

Jest dr inż. nauk o Ziemi o specjalności ochrona środowiska. Obecnie zatrudniony w Katedrze Geologii Ogólnej, Ochrony Środowiska i Geoturystyki Akademii Górniczo-Hutniczej. Jego zainteresowania badawcze obejmują inżynierię geochemiczną i wpływ odpadów na środowisko.

Pracownik Katedry Geologii Ogólnej, Ochrony Środowiska Wydziału Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska AGH zajmujący się badaniami modelowymi nad powstawaniem struktur powierzchniowych i wewnętrznych ławicowych skał osadowych. Badania te mają na celu poznanie paleowarunków hydrodynamicznych, w czasie w których powstawały skały.

W pracy naukowo-badawczej zajmuje się szacowaniem ryzyka ekologicznego związanego z zanieczyszczeniem metalami ciężkimi wód i osadów rzecznych oraz gleb w otoczeniu składowisk odpadów przemysłowych. Pracę dydaktyczną opiera na prowadzeniu wykładów oraz ćwiczeń z następujących przedmiotów: Ochrona Środowiska, Ochrona powietrza, Zagrożenia cywilizacyjne i zrównoważony rozwój, Prawo i ekonomia w ochronie środowiska, Systemy monitoringu środowiska, Ocena ryzyka środowiskowego, Instrumenty ochrony środowiska.

Specjalistka ds. Edukacji Filmowej oraz koordynatorka i autorka Multimedialnego Programu Edukacyjnego firmy Apollo Film. Doktorantka Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Kierownik Zakładu Geologii Podstawowej i Ochrony Środowiska.

Absolwent Instytutu Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego Interesuje się wpływami kultury celtyckiej na ziemiach polskich w ostatnich wiekach przed Chrystusem. Od kilku lat bierze udział w badaniach celtyckiego oppidum Bibracte, a ostatnio pracował też na getyckim cmentarzysku na pograniczu Dobrudży i delty Dunaju. Trochę fotografuje, trochę gotuje. Tata 5-letniego Ignasia i rocznej Idy.

Obronił doktorat z języka hindi, obecnie pracuje jako starszy wykładowca w Instytucie Filologii Orientalnej oraz w Zakładzie Porównawczych Studiów Cywilizacji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Orientalista, indolog (indianistyka, judaistyka, socjologia). Tłumacz (angielski, hindi, jidysz, francuski).

Od 8 lat wydawca serwisów edukacyjnych w Onet.pl.

Organizatorka wydarzeń kulturalnych w ramach Małopolskich Dni Dziedzictwa Kulturowego, Muzeobrania, Pierścienia Św. Kingi. Na Uniwersytecie Dzieci organizuje dla was warsztaty i wycieczki. Lubi historię kultury i obyczajów, malowanie, lepienie z gliny oraz wszystkie dzieci małe i duże.

Z przyjemnością spędza czas na wędrówkach górskich lub jeżdżąc rowerem. Interesuje się psychologią. Lubi śmiać się.

Pracuje jako nauczyciel przedmiotów poligraficznych w Zespole Szkół Poligraficzno-Księgarskich w Krakowie. Lubi wycieczki i podróże po Polsce, ale nie tylko... Jest urzeczona Kresami Wschodnimi.

Agata Szymonek-Ciosek - Dyrektor Regionalna ING Bank Śląski Bernadeta Kania - Dyrektor Oddziału ING Bank Śląski

Zaczynał jako pracownik warsztatowy, gdzie naprawiał i dokonywał przeglądów technicznych lokomotyw, potem pracował jako technolog. Obecnie jako pracownik administracji zajmuje się kompleksowo pracą działu napraw pojazdów trakcyjnych w Zakładzie Taboru PKP CARGO S.A. w Krakowie.

Karierę rozpoczął jako specjalista elektromonter w Sekcji Utrzymania i Napraw Taboru Trakcyjnego, a zatem lokomotywy elektryczne nie mają przed nim tajemnic. Obecnie zajmuje się prowadzeniem dokumentacji przeglądowo - naprawczej lokomotyw. Po godzinach... zapalony miłośnik kolei, fotograf dokumentujący kolejowe piękno. Współtwórca internetowej Galerii Miłośników Fotografowania Kolei.www.gmfk.pl

prof. zwyczajny dr hab. nauk ekonomicznych Kierownik Katedry Ubezpieczeń Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Specjalistka z zakresu ubezpieczeń gospodarczych, społecznych i zdrowotnych oraz z zakresu historii doktryn ekonomicznych. Autorka i współautorka13 monografii, ponad 100 artykułów i innych prac. Inicjatorka budowy ścisłych kontaktów z ośrodkami akademickimi krajów Europy Środkowej i Wschodniej (od Litwy po Kazachstan). Od 2002 roku organizator międzynarodowych konferencji nt. rozwoju rynku ubezpieczeń w krajach Europy Środkowej i Wschodniej, grupujących uczestników z większości krajów tego regionu. Wcześniej pełnomocnik Rektora A.E. w Krakowie ds. współpracy z Polskim Uniwersytetem w Wilnie. Promotor ponad 300 prac dyplomowych na studiach podyplomowych, magisterskich i licencjackich. Opiekun 7 prac doktorskich. Członek Polskiej Akademii Umiejętności. Członek PTE; w latach 2001 -2004 wiceprezes Zarządu Krakowskiego Oddziału PTE.

W latach 1988 - 1991 pracował na stanowisku research associate na Wydziale Chemii, Uniwersytetu Purdue USA. Od 2005 roku Dziekan na Wydziale Fizyki i Informatyki Stosowanej AGH. W ramach zajęć dydaktycznych prowadzi wykłady z Fizyki ogólnej i Komputeryzacji pomiarów.

Profesor Katedry Elektrotechniki i Elektroenergetyki na Akademii Górniczo - Hutniczej w Krakowie.

Prowadzi Laboratorium Akustyki Technicznej służące badaniom naukowym oraz dydaktyce. Zajmuje się techniką pomiarową i projektową w dziedzinie akustyki budowli oraz materiałów dźwiękochłonnych. W tej dziedzinie i pokrewnych kształci specjalistów oraz jest opiekunem Studenckiego Koła Naukowego Wibroakustyka Budowli, które będzie współgospodarzem warsztatów Czy można usłyszeć własne myśli?

Kierownik Katedry Socjologii. Interesują ją przemiany społeczeństw i ich wpływ na gospodarkę i ekonomię. Autorka książek dla dzieci m.in. „Bajki z różnych szuflad".

Specjalizuje się w teorii układów dynamicznych. Autor i współautor licznych książek i artykułów popularyzujących matematykę, m. in. Rozmaitości wokół nas oraz Bezmiar matematycznej wyobraźni.

Zrzesza studentów matematyki, ale ma także liczne grono sympatyków poza Instytutem Matematyki. Koło istnieje już od ponad stu lat. Jednym z naszych statutowych zadań jest organizacja naukowego życia studenckiego. Zadanie to realizujemy wytrwale i różnorodnie poprzez: Szkoły Zimowe i Letnie, Quasinaria Wiosenne i Jesienne, Naukowe Sesje Studenckie i tym podobne imprezy. Ponadto staramy się zadbać o bardziej rozrywkową stronę życia. Organizujemy mecze piłki nożnej pracownicy-studenci, turnieje brydżowe oraz szachowe, imprezy andrzejkowe i karnawałowe. Największą inicjatywą Koła są Międzynarodowe Warsztaty dla Młodych Matematyków - jest to tygodniowa konferencja, na którą corocznie, od 11 lat, przyjeżdża około 200 studentów i doktorantów. Nasze burzliwe i fascynujące dzieje są udokumentowane w licznych kronikach, które można obejrzeć w lokalu Koła. Można tam także wypić herbatę i podyskutować, a studenci młodszych lat mogą uzyskać pomoc.

W ostatnich trzech latach Koło Matematyków działało bardzo prężnie i oprócz działalności naukowej może pochwalić się również organizacją i udziałem w wielu konferencjach, sesjach oraz imprezach naukowych. Są to odbywające się corocznie: Spotkania Adaptacyjne dla studentów I roku, Dni Otwarte na Wydziale, jesienne i wiosenne Międzyuczelniane Sesje Kół Naukowych czy prezentacja kierunku Matematyka podczas Festiwalu Nauki na Rynku Głównym w Krakowie.

Zawodowo zajmuję się bezpieczeństwem farmakoterapii, projektowaniem nowych leków, opracowaniem tekstów informacyjnych dla produktów leczniczych. Jestem nauczycielem zawodowych przedmiotów farmaceutycznych (technologia postaci leku, farmakologia). Współpracuję również z aptekami. Po pracy czas spędzam z mężem Markiem, córką Pauliną (10 lat) i synem Wiktorem (5 lat). Zachwyca mnie piękna przyroda, lubię gorące, słoneczne lato oraz mroźną i śnieżną zimę.

Jest członkiem Kolegium Interdyscyplinarnego Centrum Etyki Wydziału Filozoficznego UJ. Współpracuję z miesięcznikami "List" oraz "Charaktery". Laurat wielu nagród m.in. Nagroda JM Rektora UJ za książkę "Ciemna strona psychiki. Geneza i historia idei nieświadomości" (1993). Nagroda JM Rektora UJ za książkę "Idea nieświadomości w polskiej myśli psychologicznej przed Freudem" oraz w uznaniu szczególnych osiągnięć w pracy naukowej (2006). Nagroda JM Rektora UJ w uznaniu szczególnych osiągnięć w pracy dydaktycznej (za rok 2007/2008). Uzyskał tytuł "Wykładowca roku" (na podstawie ankiet studenckich za rok akademicki 2007/2008). Autor wielu książek z dziedziny psychologii. Na Uniwersytecie Dzieci stoi na czele Rady Naukowej, która czuwa nad wartością merytoryczną całego programu.

Z wykształcenia animatorka kultury. Ukończyła Podyplomowe Studia z Zarządzania w Kulturze, obecnie studiuje na Muzealniczych Studiach Kuratorskich UJ. Pracuje w Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki jako koordynatorka wystaw i kuratorka Małego Klubu Bunkra Sztuki, czyli cyklu warsztatów artystycznych dla dzieci. Ma 6 sióstr, 4 braci i 7-letnią córeczkę.

Absolwent Wydziału Malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Germanista, pedagog, czynny artysta. Związany z Galerią "Pryzmat" Związku Polskich Artystów Plastyków, stale współpracuje z Muzeum Narodowym w Krakowie, prowadząc zajęcia plastyczne dla dzieci.

W Japonii spędziła niespełna 3 lata, a w 2005-2007 była stypendystką rządu japońskiego na Uniwersytecie w Nagoya. Współpracuje też z naukowcami z Instytutu Badań Polarnych w Tokyo. Czas spędzony w Kraju Kwitnącej Wiśni, to czas nie tylko pracy naukowej, ale także próba przystosowania się do życia w tamtejszym społeczeństwie jako kobieta i matka. Ma dwoje dzieci - Konstancję oraz Bertranda, które miały okazję doświadczyć edukacji w japońskiej szkole i przedszkolu.

Wybitny filozof, kulturoznawca i pedagog, kierownik Katedry Teorii Edukacji i Kultury Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jego obszarem zainteresowań są także problemy związane z komunikacją. Znalazło to swój wyraz w publikacjach związanych z teorią komunikacji oraz teorią komunikacji dydaktycznej.

Antropolog społeczny z doświadczeniem badawczym i dydaktycznym na UJ (głównie w Instytucie Europeistyki) oraz praktycznym (głównie w projektach artystyczno- społecznych); aktualnie w Małopolskim Instytucie Kultury prowadzi program Laboratorium, w którym na świat przyszły m.in. uchofony. Współpracuje także z regionalnymi muzeami przy powstawaniu nowych wystaw; w wolnym czasie dłubie w glinie, tej wiosny zamierza nauczyć się jeździć na rolkach

Prowadzi badania nad mechaniką doświadczalną, metodami doświadczalnymi analizy naprężeń oraz odkształceń, własnościami mechanicznymi materiałów konstrukcyjnych, zmęczeniem i reologią materiałów polimerowych, biomateriałami, numeryczną i doświadczalną analizą wytrzymałościową w inżynierii biomedycznej, biomechaniką stomatologiczną.

Dyrektor Biura Krakowskiego PAH i koordynator edukacji humanitarnej w regionie, pracownik PAH od 2000 r., wieloletni organizator obchodów Dnia Uchodźcy. Specjalizuje się w tematyce praw człowieka i edukacji na rzecz promocji wielokulturowości i zapobiegania rasizmowi. Ukończył m.in. kurs "Wielokulturowa Europa" organizowany przez Instytut Europeistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego we współpracy z British Council. Trener i autor materiałów edukacyjnych. Tadeusz Szczepaniak - no co dzień pracuje w Polskiej Akcji Humanitarnej, gdzie zajmuje się koordynacją programu Edukacja Humanitarna. Jest zaangażowany w akcje uświadamiające problemy i sytuację krajów trzeciego świata.

Jestem psychologiem, adiunktem w Instytucie Psychologii UJ. Dwa główne obszary moich zainteresowań to psychologia osobowości oraz etyka zawodu psychologa. Prowadzę warsztaty z dziedziny diagnostyki psychologicznej przy użyciu rysunku i metafory, a także warsztaty arteterapeutyczne. Posiadam uprawnienia z zakresu diagnozy trudności szkolnych i terapii pedagogicznej. Jestem mamą Jakuba (10 lat), Michała (7 lat) i Dorotki (4 lata). Ulubione zajęcia - wykładanie, wycieczki z dziećmi, praca w ogrodzie.

Polski aktor telewizyjny i teatralny, znany głównie z seriali Na Wspólnej i Miodowe lata oraz ze spektakli muzycznych. W 1985 roku ukończył PWST we Wrocławiu, po czym przez dwa lata pracował w Teatrze im. Cypriana Kamila Norwida w Jeleniej Górze. Potem przeniósł się do Teatru Kalambur we Wrocławiu, gdzie pracował rok. W 1988 roku podjął pracę w warszawskim Teatrze Komedia i występując głównie w spektaklach muzycznych pracował w nim przez 2 lata. Następnie powrócił do teatru w Jeleniej Górze i pracował tam do 1993 roku, kiedy zaczął grać w Teatrze Polskim w Poznaniu. Tam zaś występował do 1997 roku, wcielając się między innymi w rolę Grabca w Balladynie i w rolę Sanczo Pansy w Don Kichocie. Kolejnym miejscem jego pracy jest aż do teraz Teatr Rozmaitości w Warszawie. Poza tym od 2003 roku aktor rozpoczął występy w seriale Na Wspólnej.

Małgorzata Bogaczyk-Vormayr (ur. 1979) ukończyła filozofię na Uniwersytecie Śląskim, od roku 2004 jest stypendystką w Szkole Nauk Społecznych PAN, gdzie przygotowuje doktorat z filozofii. Przebywała na stypendiach naukowych w Salzburgu, Monachium, Mediolanie, Bamberg. Przez wiele lat pracowała jako wolontariusz-pracownik socjalny, aktualnie przy projekcie WhyWar organizacji pokojowej Friedensbüro Salzburg. Od 2009 r. jest pracownikiem międzynarodowego centrum badawczego IFZ Salzburg. Zajmuje się filozofią antyczną i jej rolą we współczesnej humanistyce, także filozofią dialogu, etyką oraz filozofią sztuki.

Urodziliśmy się 7 listopada 2008 roku w Warszawie, konkretnie w gabinecie Jego Magnificencji Rektora Politechniki Warszawskiej. Ale tak naprawdę działalność swoją rozpoczęliśmy ponad rok wcześniej. W naszym Kole mamy trzy sekcje: pierwsza zajmuje się kombinowaniem, druga nieobliczalną teorią obliczeń, zaś trzecia obmyślaniem nowych algorytmów. Poza pracą naukową staramy się też popularyzować zastosowania matematyki oraz dbać o wesołą i pogodną atmosferę.

Niezrównany animator działań różnych, pracownik Działu Promocji TR, studentka Akademii Teatralnej Wydziału Wiedzy o Teatrze, z bogatym doświadczeniem pedagogicznym. Koordynowała projekty dla dzieci i młodzieży: Filmoteka Przedszkolaka i Filmowe Poranki z Misiem w kinie Luna, oraz Festiwal Teatrów Młodzieżowych „Mały Azyl". Prowadziła warsztaty teatralne dla najmłodszych w szkole podstawowej, co uświadomiło jej, że żadna wyobraźnia, nie może być większa, niż ta dziecięca.

Absolwentka Akademii Teatralnej, Wydziału Wiedzy o Teatrze, a zatem dyplomowany teatrolog z zamiłowaniem edukacyjnym. W TR pracuje od 1996 roku, dzięki czemu zna od podszewki zakamarki teatru. Poza programami edukacyjnymi w TR, trzyma pieczę nad Archiwum Artystycznym teatru, jak również dba o przestrzeganie praw autorskich. Warsztaty teatralne zdarza jej się prowadzić także w domu: dla 9-letniego Tymona, 6-letniej Idy i 3-letniej Pii.

Kulturoznawca, zajmuje się historią kultury polskiej XIX wieku oraz historią kultury litewskiej w Instytucie Kultury Polskiej na Uniwersytecie Warszawskim. Opowiadaczka i animatorka kultury, w swojej praktyce łączy poszukiwania w różnych tradycjach opowiadania (litewskiej, polskiej, żydowskiej), traktując sytuację opowiadania jako sytuację dialogu i wymiany. Prowadzi warsztaty dla studentów, muzealników, bibliotekarzy, nauczycieli. Działa jako opowiadaczka w ramach Stowarzyszenia Studnia O.

Muzeum Etnograficzne w Krakowie to najstarsza i największa kolekcja etnograficzna w Polsce. Tworzą ją eksponaty pochodzące głównie z terenów etnicznie polskich, ale także zbiory europejskie oraz unikalne pozaeuropejskie, przywożone tu przez badaczy i podróżników. Muzeum powstało w 1911 roku dzięki pasji Seweryna Udzieli, nauczyciela i inspektora szkolnego w ówczesnej Galicji, oraz dzięki staraniom i ofiarności członków Towarzystwa Muzeum Etnograficznego. Muzeum Etnograficzne w Krakowie to s t a ł a w y s t a w a „P o l s k a k u l t u r a l u d o w a”, która prezentuje między innymi tradycyjne wiejskie budownictwo, wnętrza mieszkalne, warsztaty rzemiosła, galerię polskich strojów ludowych, eksponaty związane z obrzędowością doroczną i rodzinną, polską sztukę ludową oraz nieprofesjonalną. Muzeum Etnograficzne w Krakowie to wystawy czasowe prezentowane nie tylko w siedzibie Muzeum, ale również w innych placówkach w kraju i za granicą. Przedstawiają szeroko rozumiany obyczaj, przeszły i współczesny, poszukują istoty kultury zawartej w pojedynczych przedmiotach. Muzeum Etnograficzne w Krakowie to miejsce odkrywania etnografii: ścieżki edukacyjne i zajęcia muzealne dla różnych odbiorców, warsztaty, zajęcia rodzinne, wykłady specjalistyczne, spotkania, sesje naukowe oraz popularnonaukowe, praktyki muzealne, wolontariat, publikacje. Muzeum Etnograficzne w Krakowie to miejsce re-kreacji: zabawy, myślenia, rozumienia siebie i innych, miejsce, gdzie podstawowe sensy objawiają się i odnawiają wciąż na nowo. Zajęcia poprowadzą Dorota Niczke i Izabela Okręglicka

Absolwentka Wydziału Geografii i Studiów Regionalnych (specjalizacja – kraje rozwijające się). Od ponad czterech lat pracownik Działu Komunikacji UNICEF Polska, którym obecnie kieruje. Interesuje się podróżami, zwłaszcza do odległych i mało turystycznych krajów.

Jest absolwentką Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego, a obecnie doktorantką na tym Wydziale. Zajmuje się pochodzeniem, ewolucją i klasyfikacją jednokomórkowych glonów zwanych eugleninami. Od kilku lat popularyzuje współczesną biologię współpracując ze Szkołą Festiwalu Nauki i Festiwalem Nauki.

Koło powstało w maju 2005r. Członkowie Koła Naukowego biorą udział w badaniach z dziedziny inżynierii chemicznej i procesowej. Główny cel Koła jest realizowany przez organizację spotkań (konferencji, seminariów, odczytów) o tematyce związanej z działalnością Koła oraz z inżynierią chemiczną i procesową. Dzięki tym działaniom członkowie rozwijają swoją wiedzę teoretyczną i praktyczną oraz umiejętności organizacyjne. Członkom koła nieobca jest praca z dziećmi - prowadzili bowiem zajęcia dla studentów kierunku Inspiracje w ubiegłym roku.

Pedagog i nauczyciel w klasach początkowych od ponad dwudziestu lat oraz trener drugiego stopnia w Polskim Stowarzyszeniu Pedagogów i Animatorów KLANZA w Warszawie. W codziennej pracy wykorzystuje metody aktywne w pracy z różnymi grupami (bez względu na wiek), to pozwala zaplanować sobie codzienną pracę jak miłą podróż. Prywatnie mama dwójki dorosłych dzieci, Ani i Wojtka. Interesuje się tańcem, muzyką i sztuką. Dla przyjemności czyta kilka książek „równolegle”.

Z wykształcenia pedagog specjalny i trener drugiego stopnia Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów i Animatorów KLANZA. Na co dzień pracuje z dziećmi zdrowymi i niepełnosprawnymi w Przedszkolu Integracyjnym nr 45. Prowadzi szkolenia dla różnych grup. Uważa, że nic tak nie uczy jak przeżycie i doświadczenie, dlatego w pracy z każdą grupą – dziecięcą, młodzieżową czy z dorosłymi korzysta z metod aktywizujących. Lubi jazdę na rowerze, muzykę i dobrą książkę. Nie wyobraża sobie wakacji bez żeglowania. Mama 8 i 13-latki.

absolwentka Wyższej Szkoły Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Od 17 lat związana ze stołecznym Przedszkolem Integracyjnego nr 45 jako pedagog specjalny a od 3 lat jako jego dyrektor. Trener pedagogiki zabawy II stopnia Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów i Animatorów KLANZA. Interesuje się różnymi formami pracy z grupą niejednorodną. Prowadzi zajęcia dla dzieci i rodziców. Prywatnie mama dwóch synów Jerzego (10 lat) i Franciszka (12 lat ). W wolnym czasie chodzi po górach, obserwuje przyrodę i maluje na jedwabiu.

Muzeum Ewolucji PAN

Muzeum Ewolucji PAN

Koło Naukowe Lotników działające na Wydziale Mechanicznym Energetyki i Lotnictwa odnosi liczne sukcesy na arenie międzyuczelnianej i nie tylko. Tajemnica sukcesów Koła tkwi niewątpliwie w pracowitości, konsekwencji i profesjonalizmie jego członków. To właśnie oni, ’pozytywnie zakręceni’ na punkcie lotnictwa, poświęcają mu cały swój wolny czas, tworząc coraz to nowe konstrukcje oraz zdobywając coraz to więcej nagród w licznych zawodach szybowcowych. Historia Koła sięga 1916 roku, co sprawia, że należy ono do najstarszych kół na Politechnice Warszawskiej. Pod swoją obecną nazwą istnieje od 1962 roku. Kiedy to utworzył je znany polski konstruktor - Edward Margański. Pracownie koła przez te lata opuściło wiele konstrukcji szybowców, motoszybowców i samolotów. Flagowym projektem KNL jest model Bezzałogowego Statku Latającego – OSA – Ostrzegawczy System Antyterrorystyczny, który realizowany jest wspólnie z kołem MELAVIO. Dotychczas statek ten wygrywał wszystkie zawody organizowane w Bezmiechowej. Najważniejszym celem członków Koła jest rozwijanie zainteresowań miłośników lotnictwa, dla których akademicka wiedza wydaje się niewystarczająca.

Specjalista z zakresu biofizyki i elektrofizjologii. Pracował nad tekimi zagadnieniami jak ruch ameboidalny, teoria budowy błony komórkowej, zajował się badaniami nad adhezją komórek . W USA pracował nad adhezją płytek krwi do kolagenu. Przebywał w Helsinkach jako profesor wizytujący pracując nad czujnikami do automatycznych pomiarów składu krwi, pracował również w Cardiff w Wielkiej Brytanii. W latach 2004-2007 zasiadał w Radzie Upowszechniania Nauki PAN. Od 1995 jest także członkiem rady programowej Pikniku Naukowego i Festiwalu Nauki. Był posłem na Sejm II kadencji. Kieruje Katedrą Fizyki na SGGW, wchodzi w skład Komitetu Biochemii i Biofizyki PAN. Żonaty, ma dwie dorosłe córki.

Swoją działalność naukową skupia według zagadnień: odnawialne źródła energii, niezawodności zasilania energią elektryczną, diagnostyka i eksploatacja urządzeń elektroenergetycznych. Bardzo lubi także kino i podróże.

Popularyzator nauki, inicjator „Dni Owada” oraz Uniwersytetu dla Młodzieży. Autor wielu publikacji o przyrodzie, a także felietonów oraz wystaw fotograficznych, na których prezentuje fotografie przyrody własnego autorstwa.

Pracuje w Instytucie Historycznym Uniwerystetu Warszawskiego i Muzeum Historii Polski. Zajmuje się historią gospodarczą (rzecz fascynująca do badania, nudna, gdy się o niej opowiada). Zajmuje się również popularyzacją historii (tej ciekawej, nie tej nudnej) jako członek redakcji Miesięcznika Historycznego "Mówią Wieki".

Socjolog. Kieruje Instytutem Filozofii i Socjologii na Akademii Pedagogiki Specjalnej. Pracuje też na Uniwersytecie Warszawskim w Centrum Europejskim. W swojej pracy naukowej zajmuje się m.in. współczesnymi teoriami socjologicznymi oraz procesem globalizacji.

Prof. Jacek Cichoń Urodziłem się 3.09.1953 w Nowej Soli. Szkołę podstawową oraz średnią ukończyłem w Zielonej Górze. W latach 1972-1976 studiowałem w Instytucie Matematycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Egzamin magisterski zdałem 10.03.1976. Od tego czasu, do roku 2001, pracowałem w Instytucie Matematycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Od listopada 2001 pracuję w Instytucie Matematyki Politechniki Wrocławskiej. Brałem udział w szeregu konferencji poświęconych Teorii Mnogości. Kilka razy przebywałem na krótkich zagranicznych wyjazdach naukowych - Anglia, Czechy, Francja, Gruzja, Izrael, Kanada. Ostatnio często uczestniczę w konferencjach informatycznych. Moje główne zainteresowania matematyczne koncentrują się w okolicach Teorii Mnogości. Metody z tej dziedziny stosuję do badań w Teorii Miary, Topologii i Teorii Funkcji Rzeczywistych. Ostatnio zajmuję sie również algorytmiką i kombinatoryką skończoną. Badaniami w informatyce zacząłem zajmować się w roku 2003. Na mój dorobek naukowy składa się około 45 publikacji, trzy książki (Subsets of the Real Line - wspólna z A. Kharazishvili oraz B. Węglorzem, Wykłady ze Wstępu do Matematyki, Logika dla informatyków - wspólna z M. Gogolewskim i M. Kutyłowskim) kilka prac będących w druku oraz kilka innych wysłanych do czasopism. Prowadziłem szereg wykładów ze Wstępu do Matematyki, Analizy Matematycznej, Topologii, Logiki, Algebry, Badań Operacyjnych, Sztucznej Inteligencji, Baz Danych. Teraz prowadzę wykłady ze Wstępu do Informatyki, z Baz Danych, Grafiki Komputerowej, Logiki Algorytmicznej, Automatycznej Weryfikacji, Algorytmów Rozproszonych, Kombinatoryki i Analizy Matematycznej.

Robert Gawkowski (ur. 1962) historyk, dr Uniwersytetu Warszawskiego. Wykładowca Historii Kultury Fizycznej w Pedagogium i na UKSW. Autor kilku książek z dziedziny historii sportu, między innymi nagrodzonej przez Towarzystwo Miłośników Historii "Encyklopedii warszawskich klubów sportowych z lat 1918-39".

W swojej pracy naukowej zajmowała się chemią środowiska, chemią spożywczą i chemią analityczną. Od ponad 10 lat współpracuje z Krakowskim Młodzieżowym Towarzystwem Przyjaciół Nauk i Sztuk, prowadząc zajęcia laboratoryjne z chemii dla zainteresowanej przedmiotem młodzieży szkół średnich.

Studentka V roku Wydziału Chemii UJ. Pomysł na warsztaty zrodził się z jej zamiłowania do chemii i chęci przekazania wam licznych tajników eksperymentów chemicznych.

Studentka V roku Wydziału Chemii UJ. Pomysł na warsztaty zrodził się z jej zamiłowania do chemii i chęci przekazania wam licznych tajników eksperymentów chemicznych.

Jest specjalistą z zakresu parazytologii środowiskowej. W swoich badaniach zajmuje się parazytofauną zwierząt domowych, gospodarskich i wolno żyjących. Zakresem badań obejmuje zależności stanu i dynamiki zarażenia poszczególnych grup żywicielskich od czynników egzo- i endogennych w różnych ekosystemach.

Oprócz uczenia studentów, zajmuję się badaniem różnorodnych czynników wpływających na przebieg rozwoju zarodków ptaków. Poza pracą lubię spędzać czas ze swoimi dziećmi: sklejać modele czołgów i samolotów, odkrywać tajemnice bliższej i dalszej okolicy. Ponadto interesuję się ewolucją i etologią zwierząt oraz historią: szczególnie średniowiecza i II Wojny Światowej

Z zawodu paleontolog, geolog, grafik i informatyk programista. Łącząc te wszystkie umiejętności, profesjonalnie zajmuje się trójwymiarowymi rekonstrukcjami kopalnych organizmów i ich środowisk naturalnych na potrzeby wydawnictw, mediów, muzeów i parków tematycznych. Jako nauczyciel z powołania efekt swoich prac chętnie przedstawia w formie prezentacji multimedialnych. W jego wykładach bierze udział po kilka tysięcy słuchaczy miesięcznie. Obejmują one ewolucję materii od powstania Wszechświata do pojawienia się człowieka.

Ernest Niemczyk urodził się w 1941 roku w Ustroniu koła Cieszyna. Po maturze uzyskanej w Liceum im. A. Osuchowskiego w Cieszynie rozpoczął w 1959 roku studia na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. W 1963 roku, będąc studentem IV roku i stypendystą naukowym, został wolontariuszem w Katedrze Historii Architektury Powszechnej PWr. Po dyplomie magisterskim w 1965 roku karierę naukową rozpoczął od udziału w badaniach archeologicznych średniowiecznej architektury Śląska. Jego dysertacja doktorska w 1972 roku dotyczyła wrocławskiego modernizmu początków XX wieku. W roku 1981 zaprezentował pracę habilitacyjną pt. "Domy własne architektów jako utopie kultury i artystyczne wizje". Później skierował swoje zainteresowania na architekturę antyczną. Opublikował m.in. książkę "Pałace starożytnego Orientu" (w roku 1995). Jego naukowym dorobkiem są również liczne publikowane i niepublikowane monografie architektoniczne i architektoniczno-konserwatorskie obiektów z terenu Wrocławia i Śląska. Docentem został mianowany w 1987 roku, profesorem nadzwyczajnym w 1992 roku, tytuł profesora uzyskał 10.01.2001 roku. Prowadzona przezeń dydaktyka obejmuje historię architektury antycznej, egzotycznej i historię wnętrz i mebla. Współpracuje z Akademią Sztuk Pięknych we Wrocławiu, Wydziałem Architektury TU Cottbus. Jest promotorem licznych prac dyplomowych na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej. Dwukrotnie pełnił funkcję prodziekana na Wydziale Architektury. Był kierownikiem Zakładu Historii Architektury i Urbanistyki przy I-12. Obecnie jest dyrektorem Instytutu Historii Architektury, Sztuki i Techniki Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej.

Trener mnemotechnik i efektywnego czytania, superwizor. Doktorant psychologii, prowadził zajęcia ze studentami na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Prowadzi szkolenia i warsztaty psychologiczne dla młodzieży, studentów, kadry biznesowej, i nauczycieli, a także doradztwo zawodowe: grupowe i indywidualne w ramach projektów EFS. Specjalizuje się w szkoleniach z zakresu doskonalenia pamięci i efektywnego czytania.

Skończyłem studia na Uniwersytecie Jagiellońskim na Wydziale Prawa i Administracji. Zajmuję się badaniem polityki, to znaczy, że jestem politologiem. Studiowałem też w Szwajcarii i Niemczech. Po obronie doktoratu z doktryn politycznych rozpocząłem pracę w Instytucie Nauk Politycznych i Stosunków Międzynarodowych na Uniwersytecie Jagiellońskim. Wykładam również w Wyższej Szkole Europejskiej im. ks. J. Tischnera. Pracuję też w Warszawie, gdzie jestem dyrektorem Centrum Myśli Jana Pawła II. Kiedyś miałem okazję spotkać papieża Jana Pawła II i od tego czasu interesuję się tym, co zrobił i napisał. Urodziłem się w górach, ale za to kocham morze, lubię też chodzić na mecze (szczególnie Wisły Kraków :-) Jeśli dobrze się przyjrzycie to znajdziecie mnie na zdjęciu obok. Do zobaczenia.

Urodziła się i wychowała w Krakowie, gdzie skończyła filologię angielską na Uniwersytecie Jagielloński m oraz współpracowała z „Tygodnikiem Powszechnym”. Jest autorką książek dla dzieci takich jak „Historia ze świętym Mikołajem i mlecznymi zębami”, „Majka Marcel i Rudy Myszor”, „Majka Marcel i afrykańskie czary” oraz mamą czwórki dzieci.

Doktorant w Zakładzie Badan Polarnych i Morskich Instytutu Geofizyki PAN. Zajmuje się procesami formowania się pokrywy śnieżnej oraz deponowanymi w niej zanieczyszczeniami.

Wykładowca Wizerunku Publicznego w Praktyce na UW, specjalista w dziedzinie public relation i marketingu. Dyrektor biura organizacyjnego warszawskiego Festiwalu Nauki. W latach 2003-2007 pracował jako Dyrektor Generalny IAA –Międzynarodowego Stowarzyszenia Reklamy w Polsce, gdzie współtworzył i nadzorował realizację długofalowego programu „Marketing dla przyszłości”. Wielokrotny członek rozmaitych jury marketingowych, przewodniczący jury Złotych Orłów 2008, festiwalu reklamy, członek jury marketingu sportowego DEMES, a także członek i założyciel akademii Webstar Festiwal i uczestnik Akademii Impactora – nagród przemysłu reklamowego. Gościnne wykłady dotyczące strategii, marketingu i PR na różnych uczelniach m.in. SGH, WSB-NSLU w Nowym Sączu, Uniwersytecie Jagiellońskim, KUL-u i Uniwersytecie Śląskim. Dyrektor marketingu KPS Skry Bełchatów – pięciokrotnego Mistrza Polski w siatkówce mężczyzn, brązowego medalisty IECL – Ligi Mistrzów, jednego z najlepiej zorganizowanych klubów sportowych w Polsce. Autor licznych wypowiedzi w prasie, radiu i telewizji. Tata małego Borysa. Lubi jeździć motocyklem Honda.

Dr Tomasz Sowiński ma 30 lat i pracuje w Instytucie Fizyki PAN. Zawodowo zajmuje się optyką kwantową, ale oprócz tego w wolnych chwilach popularyzuje nauki przyrodnicze na wielu frontach. Współpracuje z wieloma nauczycielami z całej Polski. Wielokrotnie prowadził wykłady dla dzieci i młodzieży w szkołach, przedszkolach, na koloniach, a także podczas Festiwalu Nauki i Pikniku Naukowego. Jest autorem ponad czterdziestu artykułów popularnonaukowych. W roku 2005 był nominowany do głównej nagrody w konkursie "Popularyzator Nauki" organizowanym przez Ministerstwo Nauki i Polską Agencję Prasową, a w roku 2008 prezes Polskiej Akademii Nauk przyznał mu tytuł "Złoty Umysł - Mistrz Popularyzacji Nauki". Prywatnie ma żonę Agnieszkę i jest tatą trzyletniego Radka.

Doktor nauk o Ziemi, geolog, geofizyk, podróżnik, polarnik. Organizator i uczestnik wielu wypraw w różne zakątki Europy i Azji, w tym 15 ekspedycji w rejon arktycznego Archipelagu Svalbard. Od ponad 10 lat pracuje w Laboratorium Paleomagnetyzmu Polskiej Akademii Nauk. Próbuje rozwikłać zagadkę wędrówki kontynentów w rejonach podbiegunowych w czasie ostatnich 500 mln lat.

dziennikarka muzyczna, mama Kuby (11 lat) i Niny (9 lat). Po studiach muzykologicznych na Uniwersytecie Warszawskim pracowała w Polskim Towarzystwie Muzyki Współczesnej organizując Międzynarodowe Kursy dla Młodych Kompozytorów w Kazimierzu Dolnym i cykle koncertów muzyki nowej — w Sali Laboratorium Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie ale także w warszawskich liceach. Współpracowała przy organizacji festiwalu „Światowe Dni Muzyki” — Warszawa 1992. Od 15 lat jest dziennikarką Programu 2 Polskiego Radia. Od kwietnia ubiegłego roku pracuje także w Fundacji Polskiej Rady Muzycznej, której działania zmierzają do poprawy stanu powszechnej edukacji muzycznej w Polsce.

Filozof, etyk, absolwentka Wydziału Humanistycznego UMCS, doktor nauk humanistycznych w zakresie filozofii, doktor habilitowany w zakresie filozofii i etyki. W swoich badaniach koncentruje się na problemach etyki w życiu publicznym, etyki i polityki, filozofii polityki, etyki społecznej i filozofii społecznej. Wielką inspiracją dla własnych przemyśleń była dla niej postać i poglądy Kazimierza Twardowskiego i innych postaci ze słynnej lwowsko-warszawskiej szkoły filozoficznej, która między innymi wielką wagę przywiązywała do umożliwienia młodemu pokoleniu zdobycia solidnej edukacji. Wykładowca Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Mieszka w stolicy od ośmiu lat. Autorka kilku książek, między innymi o intuicyjnym poznawaniu dobra i „etyce umiaru”.

Studia fizyki na Uniwersytecie Jagiellońskim 1967-1972 Doktorat - 1978, habilitacja – 1986, tytuł profesora – 1999, od 2005 pełni funkcję dyrektora Instytutu Fizyki UJ Specjalizuje się w doświadczalnej fizyce atomowej. Badanie struktury i właściwości egzotycznych układów atomowych w zderzeniach ciężkich jonów z atomami, zastosowania ciężkich jonów w badaniach astrofizycznych oraz w terapii nowotworów. Opublikował ponad 100 artykułów w renomowanych czasopismach o międzynarodowym zasięgu. Odbył wiele staży naukowych w międzynarodowych ośrodkach badawczych w Niemczech, Stanach Zjednoczonych, Japonii, Rosji. Od ponad 30 lat ściśle współpracuje naukowo z Instytutem Badań Ciężkich Jonów (GSI) w Darmstadt (RFN).

Absolwent Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego. Obecnie jako adiunkt w Centrum Badań Ekologicznych Polskiej Akademii Nauk prowadzi badania ptaków (zwłaszcza sów) i nietoperzy. Fascynują go zagadnienia związane z porozumiewaniem się zwierząt, ich życiem społecznym i strategiami zdobywania pokarmu. Oprócz tego prowadzi drużynę zuchów na warszawskim Okęciu.

Pracują w Centrum Badań Ekologicznych Polskiej Akademii Nauk, w Dziekanowie Leśnym, gdzie zajmują się ekologią i biologią rozrodu płazów, ewolucją zachowań zwierząt, badaniem przyczyn i sposobów rozprzestrzeniania się zwierząt, zwłaszcza w pofragmentowanym środowisku. Badają również wpływ działalności człowieka, uproszczenia ekosystemów oraz gwałtownych zmian w środowisku (pożary, powodzie) na zespoły zwierząt. Kilka lat poświęcili badaniom dotyczącym występowania płazów w Warszawie. Biorą także udział w badaniach nad wędrówkami ptaków. Ponadto interesują się hodowlą zwierząt domowych, oraz uprawą kaktusów i innych sukulentów. Działają w Polskim Związku Kynologicznym.

urodzony w 1981 roku. Absolwent Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego. Pracownik Ogrodu Botanicznego PAN w Powsinie. Członek grona redakcyjnego portalu terrarystycznego www.terrarium.com.pl. Jego pasje to: hodowla bezkręgowców i fotografia przyrodnicza. www.kucharscy-foto.comli.com

Pracownik Instytutu Psychologii Polskiej Akademii Nauk, członek Polskiego Towarzystwa Etologicznego. Zajmuje się psychologią porównawczą i psychologią zwierząt. Jest autorem książek "Psychologia porównawcza" oraz "Psychologia zachowań eksploracyjnych zwierząt".

Obecnie jest pracownikiem Wyższej Szkoły Handlu i Prawa im. H. Chodkowskiej, gdzie, oprócz prowadzenia zajęć dydaktycznych ze studentami, zajmuje się badaniami nad zachowaniem zwierząt. Interesuje się żeglarstwem, grą w szachy i muzyką.

Kierownik Zakładu Ochrony Środowiska PWSZ w Tarnowie, specjalizuje się w ekologii ewolucyjnej, prowadzi badania nad ewolucją strategii życiowych.

zajmuje się prowadzeniem zajęć i badań z obszaru komputerowego wspomagania dydaktyki i terapii, pedagogiką zdolności i pedagogiką twórczości, kształceniem na odległość. W czasie wolnym (jeśli uda się taki wygospodarować) podróżuje po krajach Europy i z pewnością nie ominie żadnego akwarium, oceanarium, ZOO, ogrodu botanicznego i eksperymentarium. Lubi słuchać muzyki poważnej, podglądać przyrodę i eksperymentować.

mgr pedagogiki specjalnej, asystent w Zakładzie Metodologii i Pedagogiki Twórczości w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Głównym obszarem zainteresowań badawczych jest kształcenie informatyczne, praca z uczniem zdolnym, treningi twórczości, specyfika osobowości i myślenia programistów.

Dorota Dziedziewicz Aleksandra Gajda Izabela Lebuda Ewa Wiśniewska

Dr hab. Jarosław Włodarczyk ukończył astronomię na Uniwersytecie Wrocławskim. Jest obecnie docentem w Instytucie Historii Nauki PAN w Warszawie i profesorem w Instytucie Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej UMCS w Lublinie. Jego zainteresowania badawcze skupiają się przede wszystkim na astronomii starożytnej i siedemnastowiecznej oraz na dawnych metodach obserwacji ciał niebieskich. Jest autorem monografii naukowych Księżyc w nauce XVII wieku (2005) i Astronomia w dawnym Wrocławiu (wraz z Reimundem Torge, 2009), jak również przekładu i komentarzu do dzieła Johannesa Keplera Sen, czyli wydane pośmiertnie dzieło poświęcone astronomii księżycowej (2004). Poza tym opublikował książki: Wędrówki niebieskie, czyli Wszechświat nie tylko dla poetów (1999), Historia naturalna gwiazdozbiorów (wraz z Jerzym Dobrzyckim, 2002), Tajemnica Gwiazdy Betlejemskiej (2005), Sherlock Holmes i kod wszechświata (2006) oraz Astrologia. Historia, mity, tajemnice (2009). Pod jego redakcją jest wydawana „Biblioteka Klasyków Nauki”, w której ukazały się edycje dzieł Einsteina, Galileusza, Eddingtona, Keplera, Wallace’a i Darwina; jest też redaktorem naczelnym „Studia Copernicana”. Autor blisko 200 artykułów popularnonaukowych, publikowanych m.in. w „Wiedzy i Życiu”, „Gazecie Wyborczej”, „Rzeczpospolitej”, „Newsweeku”, „National Geographic” i „Urania. Postępy Astronomii”. W 1995 roku za osiągnięcia w popularyzacji astronomii został uhonorowany przez Polskie Towarzystwo Astronomiczne medalem im. Włodzimierza Zonna.

Jerzy Vetulani ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie, uzyskując świadectwo dojrzałości z wyróżnieniem. Następnie rozpoczął studia biologiczne (specjalność – fizjologia zwierząt) na Uniwersytecie Jagiellońskim, po ich ukończeniu studiował chemię (specjalność – chemia teoretyczna), również na Uniwersytecie Jagiellońskim.W 1967 roku wyjechał na pierwsze zagraniczne stypendium na Uniwersytet w Cambridge jako stypendysta Rikera. Dorobek naukowy był podstawą przyznania w 1976 roku Jerzemu Vetulaniemu stopnia naukowego doktora habilitowanego nauk przyrodniczych. W tym samym roku został kierownikiem Zakładu Biochemii w Instytucie Farmakologii PAN. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1983 roku, tytuł naukowy profesora zwyczajnego – w 1989 roku. Prowadzone przez kilkadziesiąt lat badania w zakresie psychofarmakologii uwieńczone zostały uzyskaniem przez profesora Vetulaniego znaczącej pozycji wśród najwybitniejszych w świecie uczonych w tej dziedzinie. Obdarzony niezwykłym talentem popularyzatora nauki, często występuje w programach radiowych i telewizyjnych, udziela wywiadów w prasie, jego książka Jak usprawnić pamięć stała się wielkim sukcesem wydawniczym. Współpracuje z Akademicką Telewizją Naukową (ATVN), współorganizuje Kawiarnię Naukową PAU, jego wykłady publiczne, np. w ramach Tygodnia Mózgu cieszą się wielkim powodzeniem. Działalność naukowa i popularyzowanie nauki nie są jedynymi domenami działalności prof. Vetulaniego, który od czasów studenckich wykazywał również zamiłowania społeczne i artystyczne.Znajdował też czas – zwłaszcza w młodości – na rozwijanie zainteresowań artystycznych. W latach 1955–1962 był członkiem zarządu i prelegentem w Krakowskim Dyskusyjnym Klubie Filmowym Studentów. Był konsultantem naukowym filmu Krzysztofa Zanussiego „Iluminacja” (1973). Był też jednym z pierwszych animatorów (1954–1961) „Piwnicy pod Baranami”, gdzie m.in. prowadził konferansjerkę w zastępstwie Piotra Skrzyneckiego. Obecnie jest członkiem Kapituły Lauru Krakowa oraz członkiem Zarządu Towarzystwa Sztuk Pięknych. Prof. Vetulani w ciągu blisko 50 lat pracy naukowej w Instytucie Farmakologii PAN w Krakowie dokonał istotnych odkryć naukowych i zdobył niewątpliwą pozycję międzynarodową, z powodzeniem kieruje zespołami ludzkimi, kształcąc liczne grono uczniów. Jest osobowością wszechstronną, zawsze chętną do dzielenia się swą bogatą wiedzą i doświadczeniem i do udzielenia pomocy wszystkim, którzy się o to do niego zwracają. Jest jednym z najczęściej cytowanych naukowców polskich.

Urodzony 11.12.1965 w Krakowie. Matura - 1984 Vienna International School, Austria, Studia 1984-89 Uniwersytet Jagielloński fizyka, specjalizacja: fizyka medyczna, doktorat 2000r Instytut Fizyki Jądrowej PAN, 1998-2000 nauczyciel fizyki i matematyki w Danube International School w Wiedniu, Austria.2002-2004 staż podoktorski w Szpitalu Uniwersyteckim w Instytucie Neuroradiologii w Zurychu, Szwajcaria - Od 2000r jest adiunktem w IFJ PAN oraz wykładowcą fizyki i koordynatorem Matury Międzynarodowej IB w British International School of Cracow. Pasjonat fotografii, narciarstwa, windsurfingu i muzyki jazzowej. Szczęśliwy mąż Kingi i ojciec trójki dzieci (Ani,Ewy i Stasia)

Doktor biologii, obecnie adiunkt w Instytucie Nauk o Środowisku UJ. Miłośniczka owadów, szczególnie wodnych, fascynatka chemicznej komunikacji między zwierzętami, w tym feromonów, zwanych "molekułami miłości". Obecnie bada różne aspekty doboru płciowego, m.in.: czym kierują się zwierzęta przy wyborze partnera, czy interesy samca i samicy są takie same, czy dobór płciowy może zapobiec wymarciu małych zagrożonych grup zwierząt? Szuka również genów odpowiedzialnych za to, że niektóre samce są bardziej atrakcyjne dla samic, niż inne. Obiekt badawczy: roztocza żyjące w glebie.

Jestem doktorantką, asystentem naukowym na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi. Interesuję się tym, w jaki sposób wiedza o genach może nam pomóc w chronieniu gatunków. W moich badaniach skupiam się na pytaniu, jak gen może wpłynąć na odporność organizmu, a dzięki temu na szanse przeżycia i wydania potomstwa. Obecnie badam też w jaki sposób geny wpływają na wybór partnera. Szczególnie interesują mnie geny, które u człowieka są odpowiedzialne za odrzucanie przeszczepów organów. Badam próbki DNA: niedźwiedzi brunatnych ze Skandynawii, świstaków alpejskich z Francji oraz jaszczurek z Australii.

Jestem doktorantką w Instytucie Nauk o Środowisku UJ. Ciekawi mnie tematyka zmienności wielkości komórek organizmów. W pracy badawczej zadaję sobie pytania m.in.: czy duże zwierzę ma większe komórki niż małe zwierzę, czy po prostu ma ich więcej i co o tym decyduje? W jakich warunkach lepiej mieć większe komórki, a w jakich mniejsze? Jakie zmiany w funkcjonowaniu organizmu pociąga za sobą zmiana wielkości komórek? Na tego typu pytania staram się znaleźć odpowiedzi badając wybrane gatunki ssaków i ptaków. Podglądam organizmy nie tylko w laboratorium przez mikroskop, ale także w ich naturalnym środowisku. Biorąc udział w badaniach małży z jezior mazurskich szukam wyjaśnień w jaki sposób warunki środowiska, w którym żyje organizm wpływają na jego historię życia (np. w jakim wieku zaczyna się rozmnażać, jak „radzi” sobie z pasożytami).

Jestem pracownikiem Instytutu Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie oraz Stacji Ornitologicznej Muzeum i Instytutu Zoologii w Gdańsku. Jestem biologiem, który swoje pasje realizuje z użyciem m.in. lornetki i termocyklera. Pracuję w terenie, prowadząc obserwacje ptaków w ich naturalnym środowisku: zapisuję obserwacje zachowań, notuję dane dotyczące lęgów, analizuję wygląd ptaków oraz kolekcjonuję materiał biologiczny do badań laboratoryjnych. Poza tym pracuję też w laboratorium, gdzie mogę zajrzeć w geny ptaków: określić zmienność genetyczną populacji, zidentyfikować rodziców, ocenić jakość genetyczną osobnika. Obecnie realizuję projekty dotyczące związku zmienności kompleksu genów zgodności tkankowej (MHC) u ptaków z parametrami dostosowania, przeżywalnością, obecnością pasożytów oraz wyborem partnera. Obiekty moich badań to mewa srebrzysta Larus argentatus i muchołówka białoszyja Ficedula albicollis.

Pracuję w Katedrze Żywienia Zwierząt i Paszoznawstwa Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Zajmuję się analizą pasz metodą spektroskopii odbiciowej w bliskiej podczerwieni (NIRS).

Przygodę z archeologią rozpoczęła od wykopalisk na lądzie, na terenie Polski, szukając osad i osiedli obronnych ludności zamieszkującej niegdyś tereny dzisiejszych Mazur. Wkrótce rozwinęła drugą pasję jaką jest archeologia podwodna. Jest płetwonurkiem, a jej kwalifikacje pozwalają na uczestniczenie w podwodnych badaniach wykopaliskowych. Uczestniczyła w m. in. w badaniach podwodnych prowadzonych przez Centralne Muzeum Morskie w Gdańsku dokumentując wrak statku General Carlton of Whitby oraz średniowieczny port w Pucku. Obecnie kieruje badaniami podwodnymi na Półwyspie Krymskim. Od kilku lat poszukuje wraków statków, które mogły rozbijać się o nieprzyjazne, skaliste brzegi Krymu oraz dokumentuje różne podwodne znaleziska: amfory antyczne, starożytne kotwice, rzeźby i inne skarby …

Jako archeolog prowincji rzymskich zajmuje się nie tylko odkopywaniem pozostałości starożytnego świata. Tropiąc ślady armii rzymskiej korzysta z pomocy bardzo różnych specjalistów. Razem wykonują zdjęcia z powietrza, nurkują w miejscach starożytnych katastrof morskich, penetrują góry i doliny Krymu w poszukiwaniu śladów umocnień wznoszonych przez rzymskich legionistów. Dr Karasiewicz-Szczypiorski prowadzi badania nad morzem Czarnym, gdzie w starożytności był przysłowiowy koniec świata a okrutni barbarzyńcy – Taurowie grabili greckich i rzymskich podróżnych wielu pozbawiając życia. Dzięki swojej pracy poznaje życie rzymskich żołnierzy na najdalszym krańcu świata. Dowiaduje się jak mieszkali, co jedli, do jakich bogów się modlili, czy mieli rodziny, a jeżeli tak – to jak żony i dzieci znosiły trudy życia na rubieżach wielkiego imperium.

Pani profesor studia ukończyła w 1988 roku na Wydziale Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej, w 1994 roku uzyskała stopień doktora. Stopień doktora habilitowanego otrzymała w 2006 roku broniąc pracy nt. „Mikrostrukturalne uwarunkowania wybranych właściwości mechanicznych kompozytów o osnowie ceramicznej” Przedmiotem zainteresowań działalności naukowej są materiały kompozytowe w szczególności o osnowie ceramicznej, nanomateriały, procesy wytwarzania materiałów oraz ich charakterystyka. Wśród tematyki badawczej są również badania starożytnej ceramiki i biomimetyka. Opublikowała ponad 100 artykułów w czasopismach krajowych i międzynarodowych. Uzyskała roczne stypendium Royal Society of London na badania w Brunel University w Londynie a, także dwukrotnie dobyła staż w Imperial College w Londynie.

Z zamiłowania immunolog, badacz odporności u dzieci i małych gryzoniów, autor kilkudziesięciu prac badawczych o tej tematyce, publikowanych w prestiżowych światowych czasopismach lekarskich. Za swoją pracę doktorską otrzymał Nagrodę Premiera RP. Z zawodu pediatra, leczy w Szpitalu Uniwersyteckim przy ulicy Działdowskiej na warszawskiej Woli. Nauczyciel akademicki, współautor podręczników dla studentów medycyny. Lubi szybką jazdę na nartach i długie wycieczki rowerowe. Gra w hokeja na lodzie ze swoimi dwoma synkami zimą, a latem w piłkę nożną.

Profesor Andrzej Radzikowski jest lekarzem pediatrą. Kieruje kliniką w dziecięcym Szpitalu Uniwersyteckim przy ul. Działdowskiej w Warszawie. Leczy dzieci i uczy studentów medycyny jak zostać dobrym dziecięcym lekarzem. Wielu jego uczniów jest już znanymi lekarzami praktykami i naukowcami. Pracował jako lekarz w Kanadzie na wyspie Nowa Finlandia i w Afryce Równikowej w Ugandzie. Pełni funkcję konsultanta wojewódzkiego do spraw pediatrii. Jeździ na nartach z wnukami, jest instruktorem fitness, ale jego prawdziwą sportową pasją jest boks, który nadal trenuje.

Od kilkunastu lat zajmuję się leczeniem dzieci, pracując jako lekarz pediatra w Szpitalu Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego przy ulicy Działdowskiej. W naszej klinice leczymy dzieci z chorobami przewodu pokarmowego i problemami z jedzeniem. Ważną częścią mojej pracy jest także przekazywanie wiedzy studentom – przyszłym lekarzom, szkolenie pielęgniarek i dietetyków. Niesienie pomocy chorym dzieciom oraz dodawanie otuchy ich zatroskanym rodzicom daje mi największą przyjemność z pracy. Lubię patrzeć jak na twarze wyleczonych dzieci wraca uśmiech i radość. Mam dwie córeczki, które z zaciekawieniem poznają tajniki wiedzy medycznej i także chcą być w przyszłości lekarzami.

nauczycielka historii, prowadziła lekcje muzealne dla uczniów szkół podstawowych, w Muzeum Historii Polski przygotowuje i koordynuje projekty edukacyjne m.in. konkurs „Odważmy się być wolnymi”

historyk, animatorka kultury, prowadziła zajęcia z historii Polski dla studentów oraz różnego rodzaju warsztaty i zajęcia edukacyjne dla dzieci. W Muzeum Historii Polski przygotowuje projekty edukacyjne, koordynuje program Patriotyzm Jutra

nauczycielka języka polskiego, prowadziła lekcje muzealne dla przedszkolaków i uczniów szkół wszystkich poziomów nauczania. W Muzeum Historii Polski przygotowuje i koordynuje projekty edukacyjne m.in. gry miejskie

studenci IV (w przypadku Maćka – V) roku Polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Wśród ich zainteresowań naukowych najważniejsze miejsce zajmuje literatura XX wieku, chętnie czytają ją przez pryzmat antropologii, a także związków z literaturą wcześniejszych epok. Z jeszcze większą chęcią dzielą się wiedzą i pokazują, że czytanie (i pisanie) może być świetną przygodą.

urodzona w 1977 roku. Kiedyś studiowała na Wydziale Stosowanych Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego, a następnie rozwijała umiejętności trenerskie i coachingowe u polskich i z zagranicznych trenerów. Nie przestaje się uczyć, a z czasem tak pasja do nauki przerodziła się w pasję uczenia innych.Pracuje jako trener biznesu, coach, trener umiejętności interpersonalnych. Tworzy personalizowane, systemowe programy szkoleniowo-doradcze dla firm, prowadzi projekty doskonalące umiejętności i kształtujące postawy skutkujące sukcesami w biznesie. Tworzy osobiste metafory dla klientów w procesie coachingu i terapii. W dzieciństwie postanowiła pracować z prawdziwą pasją – i ciągle jej się to udaje. Przy pomocy i inspiracji 8letniej córki Łucji pisze terapeutyczne bajki.

urodzona w 1973 r. Absolwentka Wydziału Chemii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (chemia kwantowa), Studium Pedagogicznego przy UMK oraz Studium Informatycznego (grafik komputerowy). Na co dzień zajmuje się alchemią umysłu, energią i chemią międzyludzką. Prowadzi warsztaty rozwoju osobistego, treningi, szkolenia dla biznesu oraz terapię indywidualną. Twórca wielu autorskich programów edukacyjno-rozwojowych. Jest praktykiem i gorącym zwolennikiem Lifelong Learning’u. Pasjonują ją nowoczesne metody terapeutyczne, techniki uczenia i zarządzania informacją. Cały czas podnosi swoje kwalifikacje na warsztatach, szkoleniach prowadzonych przez polskich i międzynarodowych trenerów. Preferuje naukę poprzez doświadczanie, zabawę, metaforę, twórcze myślenie. Bajki i metafory wykorzystuje zarówno w biznesie, terapii indywidualnej jak i życiu prywatnym. Jako mała dziewczynka wymyśliła serię bajek „Przygody kotka Filotka”Wykładowca akademicki Wyższej Szkoły Gospodarki w Bydgoszczy z zakresu komunikacji społecznej.

Stworzenie Ośrodka Twórczej Edukacji „Kangur” w 1997 roku wynikało z naszej fascynacji kreatywnością i popartego pracą naukową przekonania, że można twórcze myślenie rozwijać. Można i warto, bo współczesna nauka pokazuje jego pozytywny wpływ na wszystkie sfery rozwoju. Obecnie w skład grupy OTE „Kangur” wchodzą: Twórcze Zajęcia dla Dzieci, Ośrodek Profilaktyki Edukacyjnej (warsztaty dla uczniów w szkołach), Małopolski Niepubliczny Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli (szkolenia indywidualne dla nauczycieli i rad pedagogicznych. Nasza kadra to profesjonalni trenerzy z wieloletnim doświadczeniem w prowadzeniu warsztatów dla uczniów w warunkach szkolnych, a także innych zajęć dla dzieci i młodzieży, dla nauczycieli. Zapraszamy na nasze zajęcia! Kontakt: Ośrodek Twórczej Edukacji „Kangur” ul. Dietla 93 31-031 Kraków, tel 012 429 59 74, fax 012 421 49 56 www.kangur.edu.pl

Psycholog, pracuje jako trener w edukacji prowadząc grupy młodzieżowe, w tym warsztaty w klasach ukierunkowane na rozwój umiejętności społecznych, twórczych. Ukończyła Kurs Liderów Młodzieżowych przy Polskim Stowarzyszeniu Psychologów Praktyków w Krakowie. Prowadziła grupy dla młodzieży w ramach programów Europejskiego Funduszu Społecznego. Prowadzi szkolenia dla nauczycieli i rodziców w zakresie pracy z młodzieżą . Prowadzi kursy z zakresu pomocy psychologicznej młodzieży w Instytucie Psychologii UJ. Indywidualną pomoc dla młodzieży i rodzin prowadzi jako psycholog w liceum ogólnokształcącym. Lubi taniec, góry i podróże.

Absolwentka Psychologii na Uniwersytecie Jagiellońskim, ukończyła Studium Terapii przez Sztukę oraz Szkołę Trenerów BAZA. Ukończyła kursy z zakresu technik twórczego myślenia i rozwiązywania problemów, technik pamięciowych, oraz półroczny warsztat dramy przy Polskim Stowarzyszeniu Psychologów Praktyków w Krakowie. Od trzech lat współpracuje ze studenckimi organizacjami, prowadząc warsztaty integracyjne oraz sesje kreatywne, od półtora roku z Akademią Pełni Życia, gdzie prowadzi treningi pamięci dla seniorów, prowadzi warsztaty edukacyjno - rozwojowe w szkołach. Naukowo interesuje się zagadnieniami pamięci, prywatnie lubi składać orgiami, szyć zabawki oraz pływać.

Ukończył studia magisterskie z Psychologii Ogólnej na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz kurs umiejętności pracy z grupą. Uczestniczy w Kursie Psychoterapii prowadzonym przez Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Psychiatrii i Opieki Środowiskowej. Pracuje jako trener umiejętności społecznych prowadzi zajęcia warsztatowe dla młodzieży w szkołach. W pracy najbardziej polega na założeniach systemowego myślenia o grupach i metodach związanych z psychodramą. Ceni sobie wyzwania związane z interwencyjną pracą w klasach oraz zajęcia rozwijające umiejętności związane z twórczością.

Z wykształcenia filolog słowiański, nauczyciel, instruktor tańca, choreograf w Z.P.iT. „Małe Słowianki” [ www.maleslowianki.pl ] Moja taneczna przygoda rozpoczęła się w Zespole ludowym „Małe Słowianki”, gdzie od szóstego roku życia tańczyłam tańce i śpiewałam pieśni ludowe, pochodzące z wszystkich niemal regionów etnicznych w Polsce. Ta różnorodność pozwoliła mi zrozumieć, jak piękny i niepowtarzalny jest nasz rodzimy folklor, wzbudziła we mnie także chęć do dzielenia się tym zachwytem z innymi. Po rozstaniu się z zespołem dziecięcym ukończyłam Instruktorski Kurs Kwalifikacyjny z dziedziny tańców ludowych. Studiując na Filologii Słowiańskiej UJ zetknęłam się z kulturą Bałkanów. Ich niepowtarzalność sprawiła, że zainteresowałam się bułgarskimi tańcami, pieśniami i obrzędami ludowymi. W 2001 r. założyłam Zespół Tańców Bałkańskich „IGLIKA” [www.iglika.pl ], którego do dziś jestem kierownikiem i choreografem. Od 2004 roku pracuję jako nauczyciel wychowania pozaszkolnego-instruktor tańca w ZPiT "Małe Słowianki", działającym przy Centrum Młodzieży im. dr H. Jordana w Krakowie. Prowadzę zajęcia i warsztaty taneczne dla dzieci, młodzieży i dorosłych, potańcówki ludowe oraz spotkania z folklorem. Cały czas tańczę i szkolę swoje umiejętności, nie tylko dlatego, że to moja praca, ale po prostu to kocham.

Zajmuje się badaniami nowoczesnych materiałów – ich struktury, własności fizycznych i magnetycznych, przy użyciu dużych urządzeń badawczych. Lubi wycieczki górskie oraz wyprawy rowerowe.

Jest doktorantem na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Tematyka jego pracy skupia się wokół badań struktury materii na poziomie atomowym. W wolnych chwilach lubi „pobawić” się sprzętem komputerowym i oprogramowaniem.

Pracuje w szpitalu dzieciecym przy ul Dzialdowskiej. Leczy niemowlęta i dzieci "prawie" dorosłe. Uczy studentów - przyszłych lekarzy, pielęgniarki i dietetyków. Lubi podróżować, chwile wolne poświęca na czytanie. Bardzo interesuje się historią lat międzywojennych.

Pracuje w szpitalu dzieciecym przy ul Dzialdowskiej. Leczy niemowlęta i dzieci "prawie" dorosłe. Uczy studentów - przyszłych lekarzy, pielęgniarki i dietetyków. Lubi podróżować, chwile wolne poświęca na czytanie. Bardzo interesuje się historią lat międzywojennych.

Anima­tor ja­waj­skie­go te­atru cie­ni way­ang kulit; członek gru­py ini­cja­tyw­nej „Lu­do”, or­ga­nizator festiwalu „Ma­le­chowo Jug­gling Camp `05”; in­struk­tor żon­glowania w pro­win­cji Oris­sa w In­diach, w ramach pro­jek­tu „Girls Can”; ukończone kur­sy wi­kliniar­stwa, wi­trażu, batiku i cerami­ki. Et­nolog, so­cjolog, an­tro­po­log kul­tu­ry.

Ab­sol­went drama­to­logii UJ, in­struk­tor te­atral­ny, pe­dagog.

Ab­sol­went­ka Mińs­kie­go In­sty­tu­tu Kul­tu­ry, specja­lizacja: re­żyse­ria te­atral­na (kie­ro­wanie ama­tor­skim ze­spo­łem te­atral­nym). Ak­tor­ka młodzie­żowe­go te­atru "Te­atr-­Studio" na Ma­łej Scenie w Mińs­ku, in­struk­tor te­atral­ny (za­jęcia z warsz­tatu ak­tor­skie­go w stu­dio przy­go­to­waw­czym te­go te­atru). Za­łożyciel­ka Te­atr-Stu­dio przy Związ­ku Po­laków w Sankt-Pe­ters­bur­gu W Pol­sce wy­reżyse­ro­wała sz­tu­kę S. Gau­gera "Tryp­tyk" w ramach pro­jek­tu "Cz­te­ry spoj­rze­nia na Gol­go­tę" or­ga­nizowanego przez międzyna­ro­dowa gru­pę AxisMun­di (Al­chemia 2006r.)

Stu­dent­ka IV ro­ku fil­mo­znaw­stwa i I ro­ku pro­jek­to­wania ubio­ru

Ab­sol­went­ka drama­to­logii UJ, ko­or­dyna­tor pro­gra­mu "Dilet­tan­te - te­atr w ruchu" w MIK i pro­jek­tów w Te­atrze Fi­gur Kraków. W wol­nych ch­wilach żon­glu­je, pi­sze ad­ap­tacje te­atral­ne i scena­riu­sze fil­mo­we. Uwiel­bia wy­zwania i po­dróże. W życiu prze­ko­na­na, że wie­le razy war­to wy­ko­rzysty­wać nie­wie­le.

Po ukończeniu studiów na Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej oraz na Wydziale Matematyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego został pracownikiem naukowo-dydaktycznym na Wydziale Inżynierii Chemicznej i Procesowej, na którym zatrudniony jest obecnie na stanowisku profesora zwyczajnego. W latach 1999-2005 pełnił funkcję dziekana Wydziału. Profesor Gradoń odbył staż podoktorski w Houston University oraz był profesorem wizytującym na uniwersytetach w Buffalo i Cincinnati (USA). Wykładał na wielu uniwersytetach w Europie, USA i Japonii. Zajmuje się zagadnieniami oczyszczania gazów i cieczy oraz badaniem procesów transportu substancji do organizmu drogą wziewną. Obecnie główny nurt jego badań dotyczy tworzenia w procesach fizykochemicznych cząstek nanostrukturalnych do zastosowań w katalizie, w dozowaniu leków i optoelektronice. Profesor Gradoń jest autorem kilkunastu monografii i rozdziałów w monografiach, ponad 180 artykułów opublikowanych w czasopismach o uznanym poziomie, 63 patentów i szeregu wdrożeń przemysłowych. Został wielokrotnie wyróżniony nagrodami międzynarodowymi i krajowymi, w tym jest laureatem nagrody Fundacji na Rzez Nauki Polskiej.

Chociaż urodzony w 1951 r. w Sosnowcu, pochodzi ze Sławkowa – małego miasteczka leżącego 13 km na północ od Olkusza. Doktorat uzyskał w 1980 na Uniwersytecie Pennsylwanskim (University of Pennsylvania), pracując pod kierunkiem Alana MacDiarmida – laureata nagrody Nobla z chemii Z 2000 r. Habilitował się w 1988 r, a w 1993 r został profesorem tytularnym. Często zmieniał pracodawców, pozostając zawsze wiernym Politechnice Warszawskiej, w której pracuje nieprzerwanie od 1974 r. Wśród innych jego pracodawców wymienić można chronologicznie CNRS we Francji, AGH, UNIAX Corporation w Kalifornii (gdzie współpracował z innym noblistą – A.J.Heegerem), Uniwersytet Nantejski i inne. Od 1998 roku jego podstawowym miejscem pracy jest Komisariat ds. Energii Atomowej w Grenoble, gdzie otrzymał stanowisko dyrektora naukowego (“directeur de recherche”). Nie jest to jednak stanowisko administracyjne lecz stopień naukowy. Z administracyjnego punktu widzenia Adam Proń pozostaje więc szeregowym pracownikiem nauki tzw. “naukowym mięsem armatnim” i ma nadzieję, że nie awansuje do końca życia. Działalność badawcza profesora dotyczy otrzymywania organicznych związków elektroaktywnych i ich wykorzystania w elektronice organicznej i molekularnej, jak również preparatyki organiczno-nieorganicznych związków chemicznych o naturze hybrydowej. Opublikował na ten temat ponad 250 artykułów rożnej jakości. Jest współautorem kilkunastu patentów międzynarodowych. W 2002 r profesor Proń otrzymał nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej, uchodząca za najbardziej prestiżową nagrodę naukową w Polsce. Wychował sporą gromadkę bystrzejszych od siebie doktorantów, z których część osiągnęła znaczącą pozycję naukową. Adam Proń pisuje czasem artykuły do “Gazety Wyborczej”, “Przeglądu”, “Polityki”, “Forum Akademickiego”, “Spraw Nauki” i innych czasopism.

Zajmuje się historią matematyki, zastosowaniami i kształceniem nauczycieli. Przez 10 lat uczył w klasach uniwersyteckich. Współautor i autor kilku książek oraz podręczników, a także ponad stu artykułów popularyzujących matematykę. Laureat wielu nagród za popularyzację w tym Nagrody Polskiego Towarzystwa Matematycznego im. S. Dicksteina oraz Nagrody im Hugona Steinhausa przyznawanej przez Fundację Nauki Polskiej. Interesuje się minerałami i hologramami. Lubi pływać, chodzić po górach i jeździć na rolkach.

Urodził się 31 stycznia 1972 w Krakowie, tamże ukończył szkołę podstawową i średnią. Laureat olimpiady polonistycznej. Studiował polonistykę w UJ w latach 1991-1996. Pracę magisterską obronił w roku 1996. Pracę doktorską pt. "Między klasyczną retoryką a ponowoczesną retorycznością" obronił w roku 2002. Pracuje jako adiunkt w Katedrze Teorii Literatury na Wydziale Polonistyki UJ (prowadzi wykłady i konwersatoria z teorii literatury na polonistyce, orientalistyce i romanistyce). Michał Rusinek jest autorem książek: • Mały Chopin, Kraków 2009. • Jak przeklinać? Poradnik dla dzieci, Kraków 2008. • Kopciuszek, Warszawa 2006. • Limeryki, Warszawa 2006. • Prowincjonalne zagadki kryminalne, Warszawa 2006 [współautor: Antonina Turnau]. • Retoryka podręczna. Czyli jak wnikliwie słuchać i przekonująco mówić, Kraków 2005 [współautor: Aneta Załazińska]. • Między retoryką a retorycznością, Kraków 2003.

Absolwentka psychologii UJ, ukończyła roczny kursu Kurs Podstawowych Umiejętności Pracy Metodą Treningu Grupowego BAZA 2006, a także staż prowadzenia zajęć twórczych w OTE Kangur, członek Stowarzyszenia Ruch Pomocy Psychologicznej „Integracja”. Od trzech lat pracuje z młodzieżą jako trener grupowych zajęć i warsztatów psychologicznych z zakresu m.in. twórczości, komunikacji, treningu asertywności, metod szybkiej nauki. Swoje umiejętności wykorzystuje także podczas eventów i wyjazdów. Korzystając ze swojego wykształcenia i nabywanych doświadczeń, wciąż doskonali swój warsztat pracy, wzbogacając go o nowe metody, dbając by każde zajęcia były niepowtarzalne, a zarazem interesujące i dostosowane do potrzeb uczestników.

Profesor prawa Uniwersytetu Warszawskiego, kierował Zakładem Prawa Porównawczego i Gospodarczego w Instytucie Nauk Prawno-Administracyjnych Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego oraz wieloma liczącymi się ciałami związanymi z kształtowaniem prawa w naszym kraju. Wykładał prawo w szwajcarskim Instytucie Prawa Porównawczego w Lozannie. Był profesorem w Central European University w Budapeszcie. Prowadził wykłady m.in. na uniwersytetach w Paryżu (Sorbona), Bonn, Sydney, Konstanz, Bayreuth. Jest członkiem Komitetu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk, zasiada w radach naukowych instytucji kształcących prawników i badających prawo. Jest autorem licznych publikacji naukowych - monografii, artykułów i studiów z zakresu prawa administracyjnego i konstytucyjnego. W listopadzie 2001 r. został wybrany przez Sejm RP na sędziego Trybunału Konstytucyjnego.

Fot. Andrzej Kozak/AG Jako kontrabasista występuje we współczesnym repertuarze solowym. Jako kompozytor największe uznanie zdobył za koncert A Rebours na skrzypce i orkiestrę (1998). Laureat dorocznej nagrody Związku Kompozytorów Polskich na rok 2008. Dyrektor Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej "Warszawska Jesień" od roku 1999. Zajmuje się propagowaniem muzyki współczesnej i edukacją artystyczną. W Polskim Radiu prowadził cykle autorskich audycji dla dzieci i młodzieży poświęcone nowej muzyce: "Przeboje muzyki współczesnej", "Coś z niczego" i "Dźwiękowdzięki". Współpracował też z poznańskim Ośrodkiem Sztuki dla Dziecka.

Profesor doktor habilitowany, znany historyk, specjalista w dziedzinie historii XIX i XX wieku. Urodzony 11 grudnia 1949 w Częstochowie. Wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego, wiceprezes Polskiego Towarzystwa Historycznego. Autor, współautor i redaktor łącznie 25 książek. Obecnie kieruje Zakładem Historii Społeczno-Religijnej Europy XIX i XX w. w Instytucie Historii UJ. Do jego najbardziej znanych prac należą: „III Rzeczpospolita – raport specjalny” (przygotowywane przekłady na język niemiecki i czeski), „Imperium korupcji w Rosji i w Królestwie Polskim w latach 1861-1917”, „Polacy w służbie Moskali”, dwa ostatnie tomy serii „Dzieje Krakowa” (1939-1945; 1945-1989) oraz podręcznik akademicki do historii Polski XIX wieku. Laureat wielu prestiżowych nagród, m.in. nagrody KLIO i Nagrody Historycznej tygodnika „Polityka”.

Kontakt z Kopalnią: Kopalnia Soli „Wieliczka” Trasa Turystyczna Sp. z o.o. ul. Daniłowicza 10 32-020 Wieliczka Tel. (12) 278 73 02 e-mail:turystyka@kopalnia.pl www.kopalnia.pl Kopalnię można zwiedzać codziennie w godzinach: od 7.30 do 19.30 (1 kwietnia – 31 października) i od 8.00 do 17.00 (2 listopada – 31 marca), z wyjątkiem: 1 stycznia, 1 dnia Świąt Wielkanocnych, 1 listopada, oraz 24, 25 i 31 grudnia.

Profesor Marek Demiański jest pracownikiem naukowym w Instytucie Fizyki Teoretycznej na Uniwersytecie Warszawskim. Teorią względności zajmuje się od bardzo dawna. Ostatnio najbardziej interesuje się bardzo wczesnymi etapami ewolucji wszechświata.

Mateusz Majda Ewa Górka

Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu

Urodził się w roku 1948 w Krakowie, studiował w Warszawie na Wydziale Historycznym UW, gdzie uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. Jest kierownikiem dwóch seminariów magisterskich i doktorskich: "Historia idei. Epoka nowożytna" oraz "Film jako źródło historyczne". Współorganizował kierunek studiów Europeistyka. Pełnił funkcje prodziekana na wydziale Historii. Jest członkiem i zasiada we władzach wielu organizacji i rad zajmujących się badaniem historii i jej nauczaniem oraz ochroną polskiego dziedzictwa kulturowego. Brał udział w opracowaniu i opiniował podręczniki do nauki historii. Jest kierownikiem Zespołu konsultantów do spraw polityki pamięci Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, redaktorem naczelnym oraz wydawcą czasopisma „Ars Regia”. Kieruje wydawnictwem „Klio”. Jest żonaty, ma syna i dwoje wnucząt. Interesuje się historią powszechną nowożytną, historią idei - dziejami wolnomularstwa, dydaktyką i metodologią historii oraz filmoznawstwem.

Pedagog, przyszły doktorant Uniwersytetu Wrocławskiego

Pedagog

Dr inż. Artur Lasoń ukończył studia na Wydziale EAiE Akademii Górniczo-Hutniczej o specjalności Telekomunikacja. W roku 1999 uzyskał stopień doktora nauk technicznych z zakresu informatyki. Od roku 1992 związany z Katedrą Telekomunikacji AGH.

Członków Koła łączą dwie pasje - medycyna i podróże. Koło powstało w listopadzie 2008 roku, a jego opiekunem był do obecnego roku akademickiego Pan Prof. Piotr Zaborowski. Koło zajmuje się zagadnieniami z medycyny poróży, medycyny tropikalnej i morskiej. Jego praca została wyróżniona na Pierwszym Międzynarodowym Kongresie Medycyny Morskiej, Tropikalnej i Hiperbarycznej, który odbył się w Gdyni w ubiegłym roku.

Od roku 1997 jestem pracownikiem naukowo-dydaktycznym (adiunktem) w Instytucie Fizyki Politechniki Wrocławskiej. Moja praca dyplomowa (1993) poświecona była zastosowaniu obiektów fraktalnych w opisie zjawisk fizycznych. Rozprawa doktorska (1997) dotyczyła teoretycznego opisu zjawiska nadprzewodnictwa, czyli zaniku oporu elektrycznego pewnych substancji w niskich temperaturach oraz towarzyszących temu egzotycznych zjawisk magnetycznych. Przed i po doktoracie odbyłem kilka krótkich pobytów naukowych w Trieście (Włochy) w Międzynarodowym Centrum Fizyki Teoretycznej. Od kilku lat moje zainteresowania naukowe skupiają się wokół fizykochemii metali przejściowych oraz ziem rzadkich. Współpracuję z Zakładem Badań Magnetycznych INTiBS PAN we Wrocławiu nad problematyką poświęconą wpływowi pola krystalicznego na stany elektronowe jonów optycznie i magnetycznie aktywnych (matryce laserowe). Istotnym nurtem mojej pracy na uczelni jest szeroko pojęta dydaktyka fizyki, szczególnie w podejściu interdyscyplinarnym, łączącym świat humanistyczny i „ścisły”. Razem z drem Pawłem Scharochem bierzemy udział w festiwalach nauki i współpracujemy ze szkołami średnimi. Naszą pasją jest też nauczanie podstaw fizyki w języku angielskim.

Doktorat obroniony w 1986 roku, w dziedzinie fizyki półprzewodników. Staże naukowe: Uniwersytet Durham, Wielka Brytania, (1987-1988), Fritz-Haber Institut (2001). Obecne zainteresowania naukowe: metody obliczeniowe z zasad pierwszych w fizyce fazy skondensowanej, modelowanie pól elektromagnetycznych dla celów ochrony ludzi przed ich szkodliwym wpływem. Działalność dydaktyczna: kursy fizyki ogólnej oraz metod komputerowych w fizyce. Liczne wykłady popularno-naukowe na Festiwalach Nauki oraz dla uczniów szkół.

Jestem studentką na wydziale Wiertnictwa Nafty i Gazu na AGH w Krakowie. Wraz z koleżanką postaramy się, abyście jak najwięcej dowiedzieli się o przemyśle naftowym.

Studiuję na wydziale Wiertnictwa Nafty i Gazu na AGH w Krakowie.

Koło Naukowe Etnologów przy Katedrze Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Wrocławskiego.

Jestem pracownikiem naukowym na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki na AGH. Moja działalność naukowa związana jest z wytwarzaniem, przesyłem i rozdziałem energii elektrycznej, w szczególności z analizą zagrożeń spowodowanych wyładowaniami atmosferycznymi do sieci elektrycznej.

Krzysztof A. Meissner ma 49 lat, jest profesorem w Instytucie Fizyki Teoretycznej Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego i dyrektorem naukowym Instytutu Problemów Jądrowych w Świerku. Autor ponad 40 publikacji dotyczących cząstek elementarnych, teorii grawitacji, teorii strun i bardzo wczesnego Wszechświata. Jest rzecznikiem eksperymentu OSQAR w CERN pod Genewą.

Historyk - archiwista, którego pasją są dzieje warszawskiej komunikacji miejskiej, przemiany zachodzące od ponad 140 lat, od czasu, gdy uruchomiono tramwaje konne. Jest autorem wielu artykułów o tej tematyce.

psychiatra kliniczny, psychoterapeuta i terapeuta rodzinny. Kierownik Zakład Terapii Rodzin Katedry Psychiatrii Collegium Medicum UJ. Przewodniczący Sekcji Naukowej Terapii Rodzin Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego. Prowadzi szkolenia dla psychoterapeutów i terapeutów rodzinnych.

zajmuje się historią społeczno-gospodarczą czasów nowożytnych, demografia historyczną i teorią historii. Kierownik Zakładu Dziejów Historiografii i Metodologii Historii Instytutu Historii UJ. Autor ponad 60 publikacji naukowych.

Pracownik Zakładu Ontologii w Instytucie Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.

instruktor harcerski, w Muzeum Historii Polski przygotowuje gry edukacyjne i koordynuje szkolenia.

historyk, nauczyciel historii i WOS w gimnazjum i liceum, koordynator projektów edukacyjnych w Muzeum Historii Polski.

Jest młodym adeptem trudnej sztuki archeologicznej. Początki jej przygody z archeologią sięgają niepamiętnych czasów gdy, jeszcze jako mały brzdąc, bawiła się przekopując tereny okolicznych piaskownic. Fascynacja z młodzieńczych lat przerodziła się w całkiem poważną pasję i sposób na życie. Już podczas studiów zajęła się kulturą starożytnego Rzymu. Na przekór wszystkim, najbardziej interesowały ją te najbrzydsze i najmniej okazałe wyroby rzymskich rzemieślników – ceramiczne naczynia kuchenne, inaczej mówiąc - garnki. Potrafiła dostrzec ukryte piękno w tych pospolitych naczyniach codziennego użytku. Obecnie opracowuje ceramikę z polskich wykopalisk w Libii. Badając interesujące ją zagadnienia bierze także udział w pracach wykopaliskowych na innych stanowiskach basenu Morza Śródziemnego: na Cyprze i w Libanie.

Studia na kierunku etnologia Uniwersytetu Warszawskiego ukończyła w 1986. Obecnie pracuje na Wydziale Historycznym UW. Badała świadomość historyczną mieszkańców wsi, później wiedzę potoczną na temat władzy lokalnej, a wreszcie wiejskie wyobrażenia o państwie, władzy centralnej i demokracji. Badania terenowe prowadziła na wsi, w różnych regionach Polski: na Roztoczu, nad Biebrzą, na Mazurach i na Podhalu. Jest mamą trójki dzieci, a właściwie już młodzieży: syn ma 21 lat, córka 18, najmłodsza córka 16 lat. Dzieci zawsze towarzyszyły jej w czasie badań terenowych, ciesząc się towarzystwem studentów uczestniczących w praktykach.

Maria Notkowska – ukończyła studia w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Doktorantka Wydziału Historycznego UW. Uczennica prof. Grażyny Szelągowskiej i prof. Tadeusza Cegielskiego. Zajmuje się historią myśli, historią idei, mentalności oraz kultury w XVIII i XIX w. ze szczególnym uwzględnieniem krajów niemieckich. W czasie wolnym interesuje się muzyką klasyczną oraz militariami, uprawia turystykę górską.

Adiunkt na Wydziale Towaroznawstwa Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Zajmuję się badaniami z zakresu analizy sensorycznej (szczególnie metodyką badań wrażliwości sensorycznej, konsumencką i ekspercką oceną sensoryczną produktów spożywczych i przemysłowych). Dodatkowo zajmuję się problemem reklamacji i towaroznawczą oceną jakości produktów. Wakacje spędzam pod namiotem i w kajaku. W jesienne wieczory, popijając herbatę z sokiem malinowym, gram wraz z żoną w gry strategiczne.

Odkąd poznała magię podróży, nie potrafi się zatrzymać. Na co dzień pracuje jako anglistka w przedszkolu i studiuje glottodydaktykę, prowadząc Koło Edukacji Międzykulturowej na Akademii Pedagogiki Specjalnej. Jej zainteresowania to przede wszystkim edukacja międzykulturowa, kino i literatura podróżnicza. Tegoroczne wakacje spełniły jej największe marzenie podróżnicze. Pomimo wszelkich trudności stanęła na kontynencie Ameryki Południowej - w prawdziwej dżungli szukała tarantuli i pływała z różowymi delfinami. Chcieć to móc to recepta na sukces, którą stosuje każdego dnia. Wakacje 2008 roku spędziła w kraju buddyjskich klasztorów i smaku kardamonu- Indie to kraj który sprawia, że życie podróżnika staje się na zawsze inne, bogatsze. Swoją pasją stara się dzielić z innymi i dlatego zabierze Was drodzy mali studenci w podróż do Indii.

Studentka V roku pedagogiki. Założycielka Koła Naukowego Edukacji Międzykulturowej w Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Swoją przygodę z pracą z dziećmi zaczęła jako drużynowa gromady zuchowej, następnie jako animatorka i instruktorka podczas najróżniejszych zajęć dla maluchów. Współautorka projektu dotyczącego edukacji globalnej i Afryki. Obecnie zajmuje się prowadzeniem warsztatów podróżniczych i wielokulturowych dla dzieci, a także zajęć z języka angielskiego. Prowadzi cykl edukacyjny filmowe podróże w kinie Muranów. Uczestniczka warsztatów dramowych i międzykulturowych, międzynarodowych szkoleń dotyczących kreatywności i stereotypów, a także teatru. Prywatnie kocha kino. W zeszłym roku pracowała jako wolontariuszka w Rumunii, w tym roku wybiera się do Afryki. Co później? To się jeszcze okaże...

autorka i koordynatorka programów z zakresu edukacji międzykulturowej i rozwojowej dotyczących Azji i Afryki; trener edukacyjny.

studentka V roku Arabistyki i Islamistyki UW; od pięciu lat członek Stowarzyszenia ARABIA.pl

prowadzi zajęcia z dialektu egipskiego na arabistyce, prowadzi warsztaty edukacyjne dla młodzieży.

absolwent Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego, obecnie magistrant w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego; wielokrotny stypendysta, m.in. Stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za osiągnięcia w nauce, Stypendium m.st. Warszawy im. Jana Pawła II. Współpracownik Muzeum Narodowego w Warszawie, redaktor naczelny Kwartalnika Akademickiego „AD REM”, członek Komitetu Organizacyjnego Konferencji „Interdyscyplinarne badania złożeń rezydencjonalnych i obronnych”. Aktywnie udziela się w stowarzyszeniach i kołach naukowych zajmujących się badaniami i popularyzacją archeologii.

absolwent Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, obecnie doktorant w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Pasjonat architektury obronnej średniowiecznej Europy, członek licznych stowarzyszeń i kół naukowych, m.in. Pierwszego Polskiego Stowarzyszenia Turniejowego „Liga Baronów”.

Karol Dobrowolski, Marceli Foltan, Velislav Godzhunov, Michał Jedynak, Mateusz Misiak, Kamila Pawlik Shoko Sakai

Kompozytorka, wokalistka, instrumentalistka, muzykolog, pedagog. Z wykształcenia wiolonczelistka (AM im.Fr.Chopina). Jej zainteresowania cechuje niezwykła otwartość na różne formy i systemy muzyczne. Prowadzi studia nad unikalnymi technikami gry na instrumentach muzycznych Azji (podróżowała do Indii, Chin, Korei, Japonii na Bliski Wschód) W swej muzycznej wędrówce przekracza z łatwością rozmaite bariery i łamie utarte stereotypy. Czyni to jednak z poszanowaniem dla odrębności każdej muzycznej tradycji, którą poznaje i prezentuje. Współpracuje z wieloma artystami w kraju i za granicą. Występuje w programach telewizyjnych i radiowych. Prowadzi ożywioną działalność koncertową podróżując po całym świecie.

adiunkt w Katedrze Farmakognozji i Molekularnych Podstaw Fitoterapii. Przez 6 lat pracowała ponadto w Medycznym Studium Zawodowym, gdzie kształciła techników farmaceutycznych z zakresu leku naturalnego. Była także redaktorem naczelnym Farmastyli, czasopisma dla aptekarzy. W pracy naukowej zajmuje się głównie badaniami analitycznymi obecności i zawartości związków w surowcach roślinnych oraz preparatach z nich otrzymanych. Obok badań naukowych, dużą część jej pracy i pasji zajmuje nauczanie. Inne pasje (dekoracja wnętrz, brydż) zdominowała ostatnio jej roczna córeczka.

Prof. Małgorzata Iwanicz-Drozdowska jest pracownikiem Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, w której zdobywała kolejne stopnie naukowe. Zajmuje się bankowością i ubezpieczeniami oraz problematyką integracji rynku usług finansowych. Jest autorką i współautorką ponad 100 publikacji oraz uczestnikiem licznych projektów badawczych. Jej syn Patryk jest studentem UD na kierunku Inspiracje.

obecnie studentka IV roku Edukacji i Rehabilitacji Niewidomych i Słabowidzących Akademii Pedagogiki Specjalnej; przewodnicząca Studenckiego Biura Wolontariatu APS; pracownik Fundacji „Vis Maior” zajmującej się aktywizacją i rehabilitacją osób z dysfunkcją wzroku; wolontariuszka w Ośrodku Szkolno- Wychowawczym dla Dzieci i Młodzieży Niewidomej w Laskach k. Warszawy, gdzie prowadzi swoje autorskie zajęcia z dziećmi pt. „Poznaj świat z poezją.”Uczestniczka różnego rodzaju wyjazdów rehabilitacyjnych z osobami niepełnosprawnymi wzrokowo.

Prowadzącymi zajęcia będą nastepujące osoby: Łukasz Szubski – student II roku Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej (zastępstwo/pomoc Piotr Stanisławski – student II roku Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej) Anna Blukacz – studentka II roku Wydziauł Architektury Politechniki Wrocławskiej (zastępstwo/pomoc Marta Zachodny – studentka II roku Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej) Natalia Ratajczak – mgr inż. arch., absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej (zastępstwo Judyta Rybka – studentka VI roku Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej)

Studiował filozofię i nauki społeczne na Uniwersytecie Wrocławskim (1979-1984), Uniwersytecie w Oxfordzie (1988/89; Stypendium Fundacji im. Stefana Batorego), w City University of New York (1992; Stypendium Fundacji im. Tadeusza Kościuszki), i Edynburgu (1999; stypendium Fundacji Mellona). W 1992 roku uzyskał stopień doktora filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Stopień doktora habilitowanego uzyskał na Uniwersytecie Wrocławskim w 1998 roku, natomiast stopień profesora Uniwersytetu Wrocławskiego uzyskał w 1999 roku na podstawie książki Społeczeństwo otwarte czy wspólnota (2001). W 2002 roku otrzymał tytuł profesora filozofii. Jest autorem ok. 300 publikacji naukowych i popularno-naukowych, ogłaszanych w kraju i za granicą. Zajmuje się różnymi dyscyplinami filozofii, w tym metodologią, filozofią nauki, etyką oraz filozofią polityczną. Za aktywność na naukową i organizacyjną wielokrotnie uzyskiwał Nagrody Rektora Uniwersytetu Wrocławskiego, Nagrodę Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich (1993) oraz Nagrodę Ministra Edukacji Narodowej (1996). http://www.chmielewski.uni.wroc.pl/index.html

Wrocławianin od urodzenia absolwent III LO (profil matematyczny 1976) Uniwerstet Wrocławski (1980) do 1985 r. pracowałem w ZZSD Predom-Polar we Wrocłąwiu jako monter, (1980-1982), byłem nauczycielem w-f, geografii, historii w SP nr 107, w Instytucie Historycznym pracuję od 1985 r. doktorat Sejmy 1688-1689 (1987), habilitacja Militarne aspekty wojny trzydziestoletniej na Śląsku (2000), prof. nadzw. od 2001, prorektor UW d/s studenckich (2001-2003).

Akademia Sztuk Pięknych w Krakowie jest najstarszą wyższą uczelnią artystyczną w Polsce. Powstała ona w roku 1818 i funkcjonowała pierwotnie jako Szkoła Rysunku i Malarstwa w ramach Oddziału Literatury Uniwersytetu Jagiellońskiego (założonego w roku 1364). Po usamodzielnieniu się w roku 1873 przyjęła ona miano Szkoły Sztuk Pięknych a jej dyrektorem został wybitny polski malarz historyczny Jan Matejko (1838 - 1893), obecny patron uczelni, który miał zasadnicze znaczenie w ukształtowaniu krakowskiego środowiska artystycznego i wykształcił wielu wybitnych uczniów. Po jego śmierci ważną rolę odegrał pierwszy rektor: Julian Fałat, wybitny malarz pejzażysta, zasłużony jako reformator uczelni, która za jego czasów uzyskała rangę szkoły wyższej i nazwę Akademii Sztuk Pięknych. W okresie, kiedy w sztuce europejskiej panował powszechnie modernizm, na wydziale malarstwa uczyli najwybitniejsi polscy artyści: Leon Wyczółkowski, Teodor Axentowicz, Stanisław Wyspiański, Jacek Malczewski, Jan Stanisławski, Józef Mehoffer a później po 1905 roku Józef Pankiewicz, Ferdynand Ruszczyc i Wojciech Weiss. Akademia stała się wówczas głównym centrum polskiego życia artystycznego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości (1918) zorganizowany został Komitet Paryski (później Oddział krakowskiej Akademii w Paryżu), który miał wielki wpływ na rozwój i promocję sztuki polskiej, podejmowano też próby podziału uczelni na wydziały. Po II Wojnie Światowej istniały w Krakowie dwie wyższe uczelnie artystyczne. Po ich połączeniu w roku 1950 powstała Akademia Sztuk Plastycznych (od roku 1979 Akademia Sztuk Pięknych imienia Jana Matejki). Uczelnia rozwijała się i rozwija nadal pod względem struktury, kadry, kierunków i metod kształcenia. Pozostaje ona wierna własnej wspaniałej tradycji a zarazem otwarta na wyzwania i potrzeby współczesności. Akademia Sztuk Pięknych kształci: malarzy, rzeźbiarzy, grafików, projektantów wnętrz oraz form przemysłowych, scenografów i konserwatorów wysokiej rangi, efektywnie współtworzy polską kulturę i promuje ją na całym świecie, wszędzie gdzie działają jej liczni absolwenci lub pracownicy i gdzie docierają ich dzieła. Warsztaty zostaną poprowadzone przez Piotra Michurę i Kamila Kamysza z Wydziału Form Przemysłowych.

Projektant z zawodu i zamiłowania. Asystent w Katedrze Komunikacji Wizualnej na Wydziale Form Przemysłowych ASP w Krakowie. Wielbiciel Monty Pythonów, Terry’ego Pratchetta i dobrze narysowanych komiksów. Czyta książki o designie, horrory i Harry’ego Pottera. Fan gier komputerowych, zwłaszcza tych starszych. W wolnych chwilach zwija sushi i smaży owoce morza. Laureat nagrody głównej Wykładowca Roku 2010/11 Uniwersytetu Dzieci w kategorii warsztat (wraz z Piotrem Michurą).

Pracownik naukowy Uniwersytetu Warszawskiego, Wydziału Nauk Ekonomicznych. Prowadzi wykłady z zakresu mikroekonomii. Interesuje się między innymi ekonomią społeczną i eksperymentalną.

Absolwentka Biologii UW, członek Katolickiej Wspólnoty Chleb Życia, która prowadzi w Polsce 7 domów dla ludzi bezdomnych, oraz prezes Fundacji Domy Wspólnoty Chleb Życia. Fundacja poprzez tworzenie miejsc pracy, szkolenia, fundusz stypendialny dla ubogiej młodzieży i tworzenie placówek edukacyjnych walczy z marginalizacją i barierami edukacyjnymi dotykającymi wiele dzieci i młodzieży.

Współtworzy program w zakresie podstaw projektowania na Wydziale Form Przemysłowych. Bierze udział w międzynarodowych programach badawczych jako specjalista projektowania komunikacji wizualnej – współpraca z ośrodkami w Kanadzie, USA i Wielkiej Brytanii. Autor projektów wizualizacji danych w ramach projektów NORA i MONK (Metadata Offer New Knowledge), a obecnie INKE (Implementing New Knowledge Environments). Doktorant na University of Reading (Department of Typography & Graphic Communication) w Wielkiej Brytanii. Laureat nagrody głównej Wykładowca Roku 2010/11 Uniwersytetu Dzieci w kategorii warsztat (wraz z Kamilem Kamyszem).

Jest adiunktem w Katedrze Farmakognozji Molekularnych Podstaw Fitoterapii. Zajmuje się głównie związkami polifenolowymi występującymi w roślinach leczniczych. Tematyka jej pracy skupia się na izolacji tych związków i badaniu ich aktywności biologicznej na modelach in vitro. Natchnienia szuka na mazurskich łąkach, które są bogate w rośliny stosowane w medycynie ludowej. Chwile wolne poświęca na zabawy z córką i na czytanie powieści kryminalnych.

Kierownik Zakładu Historii Matematyki Uniwersytetu Jagiellońskiego Kierownik Studiów Podyplomowych w Instytucie Matematyki UJ

Jest asystentem w Katedrze Farmakognozji i Molekularnych Podstaw Fitoterapii. Przez kilka lat pracowała w aptece szpitalnej oraz w Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, gdzie również zajmowała się lekami naturalnymi. W pracy naukowej prowadzi głównie badania analityczne obecności i zawartości związków czynnych w surowcach roślinnych. Wolne chwile poświęca rodzinie, przyjaciołom oraz poznawaniu świata na wszelkie możliwe sposoby :)

doktorantka Studium Doktoranckiego Nauk o Kulturze w Katedrze Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Wrocławskiego

archeolog klasyczny zajmujący się recepcją kultury artystycznej starożytnej Grecji i Rzymu w sztuce nowożytnej. Brzmi to może zaskakująco, ale za to pozwala łączyć ze sobą niesamowite miejsca, fascynujące przedmioty i ludzi z przeszłości. Zabawa w takie połączenia pozwala na lepsze zrozumienie i poznanie tego z czym stykamy się na co dzień. Ponieważ tradycje antyczne odnaleźć można prawie wszędzie, daje to możliwości zajmowania się takimi dziedzinami jak: rzeźba, architektura, malarstwo, muzyka, film, fotografia, reklama, etc.

Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie Wydziału Form Przemysłowych w 1975 roku. Współpracuje m. in. z Komitetem Badań Naukowych w Warszawie, Komitetem Odnowy Zabytków Krakowa czy Urzędem Miasta Krakowa. Specjalizuje się w grafice użytkowej (identyfikacja wizualna firm, druki, znaki firmowe, opakowania, fotografia), elektronice profesjonalnej (obudowy, aparaty pomiarowe), sprzęcie gospodarstwa domowego, zabawkach, elementach ekspozycyjnych.

Studentka Matematyki UJ. Przewodnicząca Samorządu na Wydziale Matematyki i Informatyki UJ. Ambitna działaczka w Kole Matematyków Studentów UJ, w Instytucie Matematyki, na Wydziale oraz na Uczelni. Organizatorka wielu akcji studenckich, a także przedsięwzięć naukowych i kulturalnych. Umiarkowana pracoholiczka. A prywatnie - szczęśliwa narzeczona pałająca miłością do Świata. Lubi łamigłówki, wieczorną jazdę samochodem, architekturę, długie rozmowy z przyjaciółmi, szydełkowanie, pastele, teatr, kino i ciekawe artykuły.

Jest charyzmatyczną postacią, od lat pracuje z wolontariuszami - wychowuje i uczy mądrze pomagać innym. Przez wiele lat był duszpasterzem akademickim w kolegiacie św. Anny w Krakowie. Środowisko, które wtedy skupiło się wokół niego stało się zalążkiem stowarzyszenia. Potem przez kolejne lata prowadził duszpasterstwo dla studentów medycyny z Collegium Medicum. Od 2007 roku został mianowany przez arcybiskupa Stanisława Dziwisza Duszpasterzem Ludzi Biznesu oraz Duszpasterzem Wolontariatu w Małopolsce.

Pracownik naukowo-dydaktyczny Katedry Rozrodu i Anatomii Zwierząt, Wydziału Hodowli i Biologii Zwierząt Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie. Absolwentka Wydziału Weterynaryjnego SGGW Warszawa. Zajmuje się następującą tematyką dydaktyczno-naukową: anatomia zwierząt domowych i laboratoryjnych, chów i hodowla drobnych ssaków domowych, zoonozy - choroby odzwierzęce. Sędzia krajowych i zagranicznych wystaw fretek, opiekun Studenckiego Koła Przyjaciół Dzieci przy Uniwersytecie Rolniczym w Krakowie. Hobby: kolekcjonowanie figurek drobnych ssaków domowych i hodowlanych, filatelistyka – wizerunki zwierząt.

Z wykształcenia historyk, absolwentka Wydziału Historii Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 1992 roku pracuje we wrocławskiej redakcji "Gazety Wyborczej", w której zajmuje się popularyzacją historii Wrocławia. Prowadzi bloga Beata Maciejewska: Wysiadłam na przystanku Wrocław.

Działalność naukowa i podstawowe osiągnięcia prof. M. Leonowicza dotyczą głównie materiałów magnetycznie twardych, zawierających metale z grupy ziem rzadkich: neodym - żelazo - bor, neodym - żelazo - węgiel oraz samar - żelazo - azot. W ostatnim dziesięcioleciu zainteresowania naukowe prof. M. Leonowicza skoncentrowały się na nanomateriałach i nanotechnologiach, a w szczególności, nanokompozytach zawierających nanocząstki magnetycznie miękkie i twarde. Inne kierunki prac naukowych obejmują nanostruktury węglowe - nanorurki, enkapsulaty, a także piany aluminiowe oraz włókna i włókniny o własnościach magnetycznych i elektroprzewodzących. Najnowszy obszar zainteresowań naukowych związany jest z materiałami inteligentnymi, a szczególnie stopami z magnetyczna pamięcią kształtu - Ni-Mn-Ga. W latach 2000-2004 prof. M. Leonowicz był koordynatorem projektu zamawianego KBN "Nanomateriały metaliczne, ceramiczne i organiczne." Dorobek publikacyjny obejmuje ponad 150 artykułów w recenzowanych czasopismach oraz ponad 100 prezentacji konferencyjnych i 3 książki.

Absolwent Filozofii teoretycznej (KUL), Podyplomowego Studium Profilaktyki i Terapii Uzależnień (KUL), student Pedagogiki Resocjalizacyjnej (UMCS). Autor prac z zakresu filozofii nauki i logiki, które publikował m.in. w „Filozofii Nauki”, „Powszechnej Encyklopedii Filozofii”.

Matematyk (specjalność: równania różniczkowe cząstkowe), doktor habilitowany, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, popularyzator matematyki i tłumacz. W latach 2005-8 prodziekan ds. studenckich. Kierownik Zakładu Równań Różniczkowych MIMUW.

Muzeum Techniki posiada bogate tradycje, sięgające XIX stulecia. Nawiązuje ściśle do działalności założonego w 1875 r. Muzeum Przemysłu i Rolnictwa, które odegrało znaczącą rolę w kulturze, nauce, technice a nawet życiu gospodarczym ówczesnej Polski - do czasu odzyskania niepodległości - zwłaszcza na ziemiach pod zaborem rosyjskim. Nawiązuje również do tradycji Muzeum Techniki i Przemysłu, utworzonego w 1929 r., gdyż uważane jest za ich bezpośredniego kontynuatora. To Muzeum wyróżniało się zakresem działalności i jej nowatorskimi formami. Jego dorobek jest w znacznym stopniu zasługą wybitnego inżyniera Kazimierza Jackowskiego, który był głównym organizatorem Muzeum i pełnił funkcję dyrektora od 1929 r. do swej tragicznej śmierci w Katyniu w kwietniu 1940 r. W czasie II wojny światowej i bezpośrednio po jej zakończeniu Muzeum uległo zniszczeniom i rozproszeniu zbiorów. Po zakończeniu wojny podjęte zostały próby reaktywowania tej placówki, zakończyły się jednak niepowodzeniem, gdyż nowe, powojenne władze nie wykazały zaufania do grona działaczy, którzy owe próby podjęli. Dopiero w 1952 r., w czasie drugiego powojennego Kongresu Techników Polskich, grono inżynierów wystąpiło z wnioskiem o potrzebę reaktywowania Muzeum. Wniosek został przyjęty i opiekę nad reaktywowaną placówką, która otrzymała krótszą nazwę Muzeum Techniki powierzono Naczelnej Organizacji Technicznej. Muzeum Techniki otrzymało w 1955 r. siedzibę w oddawanym wówczas do użytku Pałacu Kultury i Nauki. Pierwsza wystawa nosiła nazwę "Postęp techniczny w służbie człowieka". Tę datę uważa się za datę reaktywowania placówki po wojnie. Organizatorem wystawy i zarazem pierwszym dyrektorem odrodzonego Muzeum Techniki był inż. Janusz Ciążkowski (1955-1957). Jego następcą był ówczesny docent, później profesor Alfred Wiślicki (1957). Kolejno pełnił funkcję dyrektora inż. Czesław Ługowski (1957-1972). Od 1972 r. funkcję tę sprawuje inż. Jerzy Jasiuk. Muzeum Techniki, opierając się na doświadczeniach działalności zniszczonego w czasie wojny Muzeum Techniki i Przemysłu objęło swą działalnością organizowanie wystaw stałych oraz zmiennych, gromadzenie zbiorów z dziedziny historii techniki i jej współczesnego rozwoju, a także zbiorów z wybranych dziedzin nauki. Postanowiono także kontynuować działania na odcinku ochrony zabytków techniki, przy czym w kilku wybranych, szczególnie wartościowych obiektach Muzeum zorganizowało swoje oddziały. Szczególną uwagę skoncentrowało na popularyzacji techniki i niektórych działów nauki. W ciągu ponad 50 lat powojennej działalności Muzeum Techniki zgromadziło cenne zbiory, przede wszystkim z zakresu historii polskiej techniki. W zbiorach tych znajdują się m.in.: kolekcja motocykli ze słynnymi motocyklami marki "Sokół", kolekcja odbiorników radiowych - głównie pochodzących z krajowej produkcji, kolekcja instrumentów geodezyjnych, kolekcja przyrządów techniki biurowej, kolekcja mechanizmów grających. Niektóre z tych kolekcji są największe w kraju. Znajdują się też w zbiorach obiekty o szczególnej wartości historycznej, jak np. "Machina rachunkowa" konstrukcji warszawskiego zegarmistrza Izraela Abrahama Staffela czy pierwsza w świecie ręczna kamera filmowa zbudowana przez wybitnego wynalazcę z dziedziny techniki filmowej - Kazimierza Prószyńskiego. Muzeum Techniki ma w swej siedzibie w Pałacu Kultury i Nauki kilkanaście sal z ekspozycjami o charakterze stałym, ponadto organizuje systematycznie ekspozycje czasowe. Niektóre z tych ekspozycji miały znaczenie ogólnokrajowe i weszły do historii polskiego muzealnictwa technicznego, np. "Anatomia czasu" - poświęcona różnym aspektom czasu jako pojęcia fizykalnego, problemu technicznego i społecznego czy wystawa "Sojuz-Apollo" - zorganizowana z okazji wspólnego lotu obu tych statków kosmicznych. W ostatnich latach duże znaczenie mają coroczne wystawy poświęcone polskim wynalazkom wyróżnionym na światowych wystawach innowacji i wynalazczości. Muzeum prowadzi nadal intensywną działalność oświatową. Informacje pochodzą ze strony internetowej Muzeum.

Absolwentka Wydziału Nauki o Żywieniu Czowieka i Gospodarstwa Domowego SGGW. Pracuje w WUM od 2000 roku, adiunkt w Zakładzie Żywienia Człowieka, prowadzi szeroko zakrojoną edukację studentów różnych kierunków (Zdrowie Publiczne, Fizjoterapia, Higiena Stomatologiczna, Pielęgniarstwo), a przede wszystkim Dietetyka z zakresu Żywienia Człowieka Zdrowego. Długoletni opiekun Studenckiego Koła Naukowego Dietetyków.

Absolwentka SGGW, Wydział Nauki o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji, w 2008 roku obroniła pracę doktorską, praktykujący dietetyk w Szpitalu Pediatrycznym przy ul. Marszałkowskiej. Interesuje się szczególnie dietetyką pediatryczną, w tym zaburzeniami związanymi z nadmierną masą ciała i cukrzycą wieku dziecięcego.

absolwent studiów magisterskich na kierunku Dietetyka, w 2008 roku otrzymał nagrodę Dziekana Wydziału Nauki o Zdrowiu WUM

Absolwentka studiów magisterskich na kierunku Dietetyka, w 2008 roku otrzymała nagrodę Dziekana Wydziału Nauki o Zdrowiu WUM

nauczycielka matematyki w szkole podstawowej, wcześniej w gimnazjum, której leży na sercu twórcza edukacja. Jej syn jest studentem Uniwersytetu Dzieci.

nauczycielka matematyki w szkole podstawowej

Wystawa w Muzeum Motoryzacji obejmuje pojazdy powstałe od początku aż po schyłek XX w. Do najciekawszych i najcenniejszych samochodów w Muzeum Motoryzacji należy m.in.: samochód HUMBER Torpedo z 1908 roku, będący jednym z najstarszych w Polsce sprawnych technicznie automobili. Równie ciekawie prezentuje się FORD T – czyli pierwszy na świecie samochód produkowany taśmowo. Kolekcję uświetniają też przedwojenne Polskie Fiaty 508 – PF 508 Łazik i PF 508 Junak. Na szczególną uwagę zasługują samochody kolumny rządowej : Packard Super Eight prezydenta Ignacego Mościckiego, oraz Cadillac V8 zbudowany specjalnie na zamówienie Marszałka Piłsudskiego. Uzupełnieniem tych pojazdów jest pancerne Volvo 760 , które w latach 80’ i 90’ woziło ważne osobistości Polski.

Janusz Danecki jest polskim arabistą i islamistą, językoznawcą i literaturoznawcą. Pracuje w Katedrze Arabistyki i Islamistyki Uniwersytetu Warszawskiego oraz w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej. Jest tłumaczem literatury arabskiej klasycznej i współczesnej, a także literatury specjalistycznej (orientalistycznej) z języków europejskich takich jak: niemiecki, angielski, francuski. Poza wyżej wymienionymi językami europejskimi zna jeszcze m.in. rosyjski, hiszpański, włoski, szwedzki oraz fiński. Dodatkowo posiada podstawową znajomość kilku języków orientalnych: suahili, hebrajski, birmański, perski, turecki oraz urdu.

Absolwent Wydziału Chemicznego Politechniki Warszawskiej, od 1992 roku zatrudniony na tym Wydziale. W 1996 roku uzyskał stopień doktora, w 2002 roku doktora habilitowanego a w 2008 roku tytuł profesora nauk chemicznych. Autor lub współautor ponad 60 artykułów w czasopismach z listy filadelfijskiej, kilku monografii oraz rozdziałów w monografiach. W latach 2002-2008 pełnił funkcję Prodziekana ds. Nauki Wydziału Chemicznego, od 2008 roku jest kierownikiem Zakładu Mikrobioanalityki. Jego zainteresowania naukowe to miniaturowe systemy analityczne, w szczególności projektowanie i konstrukcja miniaturowych sensorów chemicznych oraz zastosowanie układów multisensorowych w opracowaniu tzw. elektronicznego języka.

W 2006 roku ukończył studia chemiczne na Politechnice Warszawskiej oraz kilku innych europejskich uczelniach. Ostatnio złożył pracę doktorską z zakresu elektrochemii i technologii ciała stałego. Działał w samorządzie studentów, doktorantów, śpiewa w chórze, kocha sport. O osiągnięciach Pana Jarosława Syzdka można przeczytać: http://www.perspektywy.org/elsevier/index.php?co=jaroslaw_syzdek

Pracownik Wydziału Inzynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej. Specjalizuje się w wytwarzaniu i charakteryzacji materiałów amorficznych (szkła metaliczne w postaci taśm, masywne szkła metaliczne w postaci prętów) oraz nanokrystalicznych. Metody badawcze jakie stosuje to dyfrakcja rentgenowska i elektronowa, skaningowa kalorymetria różnicowa, mikroskopia elektronowa, pomiary właściwości mechanicznych.

Pracuje na Wydziale Inżynierii Chemicznej Politechniki Warszawskiej. Studiował Inżynierię Chemiczną na Politechnice Warszawskiej i Biologię na Uniwersytecie Warszawskim. Doktorat zrobił z Inżynierii Chemicznej, a jego tematem było otrzymywanie nanowłókien i mikrowłókien polimerowych, do produkcji włókninowych materiałów filtracyjnych do filtracji gazów i cieczy. Systemami podawania leków i implantami zajmuje się od powrotu z pobytu na Uniwersytecie w Delft w Holandii (2000-2002). Jego zainteresowania to historia medycyny, historia cywilizacji i elektronika. Więcej o Panu Doktorze: http://www.biomedlab.ichip.pw.edu.pl/ zdjęcie: fotorzepa

Geometra i historyk matematyki, profesor Uniwersytetu Warszawskiego. Każdy może przeczytać jego „Wykłady z historii matematyki”, a lubiący geometrię – „O różnych geometriach”. Redaktor naczelny miesięcznika „Delta”, poświęconego matematyce, informatyce, fizyce i astronomii, od 1974, czyli od jego założenia.

Urodzony: 4 kwietnia 1955 r. w Krakowie.Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. B. Nowodworskiego w Krakowie (1974) oraz Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej (1979). Studiował wg indywidualnego programu studiów, częściowo AGH w Krakowie. Najlepszy student Politechniki Krakowskiej (1978). Doktorat (1985) i habilitację (1991) uzyskał na Politechnice Krakowskiej, natomiast tytuł profesora (2003) na Politechnice Śląskiej.Pracuje od samego początku na Wydziale Mechanicznym Politechniki Krakowskiej. Od 1 września 2008 jest dziekanem tego wydziału.

Urodził się w 1950 roku w Poznaniu (jak wielu porządnych i pracowitych ludzi). Wydawca, krytyk, poszukiwacz literackich przygód. Redaktor naczelny Wydawnictwa Znak od 1992. Uczestniczył w pierwszych zlotach polskich hippies w 1968, co uchroniło go od popełnienia wielu życiowych błędów. W stanie wojennym został z przyczyn politycznych wyrzucony z Uniwersytetu Śląskiego – i okazało się to prawdziwym uśmiechem losu. Trzykrotny udział w uroczystościach noblowskich w Sztokholmie wyleczył go na całe życie z marzeń o sławie i zaszczytach. Po siedmiu latach pracy w piśmie literacko-artystycznym „NaGłos” żadna redakcja mu nie straszna. W 1997 i 2000 zorganizował Krakowskie Spotkania Poetów pod patronatem polskich noblistów. W życiu najważniejsza jest dla niego przyjaźń.

Pracownik Instytutu Górnictwa Politechniki Wrocławskiej. Z wykształcenia geolog, od wielu lat prowadzi badania dawnych dolnośląskich kopalni podziemnych. Od lat zajmuje się popularyzacją nauki, miedzy innymi w ramach Dolnośląskiego Festiwalu Nauki. Wśród swoich zainteresowań wymienia wulkany ziemskie i pozaziemskie, oraz budowę globu ziemskiego, historię górnictwa, w tym odtwarzanie średniowiecznych górniczych strojów, narzędzi oraz sprzętu.

Samodzielny geolog, pracownik Instytutu Górnictwa Politechniki Wrocławskiej. Obecnie zajmuje się geologicznymi badaniami dolnośląskich kopalń podziemnych. Od lat zajmuje się popularyzacją nauki - głównie w ramach Dolnośląskiego Festiwalu Nauki. Jej pasje to minerały, skamieniałości, historia górnictwa, w tym odtwarzanie średniowiecznych górniczych strojów, narzędzi oraz sprzętu.

Kierownik Katedry Technologii Ceramiki AGH.

Absolwent Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego. Pasję do geologii łączy z pasją do gór, czego dowodem jest praca magisterska dotycząca hydrogeologii Masywu Tatrzańskiego. Tatry od zawsze były dla niego miejscem wyjątkowym. Obecnie zajmuje się szeroko pojętą geologią środowiskową w jednej z warszawskich firm geologicznych. Jest ciekawym świata i ludzi podróżnikiem. Zawsze w podróży towarzyszy mu aparat fotograficzny. Z zamiłowania jest przyrodnikiem, uwielbia spędzać czas w ciszy pośród dzikiej przyrody z dala od miejskiego zaganiania i hałasu.

Pracownik naukowo-dydaktyczny w Katedrze Podstaw Pedagogiki, sekretarz Katedry UNESCO im. Janusza Korczaka Interdyscyplinarnych Studiów nad Rozwojem i Dobrostanem Dziecka w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. M.Grzegorzewskiej w Warszawie. Zajmuje się edukacją międzykulturową, edukacją „w” i „dla różnorodności”, prawami dziecka w Afryce. Jako wolontariuszka CChW ‘Solidarni’ przebywała na misji w Republice Środkowoafrykańskiej, pracując i badając edukację prowadzoną metodę ORA wśród dzieci Pigmejów Bayaka, Gbaya i Mbororo w wioskach afrykańskich. Obecnie koordynatorka międzynarodowych i lokalnych projektów dot. edukacji globalnej i dialogu międzykulturowego. Prowadzi warsztaty poświęcone tematyce wielokulturowości, pracy i komunikacji w sytuacji zróżnicowania kulturowego w organizacjach pozarządowych. Absolwentka XXVI Szkoły Praw Człowieka prowadzonej przez Helsińską Fundację Praw i Wolności Człowieka w Warszawie. Współautorka i współrealizatorka projektów badawczych: „Diagnoza potrzeb edukatorów w zakresie edukacji wielo- i międzykulturowej”, „Edukacja międzykulturowa dla nauczycieli i animatorów społeczno-kulturowych – pakiet edukacyjny (APS, British Council), projekt dofinansowany w ramach grantu MSZ Polska Pomoc 2009 pt.: „Uczelnia wyższa wobec problematyki edukacji globalnej i rozwojowej. Teoretyczne i praktyczne perspektywy wdrażania edukacji rozwojowej w Akademii Pedagogiki Specjalnej – szansą dla rozwoju Afryki w XXI wieku. 2006-2008 założycielka i prezeska Stowarzyszenia Dialogu Międzykulturowego Euroforum Polska oraz koordynatorka w realizowanych od 2005 roku międzynarodowych i międzykulturowych projektach poświęconych edukacji globalnej, społeczeństwu obywatelskiemu i dialogowi międzykulturowemu w ramach programów lokalnych, Programu „Młodzież” i „Młodzi w działaniu” UE, współpracuje z organizacjami pozarządowymi i uniwersyteckimi z Europy Zachodniej i Płd. Kaukazu (La Pèch', Solidarité Internationale (Uniwersytet w Nantes, Francja), AEGEE, (Tbilisi, Gruzja), Armenia 2020, (Armenia–Erevan), Alumni Network (Baku, Azerbejdżan), Oficina profanator Cooperacion et solidaria Accion, UAM, (Madryt, Hiszpania)). Od stycznia 2009 członkini Stowarzyszenia im. Janusza Korczaka. Od 2003 prowadzi zajęcia warsztatowe i prelekcje dotyczące m.in.: problematyki mieszkańców Afryki Środkowej, edukacji Pigmejów, Gbaya, Mbororo metodą ORA, na temat roli leśnej edukacji w życiu Pigmejów Bayaka, funkcjonowania systemu szkolnego w Republice Środkowoafrykańskiej, struktury i specyfiki rodziny (wychowania w kulturze) w plemieniu Bayaka, kultur pierwotnych ludów Afryki Środkowej.

Rafał Kuliński swoją przygodę z nowoczesnymi grami planszowymi rozpoczął w 2007 roku. Poprzez zbieżność z naukami ścisłymi gry szybko stały się jego głównym hobby, a także obiektem badań akademickich. Początkowo swoje zainteresowania popularyzował wśród studentów Uniwersytetu Wrocławskiego, poprzez organizację cyklu ISP - Instytutowych Spotkań Planszówkowych. Później wstąpił do Klubu Koloseum, gdzie realizuje swoje pasje oraz pod przewodnictwem Macieja aktywnie uczestniczy w organizowaniu kolejnego Festiwalu. Rafał jest członkiem klubu Koloseum. Klub Gier Planszowych Koloseum, działający obecnie przy Instytucie Matematycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, prowadzi regularne spotkania, dwa razy w tygodniu dla osób, które chcą aktywnie spędzać czas jednocześnie bawiąc się i ucząc przy grach planszowych. Celem klubu jest także popularyzacja nauki. Członkowie klubu brali udział w festiwalu nauki.

Absolwentka krakowskiej Akademii Muzycznej w klasie śpiewu solowego prof. Izabelli Jasińskiej-Buszewicz. Ukończyła także psychologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Śpiewaczka interesuje się muzyką operową i oratoryjną. W trakcie studiów brała udział w operowych realizacjach akademickich – m. in. rola Trzeciej Damy w Czarodziejskim Flecie W.A. Mozarta. Po studiach związała się z teatrem w Schwedt (Niemcy) występując w musicalu West Side Story. Od 2002 r. współpracuje z Krakowską Operą kreując rolę Jasia w operze Jaś i Małgosia E. Humperdincka. W 2006 roku zadebiutowała na scenie Gliwickiego Teatru Muzycznego w roli księcia Orłowskiego w operetce J. Straussa Zemsta nietoperza. Zainteresowania muzyką oratoryjną realizuje uczestnicząc w licznych koncertach i recitalach (m.in. letnie koncerty w kościele OO Pijarów z zespołem kameralnym Santa Cecylia Ensamble, cykle koncertów oratoryjnych w krakowskich kościołach). Artystka zaangażowana jest także w realizacje spektakli muzycznych dla dzieci – występowała w bajkach muzycznych B. Schellera, audycjach umuzykalniających krakowskiej Filharmonii, jest autorką scenariuszy spotkań najmłodszych słuchaczy z muzyką poważną.

Ukończyła z wyróżnieniem fortepian główny oraz studia podyplomowe (w zakresie duetów fortepianowych) w klasie prof. Janiny Baster na Akademii Muzycznej w Krakowie Artystka brała udział w III Ogólnopolskim Konkursie Interpretacji Muzyki Francuskiej w Łodzi (duet kameralny) oraz w letnich kursach muzyki kameralnej w Rostocku (Niemcy) w duecie fortepianowym i w duecie skrzypcowym. Uczestniczyła w XIV Międzynarodowym Konkursie Duetów Fortepianowych im. F. Schuberta w Jeseniku (Czechy) w kwietniu 2005 r. Z powodzeniem zajmuje się kameralistyką - uczestniczyła m.in. w koncercie pt. Młodzi Muzycy dla Młodej Muzyki z okazji 10-tej rocznicy śmierci W. Lutosławskiego (duet fortepianowy), brała udział w recitalach z M. Pietraszko na Żywieckim Suwakowaniu (2007, 2008r.) Ma duże doświadczenie w pracy z różnymi instrumentalistami (zdobyła liczne wyróżnienia za najlepszy akompaniament na wielu konkursach uczniów szkół muzycznych I st. w klasie instrumentów dętych). Współpracuje również ze śpiewakami -brała udział w licznych recitalach wokalno-instrumentalnych, m.in. w trakcie kolejnych edycji festiwalu Podgórska Jesień. Pracowała jako akompaniator na kursach mistrzowskich wybitnych śpiewaków polskich i zagranicznych (m.in. prof. Alison Pearse). Od kilku lat współpracuje z Filharmonią Krakowską specjalizując się w oprawie muzycznej koncertów umuzykalniających dla dzieci i młodzieży.

Profesor Politechniki Warszawskiej w Instytucie Maszyn Roboczych Ciężkich Politechniki Warszawskiej. Przewodniczący Sekcji Naukowej wspieranej przez Rząd oraz Granty Uniwersyteckie, Członek Rady Naukowej Komisji Badań Naukowych. Obecna tematyka prac: Przechowywanie energii, Pojazdy elektryczne i mieszane, Systemy napędowe. Współpracował z ośrodkami naukowymi i przemysłowymi krajowymi i zagranicznymi: Centrum naukowe FIAT - Politechnico di Torino Uniwersytet Quebec - Kanada Instytut Badań Energii Elektrycznej Światowe Stowarzyszenie Pojazdów Elektrycznych Instytut Badań Energii Elektrycznej Napisał ponad 100 publikacji w wydawnictwach naukowych, krajowych i zagranicznych w tym przykładowo wymienić można następujące opracowania: Monografie: Akumulacja Energii w Pojazdach - WKiŁ, Warszawa 1984 Akumulacja Energii w Napędach Wieloźródłowych - WPW Warszawa 1994 Czas Energii - WKiŁ Warszawa 1988 Układy Napędowe z Akumulacją Energii - PWN Warszawa 1990 Publikacje w języku angielskim: A.Szumanowski - The model and simulation for determination of minimal energetic parameters of two source propulsion systems. EVS 10 WEVA Hong Kong 1990 A.Szumanowski - Energy saving in the two source drive of Electric vehicles ISATA Florence 1991 A.Szumanowski, B.Jaworski - The Control function of two source drive working in reputed cycles. Archive of Transport PAN no 1 1992 A.Szumanowski, G.Brusaglino - Analyses of the Hybrd Drive Consisted of Electrochemical Battery and Flywheel - EVS 11 WEVA Florence 1992 A.Szumanowski, E.Bramson - Electric Vehicles Drive Control in Constant Power Mode - ISATA Florence 1992 A.Szumanowski, B.Jaworowski - The Control of the Hybrid Drive - EVS 11 WEVA Florence 1992 A.Szumanowski - Multisource Hybrid Drive EUREKA „Automotive Industry” Brussels 1993 A.Szumanowski - Adjustment of Flywheel Resistance Factors for Two Source Electric Drive - Polish - Italian Seminar Turin 1993 A.Szumanowski, J.Krasucki - Simulation Study of Battery Engine Hybrid Drive - Polish - Italian Seminar Turin 1993 A.Szumanowski - Regenerative Braking for One nad Two Source Electric Vehicles Drive ISATA 26 Aachen 1993 A.Szumanowski - Simulation Study of Two and Three Source Drive EVS WEVA Los Angeles 1994 A.Szumanowski, A.Rostkowski - Simulation Study of Control Hydrostatic Transmission Propelled by Recovery Braked AC Motor - Archive of Machinery Building PAN no 2/3 1995 A.Szumanowski - Generalised methodies of comparative energetic analysis of hybrid electric drive EVS 13 Osaka Japan 1996 A.Szumanowski - Simulation testing of travel range of vehicle powered form battery under pulse load condition EVS 13 Osaka Japan 1996 Ilość patentów i publikacji: Współpraca z osrodkami naukowymi i przemysłowymi krajowymi i zagranicznymi: Centrum naukowe FIAT - Politechnico di Torino Uniwersytet Quebec - Kanada Instytut Badań Energii Elektrycznej Światowe Stowarzyszenie Pojazdów Elektrycznych Instytut Badań Energii Elektrycznej

Profesor nauk technicznych, pracujący na Wydziale Inżynierii Chemicznej i Procesowej Politechniki Warszawskiej; kierownik Zakładu Biotechnologii i Inżynierii Bioprocesowej. Zainteresowania naukowe: - modelowanie procesów bioreaktorowych, - bioreaktory wielofunkcyjne, - fermentacja metanowa i wodorowa, - fotobioreaktory, - mikrobiologiczne ogniwa paliwowe. Pełni funkcje społeczne: Wiceprezes Zarządu Polskiej Federacji Biotechnologii Członek Komitetu Biotechnologii przy Prezydium PAN Członek Rady Programowej kwartalnika PAN "Biotechnologia" Monografie i podręczniki: - K.W.Szewczyk, "Technologia biochemiczna" , Oficyna Wydawnicza PW, I wydanie 1993, II wyd. 1997, III wyd. 2003 - K.W.Szewczyk, "Kinetyka i bilansowanie procesów biochemicznych", Oficyna Wydawnicza PW, I wydanie 1995, wyd. II 2000, III wyd. 2005 - K.W.Szewczyk "Biologiczne metody usuwania azotu ze ścieków", Oficyna Wydawnicza PW, 2005 - "Podstawy biotechnologii przemysłowej", WNT, Warszawa 2006 r, praca zbiorowa pod redakcją W.Bednarskiego i J.Fiedurka rozdz.3 "Techniczne podstawy hodowli drobnoustrojów w bioreaktorach" K.W.Szewczyk rozdz. 7 "Wybrane zagadnienia z biotechnologii środowiskowej" K.W.Szewczyk Wybrane publikacje (2005-2008) "Modele matematyczne w inżynierii metabolicznej", K.W.Szewczyk, Biotechnologia 2(69), 7-31,(2005) "Zastosowanie perfluorozwiązków jako ciekłych nośników gazów oddechowych w medycynie i biotechnologii", M.Pilarek, K.W.Szewczyk,Biotechnologia 2(69), 125-150, 2005 "Estimation of (C/N) ratio for microbial denitrification", P.Sobieszuk, K.W.Szewczyk Environmental Technology, 27(1),103-108,2006 "Modelling of wastewater treatment in a sequencing fed-batch reactor" K.W.Szewczyk, Y.Shao, Inżynieria Chemiczna i Procesowa 27, 35-46, 206 "Effect of concentration of microorganism on nutrient removal in sequential fed-batch reactor", Y.Shao, K.W. Szewczyk, Li W., G. Huang, J. Sun, Environmental Science & Technology (China), 29 (7), 1-3, 2006 "Biologiczne ogniwa paliwowe", K.W.Szewczyk, "Na pograniczu chemii i biologii" tom XV, 179-208, 2006 -"Kinetic model of 1,3-specific triacylglycerols alcoholysis catalyzed by lipases", M.Pilarek., K.W.Szewczyk., Journal of Biotechnology, 127 (4), 736-744, 2007 "Bioreaktory membranowe w ochronie środowiska", K.W.Szewczyk, Wodociągi Kanalizacja, 39 (5), 61-63, 2007 -"Model fermentacji metanowej - ADM1", K.W. Szewczyk, Biotechnologia, 79 (4), 7-24, 2007 "Mathematical modeling of enzymatic transestrification of mandelic acid with vinyl acetate", Dąbkowska K., Szewczyk K.W., Chemical and Process Engineering, 28, 795-802, 2007 "Obtaining particle powders used for controlled release of drug through atomization processes", K.Kula, K.W.Szewczyk, T.Ciach, Chemical and Process Engineering, 28, 921-928, 2007 "Kinetics of enantioselective enzymatic acylation of mandelic acid, K.Dąbkowska, K.W.Szewczyk, Journal of Biotechnology, 131 (2), s79-s80, 2007 "Application of a liquid oxygen carrier in plant cell suspension cultures", M.Pilarek, K.Szewczyk, Journal of Biotechnology, 131 (2), S143, 2007 "Simultaneous nitrification and denitrification in a new air-lift reactor", K.W.Szewczyk, A. Kuron-Kulig, Journal of Biotechnology, 131 (2), s148, 2007 "Modelling of a batch anaerobic digestion", Szewczyk K.W., Bukowski J., Polish Journal of Chemical Technology, 10 (1), 45-48, 2008 ""Effects of perfluorinated oxygen carrier application in yeast, fungi and plant cell suspension cultures"", Pilarek M., Szewczyk K.W., Biochemical Engineering Journal, 41, 38-42, 2008 "Biologiczne wytwarzanie wodoru" K.W.Szewczyk, Postępy Mikrobiologii 47 (3), 241-247 (2008)

Architektka krajobrazu i pedagog. Na co dzień stara się łączyć dwie największe pasje – projektowanie przestrzeni i pracę z dziećmi, dlatego założyła edukacyjno-projektową pracownię k. Studia ukończyła na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej i na Technicznym Uniwersytecie w Kaiserslautern (Niemcy). W latach 2007-2009 koordynator programu „Autoportret. Warsztaty” w Małopolskim Instytucie Kultury. Prywatnie mieszkanka Podgórza. W wolnym czasie najchętniej tańczy. Plany na najbliższą przyszłość? Macierzyństwo :).

Autorka książki “Przez dziurkę od klucza. Życie prywatne w Krakowie w latach 1945- 1989”. Zajmuje się antropologią historyczną, historią społeczną i historią miasta w dwudziestowiecznej Europie Środkowej, a także metodologią źródła alternatywnego: oral history, filmu i literatury pięknej. Pracuje nad książką o tabu w Polsce i Czechosłowacji lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ubiegłego wieku.

mgr inż. budownictwa PK, doktor nauk humanistycznych UJ, ekspert MEN, trener kształcenia modułowego, Kawaler „Orderu Uśmiechu”, laureat honorowego tytułu „Amicus Hominum”, adiunkt Politechniki Krakowskiej, kierownik Zespołu Pieśni i Tańca „Małe Słowianki”.

Asystent w Zakładzie Metodologii i Pedagogiki Twórczości APS oraz nauczycielka informatyki w szkole podstawowej i gimnazjum. Przedmiotem zainteresowań są możliwości stymulowania niekonwencjonalnego myślenia uczniów z wykorzystaniem technologii informacyjnej, aktywne metody nauczania informatyki, uczniowie uzdolnieni informatycznie. W wolnych chwilach poszerzam swoją wiedzę z zakresu psychologii, ekonomii i polityki oraz podróżuje.

Absolwent AGH i PAT-u. Ukończył Studium Pedagogiczne i Szkołę Biznesu oraz liczne kursy z zakresu automatyki i robotyki oraz dotyczące rehabilitacji dzieci niepełnosprawnych. Bierze udział w realizacji wielu programów badawczych i wdrożeniowych związanych z automatyką i robotyką. Pasjonuje się robotami przemysłowymi. W wolnych chwilach jeździ na nartach i gra w siatkówkę, chodzi z rodziną po górach. Czyta książki o tematyce biblijnej i historycznej, a także związane z robotyką. Dużo czasu i uwagi poświęca swojej rodzinie.

Wydawnictwo bajkopisarze.pl skupia społeczność bajkopisarzy i publikuje ich bajki na swoich stronach. Dla nich samych i dla innych. Specjalizuje się również w druku pojedynczych egzemplarzy opowiadań. Każdy wydany egzemplarz jest jedyny, niepowtarzalny. Wydawnictwo bajkopisarze.pl powstało 2008 roku. Naszym celem było stworzenie takiego miejsca w sieci, gdzie bez przeszkód można snuć opowieści i dzielić się nimi z innymi. Uważamy, że każdy może spróbować. Nie warto pisać do szuflady. W portalu bajkopisarze.pl można puścić wodze fantazji, a ostateczny efekt będzie powodem do dumy. Jak puchar czy medal. Wydawnictwo umożliwia z jednej strony publikację na stronach portalu własnej wirtualnej książki, z drugiej specjalizuje się w składzie i druku pojedynczych egzemplarzy bajek i opowiadań. Są to autorskie egzemplarze użytkowników portalu lub opowieści na specjalne okazje, z osobistymi dedykacjami i zdjęciami, np. z okazji narodzin, urodzin. Spersonalizujemy i zredagujemy gotowe teksty, wkomponujemy zdjęcia w ilustracje, napiszemy tekst na zamówienie, przygotujemy ilustracje. Doradzimy, co zrobić, aby egzemplarz był jedyny i niepowtarzalny. Słowem: wydajemy oryginalne i ekskluzywne książki.

Eliza Kostyra, 39 lat, mgr inż. żywienia człowieka (1995), dr inż. nauk rolniczych w zakresie technologii żywności i żywienia (2003), adiunkt w Katedrze Żywności Funkcjonalnej i Towaroznawstwa, kierownik Pracowni Sensorycznej wchodzącej w skład akredytowanego Laboratorium Oceny Żywności i Diagnostyki Zdrowotnej, autor licznych prac naukowych i ekspertyz z dziedziny analizy sensorycznej i oceny jakości żywności, współautor kilkunastu publikacji ukazanych w renomowanych czasopismach recenzowanych, w tym zagranicznych, udział w licznych konferencjach krajowych i międzynarodowych, współpraca z zagranicznymi ośrodkami naukowymi, udział w Nocy Badaczy w 2007 i organizator warsztatu pt. Zmysły nasz osobisty, uniwersalny aparat pomiarowy, coroczny udział w Festiwalu Nauki Młodego Człowieka, warsztat pt. „W krainie smaków i zapachów”

Absolwent kierunku Automatyki i Robotyki Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej. Od 2003 roku pracownik Instytutu Technologii Maszyn i Automatyzacji Produkcji Politechniki Krakowskiej. Zajmuje się wszelkimi zagadnieniami związanymi z automatyzacją i robotyzacją, zarówno w teorii jak i praktyce. Opiekun studenckiego koła naukowego Automatyki i Robotyki "KAiR" - zdobywcy II miejsca w III edycji Ogólnopolskich Zawodów Sumo Robotów w Poznaniu.

Dr Sławomir Trusz pracuje w Instytucie Nauk o Wychowaniu na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie. Od kilku lat zajmuje się problematyką stereotypizacji oraz wpływu nietrafnych oczekiwań nauczycieli na funkcjonowanie społeczne i zadaniowe uczniów w szkole. W tym roku ukażą się dwie jego prace, „Efekt oczekiwań interpersonalnych w edukacji” (Wyd. Naukowe UP) oraz „Efekt oczekiwań interpersonalnych. Wybór tekstów” (Wyd. Naukowe UP). Artykuły popularnonaukowe Sławomira Trusza można odnaleźć m.in. w "Psychologii w Szkole”.

Judyta Andrijew pracuje z rodzicami i dziećmi prowadząc coaching rodzicielski, zajęcia z wczesnej stymulacji oraz zajęcia terapeutyczne w Pracowni Psychologicznej Elżbiety Sołtys. Prowadzi również szkolenia z zakresu coachingu rodzicielskiego oraz specyficznych potrzeb rozwojowych dzieci w wieku szkolnym dla pedagogów, psychologów i trenerów.

Ewa Skóra pracuje jako psycholog w Zespole Placówek Oświatowych im. ks. prof. J. Tischnera w Radziszowie, oraz terapeuta dziecięcy i rodzinny w Fundacji „Pro-Bono” w Krakowie. Współpracuje z Pracownią Psychologiczną Elżbiety Sołtys prowadząc spotkania coachingowe oraz zajęcia z wczesnej stymulacji dla rodziców i dzieci.

Prowadzący od kilkunastu lat związany jest z firmą NETIX, zajmuje się teleinformatyką, w szczególności wideokomunikacją. Prywatnie tata Hani – studentki Uniwersytetu Dzieci. NETIX® specjalizuje się we wdrożeniach, serwisie oraz utrzymaniu złożonych systemów infrastruktury teleinformatycznej. Nasze podejście do zagadnień sieciowych jest nieco nietypowe - wnikamy w zachodzące tam zjawiska z pasją odkrywców, bez względu na to, czy mamy do czynienia z siecią lokalną, rozległą, z Internetem, czy z rozpiętą nad tym usługą sieciową. Lubimy wiedzieć, jak wygląda sygnał płynący każdym z przewodów połączeniowych (lub w światłowodzie). Lubimy poznawać, jakim przekształceniom podlega obraz i dźwięk kodowany w celu przesłania na dużą odległość. Owocem takiego podejścia są własne programy narzędziowe, czy konstruowane przez nas sieciowe urządzenia pomocnicze i diagnostyczne. Lubimy mówić, że "rozumiemy sieci".

Popularyzator nauki, dziennikarz, prezenter radiowy i telewizyjny. Ukończył Wydział Fizyki na Uniwersytecie Warszawskim, w 1973 śpiew solowy w PSM II stopnia im Józefa Elsnera w Warszawie. Pracował w Polskim Radiu (od 1982 roku „Lato z Radiem” i „Cztery Pory Roku”), od 1984 roku w Telewizji Polskiej (Obecnie TVP S.A.). Autor około 750 programów telewizyjnych (m.in. z cyklu: „Laboratorium”, „Kuchnia”, „Nobel dla Polaka”), licznych artykułów prasowych promujących i popularyzujących naukę książek: „Ziemia jakiej nie znamy”, „Tajemnice Ziemi” i „Sekrety prezentacji nauki”. Realizator licznych filmów naukowych, promocyjnych i reklamowych. Otrzymał szereg nagród dziennikarskich. Starszy wykładowca na Politechnice Warszawskiej (Wydział Mechatroniki). Wykłada na Uniwersytecie Warszawskim i innych uczelniach oraz na specjalistycznych kursach dla koncernów polskich i zagranicznych. Jego życiowym celem jest promocja polskiej nauki. Hobby: muzyka klasyczna, historia cywilizacji, podróże.

Ukończyła Wydział Grafiki w Pracowni Ilustrowania Książki na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Tworzy ilustracje i pisze książki dla dzieci. Jest jedną z najwybitniejszych w Polsce autorek literatury dziecięcej, jej książki wznawiano wielokrotnie. Publikuje artykuły w "Gazecie Wyborczej", „Rzeczpospolitej”, "Tygodniku Powszechnym", "Nowych Książkach" i innych. Od roku 2007 w zarządzie sekcji polskiej International Board of Books for Young People (IBBY). Nagradzana za książki, ilustracje i propagowanie czytelnictwa. Ekspertka Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej.

Z wykształcenia jest teatrologiem. Wśród doświadczeń zawodowych znajduje się publikowanie książek i zarządzanie redakcją dużego portalu internetowego. Do najważniejszych zalicza opracowanie koncepcji przewodników turystycznych zachęcających do rodzinnego zwiedzania, a także zorganizowanie akcji muzealnej: Muzeobranie, w ramach której 10 tysięcy dzieci wraz z rodzicami aktywnie spędziło czas w muzeach. Jest założycielem Uniwersytetu Dzieci, który od 2007 r. organizuje nowatorskie zajęcia edukacyjne prowadzone przez kadrę akademicką. Doświadczona mama dwójki uczniów podstawówki i dwójki gimnazjalistów.

Studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doświadczenie zawodowe w firmach korporacyjnych: Texaco, Tesco, Grupa Onet.pl. Od kilkunastu lat project manager różnorodnych projektów (metodologia PMI, certyfikat PMO Manager). Autorka szkoleń z zakresu zarządzania projektami internetowymi i efektywnego zarządzania zadaniami i czasem (metodologia GTD), które zrealizowała dla takich firm jak Axel Springer, Polska Agencja Prasowa i inne. Promotorka akcji środowiskowych dla dzieci w społeczności lokalnej.

Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego kierunek astronomia. Profesor UWr, specjalność naukowa: heliofizyka. Obszar zainteresowań naukowych: modelowanie rozbłysków słonecznych, obserwacyjne badania protuberancji aktywnych i eruptywnych, badanie grzania korony słonecznej. Uczestnik i organizator 6 wypraw badawczych na obserwacje całkowitych zaćmień Słońca.

prof. Jerzy Bralczyk jest znaną osobistością i autorytetem w dziedzinie językoznawstwa, polonistyki oraz specjalistą w zakresie języka mediów, polityki i reklamy. Wykłada w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej oraz w Instytucie Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Autor wielu publikacji m.in. "Świat przez słowa", "Słownik. 100 tysięcy potrzebnych słów ". Profesor Bralczyk z właściwą sobie pasją i humorem potrafi opowiadać o sprawach naszego ojczystego języka.

Urodziłam się w Krakowie, większość życia spędziłam w Warszawie. Studia wyższe ukończyłam w Uniwersytecie Warszawskim na Wydziale Biologii. Prowadziłam pracę naukową w zakresie biochemii i biofizyki kwasów nukleinowych, a także biofizyki komórki. Jestem profesorem w Instytucie Biochemii i Biofizyki PAN. Wykładałam w kilku polskich uczelniach genetykę molekularną i biotechnologię. Od 1996 roku współorganizowałam pierwszy w Polsce Festiwal Nauki w Warszawie, inicjowaliśmy powstanie Europejskiego Stowarzyszenia Upowszechniania Nauki. Jestem przewodniczącą Rady Upowszechniania Nauki PAN. Upowszechnianiem nauki zajmuję się także od wielu lat w prasie, radio i telewizji. Mam dorosłe dzieci - syna i córkę - i troje wnuków - dziewczynkę i dwu chłopców.

Stworzenie Ośrodka Twórczej Edukacji „Kangur” w 1997 roku wynikało z naszej fascynacji kreatywnością i popartego pracą naukową przekonania, że można twórcze myślenie rozwijać. Można i warto, bo współczesna nauka pokazuje jego pozytywny wpływ na wszystkie sfery rozwoju. Od razu postanowiliśmy zająć się przede wszystkim wspomaganiem twórczego rozwoju dzieci. Pracują one w grupach wiekowych od 2-latków do 12-latków. Nasze zajęcia to autorskie, sprawdzone w wieloletniej praktyce programy wspierające kompetencje dziecka, szczególnie te związane z kreatywnością. Teraz nie tylko przypuszczamy, ale wiemy na pewno, że dziecko (a także dorosły) utrwalając nawyki związane z twórczym myśleniem - utrwala w sobie nawyk i radość z myślenia w ogóle. Więcej informacji na temat zajęć prowadzonych w naszym Ośrodku: www.kangur.edu.pl/kangur/

W 2003 roku obronił tytuł magistra geologii o specjalności geofizyka na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. W 2008 roku obronił tytuł doktora nauk o ziemi na Uniwersytecie Śląskim. Od czerwca 2008 roku - adiunkt w Zakładzie Sejsmologii i Fizyki Wnętrza Ziemi w Instytucie Geofizyki PAN. Obecnie zajmuje się zagadnieniami hazardu sejsmicznego.

Urodzony w 1974 roku, w 1993 zdał egzamin maturalny w XVI LO w Warszawie. W latach 1993-1999 studiował na Wydziale Fizyki UW. W 2004 uzyskał tytuł magistra geografii na Wydziale Geografii i Studiów Regionalnych UW. Od 1999 roku pracuje w Zakładzie Sejsmologii Instytutu Geofizyki PAN. W latach 2006-2008 pracował w International Seismological Centre w Wielkiej Brytanii, jako sejsmolog - edytor. Obecnie zajmuje się bieżącym opracowywaniem zapisów wstrząsów z całego świata.

Założyciel i prezes angielskiej firmy „Accelerated Learning Systems”. Członek organizacji rządowych, współtworzył narodową sieć ośrodków zajmujących się edukacją rodziców. Jest również członkiem zarządu Stowarzyszenia Naukowego pod patronatem rządu brytyjskiego „Kampania na rzecz uczenia się” (Campaign for Learning). Autor książki: „Ucz się szybciej na miarę XXI wieku”, sprzedanej w ponad 400.000 egzemplarzy w Wlk. Brytanii i USA. (Wydana w Polsce w 2003 roku). Twórca programu „Master it Faster”, którego sprzedano ponad 250.000 egzemplarzy, a który dotyczy umiejętności uczenia się dorosłych, podnoszenia ich ogólnych kompetencji, dostosowania się do nowych warunków pracy. Colin Rose specjalizuje się również w programach przyspieszonej nauki języków obcych. Współautor programu „Zabawy fundamentalne”, którego celem jest wszechstronny rozwój dzieci w wieku 0-6 lat. Autor programu „Champs” dla uczniów w wieku 10-16 lat, wykorzystywanego w ponad 45% szkół w Wielkiej Brytanii. Doradca wielu uniwersytetów i koncernów takich jak: Motorola, Xerox, i IBM, Avon Cosmetics, Nestlé Rowntree, PricewaterhouseCoopers, Procter & Gamble. Wykładowca na konferencjach i sympozjach na całym świecie. Colin Rose jest najczęściej cytowanym badaczem w książce „Rewolucja w uczeniu” autorstwa Gordona Drydena i Janette Fos.

Dyrektor Instytutu Nowoczesnej Edukacji, konsultant, trener edukacji przez ruch, pedagog, autorka systemu Żywej Edukacji. Od siedmiu lat zajmuje się organizacją i prowadzeniem szkoleń z zakresu motywacji, zapamiętywania, integracji i komunikacji z wykorzystaniem niekonwencjonalnych metod pracy. Prowadzi warsztaty nie tylko w Polsce, ale również w innych krajach Europy dla osób zarządzających oświatą oraz rodziców. Współpracuje z wydawnictwami, sprawuje opiekę nad tworzeniem pakietów edukacyjnych. Jest autorką książek rozwijających twórcze myślenie i rzeczoznawcą Ministerstwa Edukacji Narodowej ds. podręczników i programów edukacyjnych. Specjalizuje się w technikach komunikacji oraz motywowaniu ludzi do podejmowania działań. Prowadzi szkolenia dla wielu grup zawodowych z pozytywnym skutkiem. Jej niekonwencjonalne sposoby przekazywania wiedzy i umiejętności cieszą się dużym uznaniem wśród uczestników spotkań.

Psycholog, trener twórczości OTE Kangur, autorka scenariuszy zajęć szkoły twórczego myślenia dla dzieci i młodzieży oraz treningów twórczości i warsztatów dla dorosłych. Posiadam kilkuletnie doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą w charakterze trenera twórczości, instruktora na koloniach i wyjazdach wakacyjnych oraz wielu imprezach otwartych. Interesuję się sportem (w wersji aktywnej:-)) i turystyką, stąd drugi fakultet – wychowanie fizyczne na AWF w Krakowie. W wolnych chwilach najczęściej biegam lub pływam, bardzo lubię grać w tenisa ziemnego i wszelkie inne odmiany „gier piłkowo - rakietowych”. W tych dłuższych – wakacyjnych wolnych chwilach zdecydowanie preferuję wędrówki, zarówno piesze jaki i objazdowe. Ostatnio najczęściej uczęszczane szlaki to te, które wyznacza mi mój roczny synek:).

pedagog tańca, tancerka, improwizerka, prowadzi zajęcia z techniki jazz, modern, w Studio Taneczno-Aktorskim przy Państwowej Szkole Baletowej, brała udział w wielu projektach tanecznych w tym w tworzeniu i realizacji city performance w kraju i zagranicą, szkoliła się u najlepszych pedagogów w takich studio jak Broadway Dance Center NY, Dance Space Studio NY, wielokrotny uczestnik międzynarodowych festiwali kontakt improwizacji, współzałożyciel nieformalnego teatru tańca Grupa robocza 1000 ton.

Z zawodu architekt/architekt krajobrazu. Interesuję się historią urbanistyki i architektury, środowiskiem oraz komunikacją. Na co dzień zajmując się planowaniem przestrzennym łączę swe zainteresowania z pracą zawodową. W wolnych chwilach pracuję w ogrodzie, buduję i majsterkuję w garażu. Gdy tylko mam na to czas, jeżdżę na rowerze i chodzę w góry. Od 5 lat prowadzę warsztaty architektoniczne dla młodzieży współpracując kolejno z Małopolskim Instytutem Kultury, pracownią k. oraz Uniwersytetem Dzieci.

Fizyk z wykształcenia. Ukończył Fizykę Techniczną na Wydziale Fizyki i Informatyki Stosowanej Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Od zawsze (czyli zaraz po studiach) pracownik Laboratorium Ekspertyz Radiometrycznych Instytutu Fizyki Jądrowej PAN w Krakowie, gdzie zajmuje się badaniem naturalnej i sztucznej promieniotwórczości w różnych elementach otaczającego środowiska. Prywatnie mąż i ojciec cudownej 2,5-letniej córeczki Anielki. Poza pracą i życiem rodzinnym wytrwale trenuje kolarstwo górskie i startuje w różnego typu zawodach kolarskich.

Jest absolwentem Wydziału Biologii UW. W zakresie jego zainteresowań naukowych znajdują się oddziaływania między białkami i regulacja transkrypcji genów. Poza pracą w Zakładzie Biologii Molekularnej Instytutu Biochemii Uniwersytetu Warszawskiego zajmuje się również popularyzacją współczesnej biologii współpracując m.in. z warszawskim Festiwalem Nauki, a także pełniąc funkcję wiceprezesa Stowarzyszenia Przyjaciół Festiwalu Nauki w Warszawie. Laureat nagrody głównej Wykładowca Roku 2010/11 Uniwersytetu Dzieci w kategorii wykład.

Jest pracownikiem naukowym i dydaktycznym Uniwersytetu Wrocławskiego w Instytucie Filologii Angielskiej (Zakład Lingwistyki Stosowanej) oraz pracownikiem dydaktycznym w Wyższej Szkole Filologicznej we Wrocławiu. Jej zainteresowania naukowe obejmują przyswajanie drugiego języka i metodykę jego nauczania szczególnie w kontekście osób z deficytami wzroku oraz neurolingwistykę.

Barbara Domaradzka - z wykształcenia historyk sztuki (Instytut Historii Sztuki UW, studia dzienne) a z pasji i pracy animatorka społeczno-kulturalna. Jej misją jest budowanie: relacji między ludzkich, konstrukcji architektonicznych i społeczeństwa obywatelskiego. Obecnie pracuje w Centrum Kultury i Inicjatyw Obywatelskich gdzie zajmuje się edukacją kulturalną dzieci i młodzieży (koordynatorka projektów: Filharmonia Dziecięca, Akademia Małej Astronomii i nie tylko). Często angażuje się w projekty i działania związane z ekologią i wielokulturowością. Uwielbia gotować, podróżować i uczyć się.

Ukończyła studia magisterskie na Wydziale Farmaceutycznym, Oddział Analityka Medyczna Akademii Medycznej we Wrocławiu. Obecnie jest doktorantką w Zakładzie Technik Molekularnych Akademii Medycznej na Wydziale Lekarskim Kształcenia Podyplomowego, Akademii Medycznej we Wrocławiu oraz uczestnikiem Międzynarodowych Studiów Doktoranckich Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego w Warszawie. Genetyką i biologią molekularną interesuje się od czwartej klasy liceum ogólnokształcącego. Swoją przyszłość wiąże z badaniami naukowymi i możliwością ich wykorzystania w medycynie.

Rocznik 1981. Arabista, pisze doktorat o kwadratach magicznych z XIII wieku. Swego czasu współredaktor czasopism "Astronautyka" oraz "AstroNautilus". Dzisiaj współredaktor portalu kosmonauta.net Zainteresowania: podróże, orient, języki, astronautyka w skali makro, transhumanizm oraz nowe technologie w krajach rozwijających się.

Mykolog, pracownik Instytutu Botaniki UW. Zajmuje się grzybami, ich ewolucją, taksonomią oraz współpracą grzybów i owadów. Współautorka książeczki „Pytania dzieci, odpowiedzi dorosłych” Wyd. SWPR, autorka „ABC ewolucji” wydawnictwa Sorus. W zeszłym roku nasi studenci poznali ją na wykładzie o współpracy w świecie przyrody oraz na Pikniku Naukowym. Mama trójki dzieci.

Dawniej wykładał w Szkole Głównej Handlowej, obecnie jest rektorem i wykładowcą wyższej uczelni Vistula. Poprzednio partner w firmie doradczej Ernst & Young, wiceprezes Narodowego Banku Polskiego i członek Komisji Nadzoru Finansowego. Przez wiele lat główny ekonomista kilku banków odpowiedzialny za analizy ekonomiczne. Pracował w Tokio jako informatyk. Często występuje w telewizji i pisze do różnych gazet, oczywiście na tematy ekonomiczne. Ma dwoje dzieci, Alka 14 lat i Asię 10 lat. Hobby to sport i pisanie, przez wiele lat trenował karate. Ulubiony film to "Wejście smoka" z Brucem Lee, a książka to "Boso ale w ostrogach" Grzesiuka.

Przewodniczący Studenckiego Oddziału SPIE, studentka specjalności Inżynieria Fotoniczna na Wydziale Mechatroniki Politechniki Warszawskiej

Tomasz Kozłowski Skarbnik Studenckiego Oddziału SPIE, student specjalności Inżynieria Fotoniczna na Wydziale Mechatroniki Politechniki Warszawskiej Milena Maliszewska Członek Studenckiego Oddziału SPIE, studentka specjalności Inżynieria Fotoniczna Wydziale Mechatroniki Politechniki Warszawskiej Milena Napiórkowska Członek Studenckiego Oddziału SPIE, studentka specjalności Inżynieria Fotoniczna Wydziale Mechatroniki Politechniki Warszawskiej Bartłomiej Siwicki Członek Studenckiego Oddziału SPIE, student specjalności Inżynieria Fotoniczna Wydziale Mechatroniki Politechniki Warszawskiej, redaktor serwisu gameexe.pl Adam Sobuń Członek Studenckiego Oddziału SPIE, student specjalności Inżynieria Fotoniczna Wydziale Mechatroniki Politechniki Warszawskiej Amin-Al Tabich Członek Studenckiego Oddziału SPIE, student specjalności Inżynieria Fotoniczna Wydziale Mechatroniki Politechniki Warszawskiej

Ukończyła policealne studium plastyczne im A. Frycza-Modrzewskiego w Warszawie - wydział ceramiki, następnie kontynuowała naukę w Ośrodku Sztuki Dekoracyjnej i Użytkowej St. Tworzydły. Od 1994 r. jest związana z pracownią Stowarzyszenia Artystów Ceramików "Keramos", od 1998r. członek stowarzyszenia. W ramach działań w pracowni Keramosu prowadzi całoroczne warsztaty - zajęcia dla młodzieży i dorosłych - poświęcone rozmaitym technikom ceramicznym. Od wielu lat, w okresie od wiosny do jesieni, prowadzi również weekendowe warsztaty poświęcone technice raku.Od 1998 r. pracuje jako terapeuta zajęciowy (ceramik) w ośrodku Stowarzyszenia Rodziców i Przyjaciół Dzieci Niewidomych i Słabowidzących "Tęcza" w Warszawie.

Od 1971 r. związany z Katedrą Automatyki AGH (kolejne stanowiska: kierownik Samodzielnej Pracowni Biocybernetyki 1974-1982, wicedyrektor Instytutu 1980-1988, kierownik Zakładu Biocybernetyki 1980-1992, kierownik katedry od 1997). Od 30 lat nieprzerwanie wykłada na AGH, od 25 lat prowadzi wykłady i seminaria magisterskie w Akademii Ekonomicznej, przez ponad 10 lat wykładał na WSP, przez 6 lat pracował na AWF, wielokrotnie prowadził różne zajęcia na krakowskiej Akademii Medycznej; prowadził także wykłady i prace magisterskie w Uniwersytecie Jagiellońskim, przez dwa lata wykładał na Akademii Sztuk Pięknych, wielokrotnie był także zapraszany z gościnnymi wykładami i seminariami do Politechniki Krakowskiej. W latach 1998-2005 był rektorem AGH (najdłużej urzędującym w Polsce).

Aneta Binkowska licencjonowany ratownik medyczny, pracowała jako ratownik w szpitalu dziecięcym Mazowieckie Centrum Neuropsychiatrii i Rehabilitacji Dzieci i Młodzieży. Obecnie na studiach doktoranckich na WUM w Zakładzie Ratownictwa Medycznego. Temat jej pracy doktorskiej to " Znaczenie wybranych wskaźników immunologicznych w ocenie ryzyka ciężkich powikłań septycznych u chorych po rozległych urazach”

Pracuje w Instytucie Historycznym UW, specjalizuje się w historii starożytnego Bliskiego Wschodu, a szczególnie interesuje się Biblią i dziejami starożytnej Palestyny

W 2006 roku ukończyłam studia magisterskie na Wydziale Nauk o Żywności Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Następnie rozpoczęłam Studia Doktoranckie na tym samym Wydziale, w Zakładzie Żywienia Człowieka. Od zawsze interesowały mnie związki pomiędzy odżywianiem a zdrowiem.

w 1997 roku ukończyłam studia magisterskie na Wydziale Nauk o Żywności Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. W 2003 roku obroniłam pracę doktorską, której temat związany był z wpływem żywienia na rozwój różnych schorzeń dietozależnych.

prof dr hab. inż. Władysław Wieczorek- Profesor zwyczajny Wydziału Chemii Politechniki Warszawskiej oraz Prorektor ds. Studenckich. Specjalizuje się w fizykochemii i technologii ciała stałego, prowadzi zespół joniki polimerów wchodzący w skład Katedry Chemii Nieorganicznej i Technologii Ciała Stałego oraz kieruje pracami naukowo badawczymi nad charakterystyką elektrochemiczną granicy faz elektrolit polimerowy - elektroda litowa oraz nowymi materiałami dla chemicznych urządzeń konwersji i akumulacji energii - otrzymywanie, charakterystyka elektrochemiczna, badania aplikacyjne . Współautor wielu publikacji i patentów. Laureat wielu nagród, m.in. Nagród Rektora Politechniki Warszawskiej, Nagrody Promocyjnej Siemensa (1996). Prywatnie tata Ewy, studentki kierunku Mistrz i Uczeń.

Agnieszka Opolska - socjolog, trener biznesu, trener metody Solution Focus Approach - podejścia skoncentrowanego na rozwiązaniach wykorzystywanego w coachingu. Certyfikowany trener Szkoły dla Rodziców. Posiada własną firmę szkoleniową "meritum" i specjalizuje się w szkoleniach edukacyjnych dla dzieci i młodzieży, z zakresu komunikacji, autoprezentacji, budowania zespołu. Współtworzy zespół coachów rodzicielskich działający przy Pracowni Psychologicznej Elżbiety Sołtys w Krakowie.

Elżbieta Cwynar – psycholog, socjolog, certyfikowany trener warsztatów i szkoleń w zakresie umiejętności psychospołecznych, Absolwent Szkoły Trenerów Biznesu i Doradców Personalnych. Pracownik Pracowni Psychologicznej Elżbiety Sołtys. Specjalizuje się w szkoleniach z zakresu: komunikacji, autoprezentacji, inteligencji emocjonalnej i wsparcia psychologicznego. Współpracuje z Polską Fundacja Dzieci i Młodzieży w realizowaniu szkoleń dla liderów młodzieżowych.

Student 4 tego roku Wydziału Inżynierii Chemicznej i Procesowej, pracownik Laboratorium Inżynierii Biomedycznej Politechniki Warszawskiej

Jarosław Ligęza - psycholog, trener. Specjalizuje się w zakresie psychologii rozwojowej oraz psychopedagogiki kreatywności czyli zastosowaniu twórczych metod w edukacji i w wychowaniu. Posiada doświadczenie w pracy z różnymi grupami wiekowymi i zawodowymi prowadząc autorskie szkolenia z zakresu psychopedagogiki kreatywności oraz stymulowania myślenia dzieci i młodzieży, zastosowania kreatywności w edukacji i w biznesie. Na co dzień jest trenerem w Ośrodku Twórczej Edukacji Kangur w Krakowie. Stale współpracuje m.in. z Ośrodkiem Profilaktyki Edukacyjnej, Domem Szkoleń i Doradztwa, SRPP "Integracja", WSE im Ks. J. Tischnera.

Absolwentka Biotechnologii na Uniwersytecie Przyrodniczym, obecnie studiuje drugi kierunek.

Dyplomowany psycholog, ukończył KUL w 2000r.; specjalizacja psychologia resocjalizacyjna i sądowa; przez 4 lata pracował jako ekspert w opiniowaniu nieletnich; członek Polskiego Stowarzyszenia Psychologów Sądowych w Polsce; odbył 2-letni staż zawodowy w Bostonie, Mass., USA. Posiada bogate doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą. Wieloletni współpracownik Europejskiego Instytutu Edukacji ENGRAM; trener mnemotechnik i szybkiego czytania. Pracował m.in. z dzieci autystycznymi oraz mającymi trudności w uczeniu się (m.in. ADHD). Prowadzi szkolenia psychoprofilaktyczne, m.in. z przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu u nauczycieli; oraz warsztaty z motywowania do osiągania sukcesów przez uczniów, jak również szkolenia dla personelu służby zdrowia, nauczycieli, pedagogów i dyrektorów szkół. Prywatnie, pożeracz książek, entuzjasta włoskiej motoryzacji i długodystansowy pływak.

Profesor zwyczajny Politechniki Krakowskiej i jej rektor w latach 1996-2002. Obecnie kierownik Katedry Budowy Mostów i Tuneli Politechniki Krakowskiej, członek Centralnej Komisji ds. Tytułu i Stopni Naukowych, członek KILiW PAN, członek Rady Naukowej w IBDiM w Warszawie.

Doktorant w Instytucie Historycznym UW, zajmuje się historią chrześcijaństwa starożytnego oraz dziejami Bizancjum.

Urodziłem się dawno temu w Warszawie, - ukończyłem studia na kierunku Matematyka Stosowana na Wydziale Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej Politechniki Warszawskiej - pracowałem jako asystent a potem wykładowca na Wydziale Fizyki Technicznej i Matematyki Stosowanej (od roku 1999 na Wydziale Matematyki i Nauk Informacyjnych) Politechniki Warszawskiej - 2003 obrona pracy doktorskiej pt."Podziały struktur kombinatorycznych" (promotor prof. dr hab. Z.Lonc) - 2003 - adiunkt na Wydziale Matematyki i Nauk Informacyjnych Politechniki Warszawskiej - 2008 - Prodziekan ds. Studenckich Wydziału Matematyki i Nauk Informacyjnych Politechniki Warszawskiej. Matematyczne zainteresowania: teoria grafów, kombinatoryka, rachunek prawdopodobieństwa, statystyka, matematyczne podstawy informatyki

Kierownik Zakładu Zarządzania i Ekonomiki Mediów - dziennikarz i ekonomista. Specjalizuje się ekonomice mediów i zarządzaniu mediami, komunikacji rynkowej i reklamie. Autor 7 monografii oraz kilkudziesięciu artykułów naukowych dotyczących mediów, reklamy, zarządzania i komunikacji rynkowej, ale także dziennikarstwa oraz gatunków dziennikarskich. Najważniejsze prace to: Reklama jako element komunikacji rynkowej, Wyd. PAN, Oddział Katowice i WSZiA w Opolu, Opole 2004; Media elektroniczne w procesie komunikacji rynkowej (współautor), Wyd. WSZiA w Opolu, Opole 2005; Publiczne przedsiębiorstwo medialne, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2007; Wojna w mediach, (współautor), Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, Opole 2007; Ryszard Kapuściński. Portret dziennikarza i myśliciela, (red.) K. Wolny-Zmorzyński, W. Piątkowska-Stepaniak, B. Nierenberg, W. Furman, Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego, Opole 2008. Był kierownikiem redakcji Teatru, Widowisk i Publicystyki Kulturalnej Ośrodka Telewizyjnego w Katowicach, kierownikiem Ośrodka TVP w Opolu, prezesem i redaktorem naczelnym Radia Opole SA. Zrealizował kilkadziesiąt reportaży radiowych i telewizyjnych, a także widowisk telewizyjnych, m.in. "Faust Goes Rock", "Radość Tworzenia". Za reżyserię adaptacji 8 opowiadań Andrzeja Warchała otrzymał uprawnienia reżyserskie. Był stypendystą Instytutu Goethego w Berlinie. Ukończył Studium Menedżerskie oparte o strukturę MBA w Szkole Głównej Handlowej w zakresie zarządzania. Jest wiceprezesem Stowarzyszenia Wigilia dla Samotnych i Bezdomnych, które od 1994 roku organizuje dla ponad tysiąca samotnych i bezdomnych kolacje wigilijne.

Ukończył studia na Wydziale Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH, a następnie obronił doktorat w dziedzinie informatyka na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH. Pracował w firmach o profilu informatycznym oraz inżynierskim. Od trzech lat pracuje jako adiunkt w Katedrze Automatyki AGH, gdzie m.in. prowadzi studenckie koło naukowe „Glider”. Pasjonuje się symulacją komputerową w zastosowaniach inżynierskich (między innymi komputerowym modelowaniem tłumu ludzi). Było mu dane zaprezentować wyniki swoich badań m.in. w Uniwersytecie w Jokohamie (Japonia) oraz National Institute of Standards and Technology (USA). Prywatnie mąż Magdy oraz tata sześcioletniego Szymka i czteroletniej Ani. W wolnych chwilach lubi aktywnie spędzać czas z rodziną: chodzić po górach, jeździć na nartach lub rowerze. Próbuje też odpowiadać na pytania Ani i Szymka, ale często nie jest to takie proste.

Ukończył studia na Wydziale Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH, a następnie obronił doktorat w dziedzinie informatyka na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH. Pracował w firmach o profilu informatycznym oraz inżynierskim. Od trzech lat pracuje jako adiunkt w Katedrze Automatyki AGH, gdzie m.in. prowadzi studenckie koło naukowe „Glider”. Pasjonuje się symulacją komputerową w zastosowaniach inżynierskich (między innymi komputerowym modelowaniem tłumu ludzi). Było mu dane zaprezentować wyniki swoich badań m.in. w Uniwersytecie w Jokohamie (Japonia) oraz National Institute of Standards and Technology (USA). Prywatnie mąż Magdy oraz tata sześcioletniego Szymka i czteroletniej Ani. W wolnych chwilach lubi aktywnie spędzać czas z rodziną: chodzić po górach, jeździć na nartach lub rowerze. Próbuje też odpowiadać na pytania Ani i Szymka, ale często nie jest to takie proste.

Absolwentka fizyki teoretycznej na Wydziale Fizyki, Astronomii i Informatyki Stosowanej UJ, aplikantka na aplikacji rzecznika patentowego.

Absolwent chemii UJ; studia doktoranckie na Uniwersytecie w Erlangen (Niemcy). Pracuje w Zespole Fizykochemii Koordynacyjnej i Bionieorganicznej kierowanym przez prof. Grażynę Stochel w Zakładzie Chemii Nieorganicznej na Wydziale Chemii UJ.

Profesor Politechniki Warszawskiej na Wydziale Transportu Od początku pracy naukowej zajmuje się problematyką badania dynamiki układu mechanicznego pojazd szynowy-tor. Prowadzi działalność dydaktyczną i naukową na Poliechnice Warszawskiej. Pracował w Delft University of Technology, Instituto Tecnologico y de Estudios y Superiores de Monterey w Meksyku Jest autorem lub współautorem ponad 170 prac naukowych. W latach 2002-2008 prowadził szereg projektów które zakończyły się wdrożeniem zbudowanych prototypów pojazdów szynowych. Współpracownik i konsultant naukowy wielu czasopism specjalistycznych związanych z transportem, członek krajowych i zagranicznych towarzystw naukowych i inżynierskich.

Profesor nadzwyczajny w Uniwersytecie Opolskim. Członek Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego i Oddziału Polskiej Akademii Nauk w Katowicach. Jest autorem ośmiu monografii naukowych oraz kilkudziesięciu artykułów i rozdziałów poświęconych zarządzaniu i ekonomice mediów, a także reklamie i komunikacji społecznej. Jest także autorem tomiku poetyckiego „Dychotomia uczuć” oraz wyboru felietonów „Silva rerum”.

Ukończyła studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Jako laureatka konkursu na spikerów rozpoczęła pracę w Polskim Radiu. Kilka lat pracowała w Programie III, a obecnie w Programie I i II Polskiego Radia. Nagrywa dla wielu radiowych redakcji: muzycznej, oświatowej, literackiej i Teatru Polskiego Radia . Przede wszystkim prowadzi audycje „na żywo”. Współpracuje z różnymi stacjami telewizyjnymi / m.in. z TVP, Canal+ BBC Prime /. Ma doświadczenie w pracy estradowej – prowadzenie koncertów. Od kilku lat biorze udział w programie rozwoju czytelnictwa wśród najmłodszych „Cała Polska czyta dzieciom”. Prowadzi szkolenia dla młodych dziennikarzy w zakresie pracy przy mikrofonie i pracy z tekstem. Zna język angielski, niemiecki i rosyjski; dość swobodnie "poruszam się" w czytaniu we wszystkich językach europejskich. Ciekawostką jest to, że jej głos wita pasażerów samolotów PLL LOT.

Polska dziennikarka radiowa i telewizyjna. Z wykształcenia muzyk instrumentalista. Współprowadząca program Duże dzieci. W Programie Trzecim Polskiego Radia stworzyła audycję Dzieci wiedzą lepiej. W czerwcu 2005 r. we współpracy z Henrykiem Sawką i Grupą MoCarta wydała audycję w wersji CD. Płyta, jak i audycja odniosła sukces (3. miejsce na Ogólnopolskiej Liście Sprzedaży – OliS). Od kilku lat prowadzi rozmowy z ludźmi świata kultury i sztuki w TV Polonia. W TVP2 prowadziła Pytanie na śniadanie, obecnie (2008) w niedziele prowadzi w Programie III PR dziecięcą audycję Zagadkowa niedziela. Źródło „http://pl.wikipedia.org/wiki/Katarzyna_Stoparczyk”

dziennikarz "Gazety Wyborczej"/ publicysta/ krytyk/ promotor kultury niezależnej/ wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego i Wyższej Szkoły Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera w Krakowie/ współautor wraz z Magdaleną Kursą książki-cyklu wywiadów "KRK. Książka o Krakowie" (wydawnictwo Znak, 2007)/ od 2004 roku autor ponad 3 tysięcy tekstów prasowych na łamach "Gazety Wyborczej" oraz portali internetowych Gazeta.pl & Wyborcza.pl/ publikował również w "Newsweeku"/ "Tygodniku Powszechnym"/ "Didaskaliach"/ "City Magazine"/ "Si Magazin"/ pracował dla festiwali: Era Nowe Horyzonty w Cieszynie i Wrocławiu (dziennikarz filmowy)/ Krakowskiego Festiwalu Filmowego (rzecznik prasowy, redaktor naczelny gazety festiwalowej)/ Krakowskich Reminiscencji Teatralnych (członek jury oraz rady programowej)/ przeglądu teatralnego ”Golden Lion” we Lwowie (Ukraina)/ pracował też w agencji reklamowej Eskadra (redaktor internetu, copywriter)/ założyciel i właściciel szkoleniowo-warsztatowego Instytutu Lepszych Mediów „Romalocuta”/ rocznik 1978

Adiunkt w Zakładzie Teorii Maszyn i Robotów Wydziału Mechanicznego Energetyki i Lotnictwa Politechniki Warszawskiej, autor wielu prac na temat mechaniki zderzeń.

Absolwentka Wydziału Radia i Telewizji, Realizacji Obrazu Filmowego i Telewizyjnego, pasjonatka fotografii. Autorka wielu etiud filmowych, wystaw fotograficznych oraz warsztatów filmowych dla dzieci i dorosłych.

Uczestnik studiów doktoranckich Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej na kierunku Kulturoznawstwo. Absolwent Uniwersytetu Łódzkiego. Doświadczony kierownik produkcji, kierownik planu filmowego oraz kierownik produkcji fotografii reklamowej. Autor warsztatów filmowych dla dzieci, specjalizuje się w filmoznawstwie i wiedzy o mediach.

Z radiem związana od 18 lat. Zaczynała od pierwszej, komercyjnej stacji radiowej w Łodzi- Radia Manhattan. Praca jako reporter i serwisant. Było ciężko. Wszystkiego trzeba było nauczyć się od podstaw samemu. Tworzenie działów informacji ESKI Łódź i Radia Pogoda w Łodzi. W najtrudniejszych chwilach dla każdego radia: zmiany nazwy stacji i zmiany formatu. Praca jako szef działu informacji. W 2005 roku praca przy zmianie formuły poranka Radia Kraków oraz jako wydawca i pomysłodawca programu. Od 2007 roku szef newsroomu w ANTYRADIU Warszawa. Zawodowo za największy swój sukces uważa zawodowe kariery ludzi, których kiedyś szkoliła. Zawsze ich ogląda i podsłuchuje jak sobie radzą u konkurencji. Prywatnie, mama bliźniaczek. Lena i Nina lat 7.

Rafał Franciszek Dutkiewicz urodził się w Mikstacie, w południowej Wielkopolsce, w 1959 roku. Ukończył matematykę stosowaną na Politechnice Wrocławskiej. W 1986 roku obronił doktorat z logiki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W czasie stanu wojennego działał w Solidarności. W 1989 roku został sekretarzem Komitetu Obywatelskiego Solidarność we Wrocławiu, a w 1990 jego przewodniczącym. Współorganizator pierwszych Tygodni Kultury Chrześcijańskiej we Wrocławiu. Był pracownikiem naukowym KUL-u (1982-1992) i Uniwersytetu Wrocławskiego (1989-1994). Stypendysta Katholischer Akademischer Auslandsdienst, na stypendium przebywał we Freiburgu. W latach 90. założył polski oddział Ward Howell (późniejsze Signium International), międzynarodowej firmy zajmującej się wyszukiwaniem kadr kierowniczych. Był także współtwórcą Radia Eska we Wrocławiu. Pierwszy prezydent Wrocławia wybrany w wyborach bezpośrednich w 2002 roku. W kolejnych wyborach uzyskał 86% poparcia. Autor książki „Nowe horyzonty”, nagrodzonej Nagrodą im. ks. Józefa Tischnera. Laureat nagrody Fenomen Przekroju 2006 „za skuteczne ściąganie inwestorów, odnowienie wizerunku i plany organizacji EXPO, za namawianie młodych i wykształconych do powrotu z zagranicy” oraz nagrodą wydawnictwa Bertelsmann Media (2007). Otrzymał dyplom Ministra Spraw Zagranicznych „Za promowanie Polski za granicami kraju” (2006), odznaczenie Królestwa Belgii: Belgijski Oficer – Order Korony „za zasługi dla kraju” (2006) oraz Krzyż Komandorski Orderu Gwiazdy Solidarności Włoskiej (2008). Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009) za wybitne zasługi dla rozwoju samorządu terytorialnego. Zna niemiecki, angielski i rosyjski. Jest żonaty, ma dwójkę dzieci.

Współpracownik TVP, filmoznawca, doświadczony montażysta, operator i realizator. Współautor nagrodzonego na festiwalach filmu dokumentalnego "Było tak pięknie". Od 2007 roku związany z Warszawą, gdzie mieszka i pracuje przy produkcjach filmowych, telewizyjnych, promocyjnych, fotograficznych i warsztatowych.

Specjalizuje się w dziedzinie public relations, socjologii polityki i zarządzania instytucjami publicznymi. Rzecznik prasowy Prezydenta Miasta Krakowa w latach 1993 - 1997. Autor książki „Samorządowe Public Relations”, artykułów na łamach „Rzeczpospolitej”, „Dziennika” i „Gazety Wyborczej” oraz prasy branżowej. Publicysta „Tygodnika Powszechnego”. Stały komentator TVP, TVN i Polsatu.

Pracownik naukowy Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego.

prodziekan ds. kierunku Stosunki Międzynarodowe. Zainteresowania naukowe. Konflikty międzynarodowe, ich historia i stan współczesny, teoria konfliktów, terroryzm międzynarodowy. Prywatnie – mama dwójki dzieci, w tym jednego studenta Uniwersytetu Dzieci.

psycholog, psychoterapeuta, certyfikowany trener - absolwent Zaawansowanych Szkoleń Trenerskich „Od diamentu do brylantu”. Specjalizuje się w szkoleniach z zakresu: motywowania siebie, radzenia sobie ze stresem, autoprezentacji, zarządzania sobą w czasie oraz budowania zespołu. Pracuje z rodzicami i dziećmi prowadząc coaching rodzicielski i zajęcia z wczesnej stymulacji oraz terapię indywidualną w Pracowni Psychologicznej Elżbiety Sołtys.

Ukończył studia na Wydziale Podstawowych Problemów Techniki oraz na Wydziale Elektroniki Politechniki Wrocławskiej. W 1998 r. na Wydziale Podstawowych Problemów Techniki uzyskał stopień naukowy doktora.

Pracownik Zakładu Klimatologii Instytutu Geografii UJ. Autorka m.in. książek o chmurach i pogodzie oraz o klimacie Krakowa. Mama Mikołaja i Michała.

„Janka” – tak zwracają się do niej wszyscy pracownicy Polskiej Akcji Humanitarnej, wolontariusze i ludzie, którzy ją znają. Brak szacunku? Nie. Imię „Janka” o wiele lepiej oddaje energię i siłę, która emanuje prezes Polskiej Akcji Humanitarnej. To dzięki niej stała się autorytetem w niesieniu pomocy humanitarnej w Polsce. W książce „Niebo to inni”, która jest wywiadem - rzeką z Janką Ochojską, tak mówi o sobie: Chciałabym zarażać ludzi moim optymizmem. Ale powinni wiedzieć, że za tą pogodą ducha kryją się dziesiątki wieczorów przepłakanych w poduszkę, godziny, miesiące, a nawet lata życia z bólem, ogromny wysiłek rehabilitacji, obawy, depresje, momenty załamania... Zaakceptowanie własnej niepełnosprawności to była walka. Do miejsca, w którym jestem, szłam długo i nie była to droga usłana różami. Miarą człowieczeństwa jest to, ile możesz dać z siebie innym. A możesz dawać niezależnie od tego, czy jesteś przykuty do łóżka, czy jeździsz na wózku, czy chodzisz o kulach, czy bez. Za każdym razem będziesz dawał coś innego, ale nigdy nie jest tak, że nie możesz dać nic. Urodziła się 12 marca 1955 roku w Gdańsku. W 1980 r. ukończyła studia na Wydziale Matematyczno-Fizycznym Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1980 r. rozpoczęła pracę naukową w Pracowni Astrofizyki PAN w Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. W 1984 r. Janka musiała jednak wyjechać z Polski do Francji na operację, której wówczas nie można było przeprowadzić w kraju. Ten wyjazd odmienił jej życie. We Francji po raz pierwszy zetknęła się z ideą niesienia pomocy humanitarnej. Podczas swojej długiej rekonwalescencji pracowała jako wolontariuszka dla „EquiLibre” - organizacji, która zajmowała się pomocą medyczną i żywnościową dla szpitali i ośrodków dla chorych dzieci w Polsce. Janka wyszukiwała najbardziej potrzebujące tej pomocy ośrodki i koordynowała przyjazdy ciężarówek do Polski. Zajmowała się również organizacją francuskich konwojów z pomocą dla Bośni. W roku 1989, po wolnych wyborach w Polsce, Janka wraz z Alain Michel, prof. Zbigniewem Chłapem i Bogdaną Pilichowską założyła Polską Fundację EquiLibre. W 1994 r. Janka wraz z innymi pracownikami, chcąc mieć całkowitą autonomię i realizować polską pomoc za granicą, odłączyła się od EquiLibre i założyła Fundację Polska Akcja Humanitarna, w której sprawuje funkcję Prezesa Zarządu.

iPodczas studiów działała w kole naukowym "Sigma", gdzie brała udział w przeprowadzaniu licznych zajęć doświadczalnych z fizyki dla gimnazjalistów oraz na festiwalu nauki "Fizyka na wesoło".

Absolwent Akademii Medycznej w Warszawie. Przez pięć lat kierował Uniwersyteckim Centrum Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdyni. Zainteresowania zawodowe: medycyna hiperbaryczna, intensywna terapia, bezpieczeństo nurkowania, dekompresją nurków, ratownictwo morskie, hipotermia.

Stowarzyszenie istnieje od 2007 roku i zrzesza animatorów oraz artystów, których celem jest wspieranie inicjatyw twórczych na polu kultury i edukacji, animacja kultury zwłaszcza w środowiskach izolowanych i dyskryminowanych, praca na rzecz wyrównywania szans edukacyjnych dzieci i młodzieży oraz dialogu międzykulturowe z uwzględnieniem integracji europejskiej, promocja kultury polskiej w kraju i za granicą, wspieranie i dokształcanie praktyków działających na polu kultury oraz promocja postaw otwartych i tolerancyjnych, idei społeczeństwa obywatelskiego oraz czynnej i twórczej postawy wobec kultury i rzeczywistości społecznej.

Organizacja społeczna, spadkobierca pięknych tradycji wielu lotniczych pokoleń Polaków, uznana w kraju oraz na arenie międzynarodowej. Wśród wielu stawianych sobie zadań do najważniejszych należą reprezentowanie polskiego sportu lotniczego, kultywowanie tradycji oraz rozpowszechnianie wiedzy i umiejętności lotniczych. Aeroklub prowadzi szereg kursów i szkoleń, zarówno teoretycznych jak i praktycznych. Działalność prowadzona jest w pięciu sekcjach: szybowcowej, samolotowej, modelarskiej, spadochronowej oraz balonowej.

Absolwentka Wydziału Żywienia Człowieka i Gospodarstwa Domowego SGGW. Od wielu lat związana z Katedrą Dietetyki SGGW, w której pracuje jako adiunkt. Posiada wieloletnie doświadczenie z zakresu poradnictwa dietetycznego współpracując z medycznymi poradniami specjalistycznymi w dziedzinie gastroenterologii, nefrologii i nadciśnienia tętniczego. Konsultant programów edukacyjnych w zakresie profilaktyki i dietoterapii otyłości, skierowanych do młodzieży i osób dorosłych oraz programów dotyczących dietoterapii chorób układu sercowo-naczyniowego. Promotor wielu prac magisterskich i inżynierskich w zakresie żywienia człowieka i dietetyki. Jako Prezes Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Dietetyki aktywnie działa na rzecz rozwoju dietetyki i podniesienia rangi zawodu dietetyka w Polsce i Europie.

Ukończyła studia na Wydziale Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (SGGW) w Warszawie o specjalizacji dietetycznej. Od ponad dziesięciu lat związana z Katedrą Dietetyki SGGW, w której pracuje jako adiunkt. Prowadzi zajęcia ze studentami z zakresu dietetyki i dietetyki pediatrycznej, jest promotorem wielu prac dyplomowych. Szczególnie interesuje się terapią otyłości, zaburzeń odżywiania oraz cukrzycy. Posiada wieloletnie doświadczenie z zakresu doradztwa żywieniowego i dietetycznego, jest współautorką wielu publikacji naukowych oraz popularno-naukowych. Od kilku lat prowadzi konsultacje w Poradni Dietetycznej SGGW, jak również wykłady i szkolenia z zakresu żywienia człowieka i dietetyki dla firm i stowarzyszeń.

Pracuje w Instytucie Historycznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, specjalizuje się w historii starożytnej Grecji a zwłaszcza w historii religii i pisarstwa historycznego.

Profesor Politechniki Warszawskiej, pracownik Instytutu Telekomunikacji, prowadzi badania naukowe w dziedzinie elektroniki i telekomunikacji, specjalizuje się w cyfrowym przetwarzaniu sygnałów.

Socjolog i trener, prezes Stowarzyszenia „Jeden Świat” i członek Stowarzyszenia Trenerów Organizacji Pozarządowych (STOP), jej pasją już od 13 lat jest praca na rzecz uchodźców. Wolontariuszka w ośrodkach dla uchodźców w Holandii, Szwajcarii, Azerbejdżanie i w Polsce oraz od 2000 do 2002 r. koordynator Programu Edukacyjnego „Różni-Równi” na temat uchodźców i mniejszości narodowych, realizowanego przez Stowarzyszenie „Jeden Świat”. W 2004 roku wyjechała na misję Polskiej Akcji Humanitarnej w Czeczenii, razem z innymi pracownikami niosąc pomoc zniszczonej wojną republice. Prowadzi szkolenia m.in. z zakresu praw człowieka, tematyki uchodźstwa i mniejszości narodowych oraz międzykulturowości. W życiu łączy wiele różnych ról: trenera, wykładowcy, chórzystki, wolontariuszki, prezesa organizacji, a także… mamy, dlatego w czasie wolnym od pracy razem z pięcioletnim Mikołajem i trzyletnią Kaliną eksploruje warszawskie place zabaw.

Jest archeologiem, pracuje w Zakładzie Archeologii Wczesnego Średniowiecza Instytutu Archeologii UW, prowadzi badania na dawnym obszarze Prus, czyli w Polsce północno-wschodniej.

Lotnicze Pogotowie Ratunkowe jest spadkobiercą tradycji przedwojennego i powojennego lotnictwa sanitarnego w Polsce. Jednostka wykonuje zadania związane z medycyną i lotnictwem, takie jak ratownictwo medyczne, lotniczy transport sanitarny, lotniczy transport medyczny spoza oraz poza granice kraju. Lotnicze Pogotowie Ratunkowe obecnie prowadzi działalność w siedemnastu bazach stałych, w których stacjonują śmigłowcowe zespoły ratownictwa medycznego. Zespół Śmigłowcowej Służby Ratownictwa Medycznego (HEMS – od ang. Helicopter Emergency Medical Service) to pilot, ratownik medyczny/pielęgniarka i lekarz. Ponadto przez całą dobę pełni dyżur samolotowy zespół transportu medycznego. Jego baza znajduje się w wojskowej części lotniska Okęcie w Warszawie.

Szef polskiego oddziału Google. Należał do grupy tworzącej największą polską firmę internetową Onet.pl. Uznawany za czołowego znawcę internetu w Polsce. Absolwent Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie.

psycholog międzykulturowy, członek międzynarodowej sieci trenerów Polygone. Pracuje z uchodźcami od 2000 roku, (od wyjazdu na misję do Kosowa) Realizowała i koordynowała międzynarodowe projekty również w Kanadzie, Buriacji i wielu krajach europejskich. Specjalizuje się we wspieraniu Polaków w kontakcie z cudzoziemcami, oraz cudzoziemców w procesie akulturacji, rozwoju zawodowym i osobistym. Autorka programów i publikacji z zakresu psychologii, edukacji i komunikacji międzykulturowej. W pracy trenerskiej stawia przede wszystkim na wzmacnianie potencjału uczestników i ich gotowości do działania. Prywatnie mama Helenki, miłośniczka podróży, tańca i jazdy na nartach.

Katedra Dziedzictwa Przyrodniczo-Kulturowego, Ekologii Zwierząt i Łowiectwa. Uwielbia spędzać czas z rodziną na łonie natury. Zainteresowania - kynologia, fotografia przyrodnicza i myślistwo.

Absolwentka Wydziału Prawa i Administracji UAM oraz Państwowej Szkoly Muzycznej II stopnia im. Fryderyka Chopina w Poznaniu Aplikant radcowski,praktykujący w Kancelarii Książek i Wspólnicy sp.k., pasjonat historii prawa, zgłębianej w czasie stypendium naukowego we Włoszech, odbywanego na Universita' degli Studi di Macerata.

Absolwent a obecnie profesor Politechniki Warszawskiej, prowadzi wykłady i badania naukowe z optyki fizycznej, w szczególności zjawisk zachodzących w światłowodach optycznych.

Historyczka, pracuje jako adiunkt w Instytucie Historycznym UW oraz w Centrum Edukacyjnym Muzeum Historii Żydów Polskich, specjalizuje się w historii najnowszej, zajmuje się również pamięcią społeczną.

Jest absolwentką Akademii Medycznej w Warszawie, którą ukończyła w roku 1991 uzyskując tytuł magistra farmacji ze specjalnością analityka kliniczna. W tym samym roku rozpoczęła pracę w Katedrze i Zakładzie Biochemii i Chemii Klinicznej Wydziału Farmaceutycznego AM w Warszawie – obecnie jest adiunktem w tej Katedrze. W 2000 roku uzyskała stopień doktora nauk farmaceutycznych, a w 2003 roku uzyskała specjalizację II z analityki klinicznej. Od roku 1992 do chwili obecnej pełni samodzielnie dyżury w Centralnym Laboratorium szpitala przy ulicy Banacha. Zainteresowania naukowe dr Grażyny Sygitowicz koncentrują się na poszukiwaniu laboratoryjnych wskaźników chorób metabolicznych. Dr Grażyna Sygitowicz jest członkiem Polskiego Towarzystwa Diagnostyki Laboratoryjnej, Polskiego Towarzystwa Terapii Monitorowanej oraz Polskiego Towarzystwa Badań nad Miażdżycą.

Paweł Woźniak Student psychologii na Uniwersytecie Wrocławskim. Trener projektu "Geniusz". Uczestnik projektu "PolaCzek". Jako trener wspłpracuje z Centrum Informacji i Rozwoju Społecznego w dziale edukacji nieformalnej (ponad 160 godzin zegarowych przeprowadzonych warsztatów z młodzieżą, ponad 25 godzin szkoleń z osobami dorosłymi) Bogumiła Janowska magister pedagogiki, pedagog rodzinny, plastyk. Przygotowana do pracy w zakresie problematyki małżeństwa i rodziny, a w szczególności nabyła wiedzę dotyczącą współczesnej rodziny, jej uwarunkowań, przemian i funkcjonowania. Ukończyła szereg kursów poszerzających kwalifikacje zawodowe pedagoga, trenera oraz pracowników Urzędu Miasta i innych jednostek organizacyjnych Gminy Wrocław. Ma doświadczenie w pracy z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi. W CIRS – Młodzieżowym Centrum Informacji i Rozwoju pracuje od 2007 roku. Jako koordynator działu edukacji nieformalnej na co dzień pracuje z młodzieżą, studentami, nauczycielami i rodzicami, przygotowując i współprowadząc szkolenia i warsztaty. Marcin Skoczek Z wykształcenia historyk ze specjalizacją pedagogiczną. Ma doświadczenie w handlu i pracy z klientem. Ukończył kurs trenera w Centrum Superego we Wrocławiu. Obecnie studiuje podyplomowo mediacje, w których chce rozwijać się zawodowo. Współpracuje z organizacjami pozarządowymi, współtworząc projekty dla młodzieży. W wolnych chwilach biega po okolicy Parku Grabiszyńskiego. Ewa Daniluk Absolwentka  Uniwersytetu Wrocławskiego (Socjologia) oraz University of Glamorgan w Wielkiej Brytanii (Równouprawnienie i Praktyki Antydyskryminacyjne). Wykształcenie dało solidne podstawy do pracy na rzecz aktywizacji zawodowej i podnoszenia świadomości grup dyskryminowanych i zagrożonych wykluczeniem.  Ukończyła szereg kursów poszerzających kwalifikacje zawodowe z zakresu zarządzania projektami, HR’u i tworzenia kampanii społecznych. Po ukończeniu studiów, przez rok pracowała jako wykładowca na University of Glamorgan prowadząc moduł Równe Szanse oraz serię seminariów socjologicznych. Jakub Bętkowski Student V roku psychologii na Uniwerytecie Wrocławskim. Współpracuje z CIRS – Młodzieżowe Centrum Informacji i Rozwoju oraz projektem SBS od 2009r. Opracował i przeprowadzał szkolenia dla młodzieży w wieku 15-25 lat w ramach projektu „Step by Step – Młodzieżowe Centrum informacji i Rozwoju na rzecz integracji społecznej i aktywizacji zawodowej młodzieży”. Współpracował z Wydziałem Zdrowia Urzędu Miejskiego przygotowując program zabaw integracyjnych oraz przeprowadził zajęcia podczas Festynu zorganizowanego zgodnie z programem kampanii Zdrowotnej „Schizofrenia otwórzcie drzwi”. Karolina Stefaniak Absolwentka politologii Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od lutego 2010 r. Odbywa praktykę w CIRS – Młodzieżowym Centrum Informacji i Rozwoju w dziale edukacji nieformalnej, wpółptowadząc, warsztaty i szkolenia dla młodzieży i rodziców we Wrocławiu. Podczas studiów odbyła praktykę w Kancelarii Senatu rzeczpospolitej oraz w Urzędzie Komitetu Integracji Europejskiej w Warszawie.

Małgorzata Smolińska - w redakcji akcji społecznych "Gazety Wyborczej" od dwóch lat. Jest koordynatorem akcji "Polska Biega" promującej sport dla każdego, pisze również na inne społeczne tematy, prowadzi stronę internetową www.polskabiega.pl. Wcześniej współpracowała z "Słowem Polskim Gazetą Wrocławską" we Wrocławiu i polonijnymi pismami w Nowym Jorku. Dlatego czuje się mieszanką warszawsko-dolnośląsko-nowojorską. Zna się na public relations - przez lata pracowała dla agencji PR w Warszawie. Absolwentka Instytutu Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Interesują ją nie tylko bieganie i sport, ale też: sztuka współczesna, literatura iberoamerykańska i… konie arabskie. Stuprocentowa optymistka - dzięki temu wierzy, że uda jej się w tym roku przebiec maraton.

Sebastian Arkadiusz Tylkowski. Urodzony 26 lipca 1988r. w Olkuszu.Student drugiego roku leśnictwa na Wydziale Leśnym SGGW w Warszawie. Członek sekcji entomologicznej i botanicznej Koła Naukowego Leśników SGGW. Na przełomie czerwca i lipca 2009 uczestnik obozu naukowego sekcji entomologicznej KNL na Półwyspie Krymskim. W lipcu 2009 kierownik obozu naukowego sekcji botanicznej w Parku Narodowym Ujście Warty. W październiku 2009 wyróżniony na przeglądzie kół naukowych SGGW za poster "Wtórne drzewostany olszowe uroczyska Mały Kamień na terenie Parku Narodowego Ujście Warty”.

- Studentka studiów magisterskich na kierunku Biologia, w SGGW - Praktyki i badania magisterskie w Zakładzie Badania Ssaków PAN w Białowieży - Wolontariat terenowy - m.in. w Towarzystwie Przyrodniczym "Bocian" (nietoperze), PTOP "Salamandra" (susły)

Prowadzący zajęcia to współpracownicy Działu Edukacji Muzealnej Muzeum Pałacu w Wilanowie. mgr Izabela Koczkodaj - absolwentka Wydziału Polonistyki UW (2008). Obecnie doktorantka w Zakładzie Literatury i Kultury Drugiej Połowy XIX Wieku (Wydział Polonistyki UW). Interesuje się literaturą popularną lat 1864-1918, którą próbuje popularyzować jako autorka tekstów i wykładowca. Katarzyna Pietrzak - z wykształcenia polonistka (UW), od 2004 r. pracuje w Dziale Edukacji Muzeum Pałacu w Wilanowie, specjalizuje się w programach edukacyjnych dla przedszkolaków oraz uczniów kl. I-VI. Organizuje weekendowe programy dla dzieci oraz rodziców. Autorka wielu wydawnictw edukacyjnych, w tym książeczek edukacyjnych oraz gier planszowych i terenowych. Janusz Korzeniowski – drukarz, rekonstruktor, członek I Polskiego Stowarzyszenia Turniejowego „Liga Baronów”, współpracuje od ponad 2-óch lat z Muzeum Pałacem w Wilanowie. Jest autorem pras drukarskich znajdujących się w posiadaniu Muzeum Pałacu w Wilanowie. Informacje można znaleźć na stronie www.wilanow-palac.pl.

Od ponad 15 lat zawodowy programista, administrator i projektant systemów informatycznych. Specjalista w zakresie systemów baz danych i systemów serwerowych. Współautor podręcznika „Podstawy informatyki”. Autor wielu publikacji z zakresu baz danych i systemów informatycznych. A na co dzień … tata 5-letniej Mai.

Obecnie koncertuje i prowadzi warsztaty na całym Świecie. Jego pasją jest improwizacja muzyczna, w której to muzycy z różnych stron świata różnych wyznań i o różnych poglądach na życie, współtworzą dzieło muzyczne na rzecz Pokoju na Świecie.

Uniwersytet Jagielloński, kierunek: Psychologia Stosowana. Trener mnemotechnik i błyskawicznego czytania. Prowadzi również treningi psychologiczne w ramach realizacji dwóch projektów finansowanych ze środków UE - Funduszu PHARE oraz Europejskiego Funduszu Społecznego, dotyczące aktywizacji zawodowej młodych osób bezrobotnych.

Jest absolwentem AGH w dwóch dyscyplinach; geologii i grafiki komputerowej. Za swoja prace doktorska, poświęconą możliwości wykorzystania komputerowej analizy obrazu do badanie serca, uzyskał wyróżnienie i nagrodę rektora. Jest zwolennikiem działań interdyscyplinarnych, a obszarem jego zainteresowań naukowych jest komputerowe przetwarzanie i analiza obrazu oraz możliwości jej wykorzystania w medycynie, inżynierii materiałowej i sztuce. Prowadzi zajęcia z grafiki komputerowej zarówno z inżynierami, jak i artystami na Wydziale Architektury i Sztuk Pięknych Krakowskiej Akademii. Jest laureatem wielu krajowych i międzynarodowych konkursów artystycznych. Najnowszym projektem jest przygotowana - wspólnie ze studentami III i IV roku - wystawa plakatów z okazji 200 Rocznicy Urodzin Fryderyka Chopina, która będzie pokazywana w Krakowie, Toronto oraz na Uniwersytecie w Indianie (USA).

Adiunkt w Katedrze Roślin Ozdobnych Wydziału Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Autorka ponad 200 publikacji popularyzatorskich oraz książek: Kalendarz prac w ogrodzie, MULTICO, 2005; Zahradkarska encyklopedie, FINIDR, 2006; Poradnik ogrodniczy, MULTICO, 2009. Od 2006 roku związana z Fundacją SYNAPSIS zajmującą się ogrodnictwem, przyrodą i bukieciarstwem.

Urodził się 12 kwietnia 1981 roku w Sławnie w małej miejscowości położonej w województwie zachodniopomorskim, gdzie uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 1. Po skończeniu 8 klasy podjął naukę w Technikum Ogrodniczym przy Zespole Szkól Rolniczych w Słupsku. W roku 2000 i 2001 zdobył tytuł laureata Olimpiady Wiedzy i Umiejętności Rolniczych w bloku ogrodnictwo. Po skończeniu Technikum podjął studia na kierunku Ogrodnictwo na Wydziale Ogrodnictwa i Architektury Krajobrazu w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, gdzie od 2007 roku pracuje w Katedrze Roślin Ozdobnych. Członek zarządu Polskiego Towarzystwa Botanicznego Oddział Warszawski oraz uczestnik spotkań Warszawskiego Towarzystwa Miłośników Orchidei.

Doktor nauk wojskowych, prawnik, specjalista w zakresie terroryzmu międzynarodowego i jego zwalczania, stażysta w Narodowym Centrum Kontrterrorystycznym w USA, były naczelnik Wydziału ds. Przeciwdziałania Zagrożeniom Terrorystycznym Departamentu Bezpieczeństwa Publicznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, dyrektor Centrum Badań nad Terroryzmem Collegium Civitas, wykładowca Collegium Civitas i Uniwersytetu Warszawskiego.

Urodził się 4 grudnia 1961 roku w Krakowie, gdzie obecnie mieszka wraz rodziną. Z wykształcenia jest doktorem nauk politycznych. Wcześniej ukończył filozofię na wydziale filozoficzno-historycznym UJ. W młodości był zapalonym piłkarzem, przez 10 lat zawodowo grał w piłkę, jako bramkarz drużyny Czarni Jasło. Obecnie wolny czas spędza najchętniej aktywnie wraz z rodziną w Beskidzie. Krótko po studiach podjął pracę jako asystent w Instytucie Nauk Społecznych w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. W latach osiemdziesiątych działał w opozycji w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów oraz w Solidarności. Przez wiele lat Jarosław Gowin współpracował z miesięcznikiem „Znak”. Obecnie pisze artykuły do takich gazet jak „Dziennik”, „Dziennik Polski”, „Rzeczpospolita”. Od 2003 jest rektorem Wyższej Szkoły Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera w Krakowie, którą współtworzył. W 2005 roku kandydując do Parlamentu z list Platformy Obywatelskiej otrzymał ponad 157 tysięcy głosów, dzięki którym przez dwa lata pełnił mandat Senatora VI kadencji, zasiadając ławach Senackiej Komisji Nauki i Edukacji oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Administracji Państwowej. W wyborach parlamentarnych w 2007 roku zdobył 160 tysięcy głosów kandydując do Sejmu z pierwszego miejsca na liście Platformy Obywatelskiej w Krakowie. Obecnie pracuje w Komisji Kultury i Środków Przekazu, Komisji Odpowiedzialności Konstytucyjnej oraz Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia poselskich projektów ustaw o zmianie Konstytucji RP. Jest również Członkiem Zarządu Krajowego Platformy Obywatelskiej oraz Przewodniczącym Zespołu ds. Konwencji Bioetycznej powołanej przez Premiera Donalda Tuska.

Dr inż. Katarzyna Wińska w roku 1999 ukończyła studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej. Tytuł doktora nauk chemicznych uzyskała w 2008 roku. Obecnie jest adiunktem w Katedrze Chemii na Wydziale Nauk o Żywności Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Specjalność – synteza organiczna, chemia związków zapachowych, biokataliza.

specjalizuje się w zagadnieniach dotyczących etyki pracy, biznesu i CSR.

Absolwentka Instytutu Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Warszawskiego, a także kursu Comprehensive Security Responses to Terrorism w Asia-Pacific Center for Security Studies, były główny specjalista w Wydziale ds. Przeciwdziałania Zagrożeniom Terrorystycznym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, sekretarz Centrum Badań nad Terroryzmem Collegium Civitas w Warszawie. Stypendystka rządu Stanów Zjednoczonych.

Absolwentka warszawskiego liceum im. Jana Zamoyskiego oraz Wydziału Biologii Uniwersytetu Warszawskiego. Doktorat przygotowała pod opieką prof. Andrzeja K. Tarkowskiego. Odbyła staże w School of Biological Sciences w Manchesterze, Wellcome/CRC Insititute w Cambridge, Institute Jacques Monod w Paryżu, Harvard Medical School w Bostonie, które finansowane były m.in. z funduszów uzyskanych z programu TEMPUS, International Agency for Research on Cancer/WHO, International Union Against Cancer, Kościuszko Foundation. Laureatka stypendiów START FNP, "Zostańcie z nami" Polityki, stypendium habilitacyjnego L’Oreal/UNESCO dla Kobiet i Nauki. Zajmuje się badaniami mechanizmów kontrolujących podziały komórek podczas oogenezy (powstawania żeńskich komórek rozrodczych) i rozwoju zarodkowego ssaków oraz różnicowania komórek macierzystych w trakcie regeneracji uszkodzonych tkanek. Obecnie kieruje Zakładem Cytologii na Wydziale Biologii Uniwersytetu Warszawskiego.

prowadzi ćwiczenia z anatomii ze studentami AWF, trener I klasy UEFA w piłce nożnej, instruktor fitness, instruktor narciarstwa zjazdowego i windsurfingu

Absolwentka AWF, fizjoterapeutka, trener integracji sensorycznej, pracuje z dziećmi niepełnosprawnymi ruchowo, prowadzi zajęcia korekcyjne wad postawy, pracuje w Stowarszyszeniu Rodziców Dzieci Niepełnosprawnych "Krasnal"

Od 10 lat pracuje jako dziennikarz naukowy, pisząc o najnowszych odkryciach nauk przyrodniczych w ogólnopolskich gazetach i czasopismach. Z wykształcenia jest magistrem paleontologii, absolwentem Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Matematyczno-Przyrodniczych na Uniwersytecie Warszawskim. Gdy dwójka jego dzieci, Ida i Kacper, weszła w fazę zadawania setek pytań, Wojciech Mikołuszko, jak na dziennikarza naukowego przystało, postanowił znajdować prawdziwe odpowiedzi i wyjaśniać je w przystępny sposób dzieciom. Rodzinne zmagania z nauką opisywał na założonym w 2008 roku internetowym blogu „A dlaczego?”. Blog stał się podstawą książki „Tato, a dlaczego?”, którą właśnie wydała Oficyna Wydawnicza MULTICO.

Robotyk z wykształcenia, pasji i zamiłowania. Uczestnik licznych międzynarodowych zawodów robotyki w Polsce oraz poza jej granicami. Swoje doświadczenie zdobywał jako aktywny członek koła naukowego „Integra”, oraz podczas pobytu na renomowanym uniwersytecie w Korei Południowej. Miłośnik gór, podróżowania oraz od niedawna fotograf – amator.

koordynator budowy w Polsce trzech radioteleskopów LOFAR w Toruniu, Krakowie i Poznaniu. Na co dzień uczy studentów astronomii gwiazdowej i pozagalaktycznej.

Dzieciństwo spędził w Komorowie Starym koło Ostrowi Mazowieckiej oraz w Gdyni. W 1956 ukończył wydział Filologii Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Pierwszy tomik wierszy ukazał się w 1958. Przez wiele lat był krytykiem filmowym, pracował jako kierownik literacki teatru TV, oraz jako szef lub kierownik literacki kilku zespołów filmowych, autor audycji telewizyjnych dotyczących kultury. Autor licznych tomików poezji, sztuk scenicznych, oratoriów, musicali i programów telewizyjnych. Tłumacz z języka irlandzkiego, czeskiego, jidish. Lata 1955-1956 dziennikarz w Po Prostu Lata 1957-1960 w zespole Współczesności Lata 1963-1967 kierownik literacki Teatru Telewizji Lata 1967-1968 kierownik literacki zespołu filmowego Kamera Lata 1969-1970 uczestniczył w programie dla pisarzy w Iowa University (International Writing Program at Iowa University, USA) Lata 1970-1974 kierownik literacki Teatru Polskiego w Warszawie Lata 1974-1978 dyrektor Polskiego Instytutu Kultury w Londynie Lata 1978-1979 wykładowca na wydziale filmu Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach Lata 1978-1983 kierownik artystyczny zespołu filmowego Silesia w Katowicach. W wyniku stanu wojennego zespół zostaje rozwiązany Lata 1984-1985 doradca literacki zespołu filmowego Oko 1989 - wykładowca na uniwersytecie Sunny University, Albany USA. Cykl wykładów i seminariów w innych amerykańskich uniwersytetach Lata 1991-1995 Ambasador RP w Republice Irlandii (Pierwsza Ambasada RP w stosunkach polsko-irlandzkich) Lata 1995-1998 doradca literacki 2 programu TVP Od 1998 do marca 2001 konsultant telewizji Wizja TV 2002 - 2003 konsultant Tele 5 2003 - 2006 konsultant Telewizja Puls - Niepokalanów. Jest członkiem PEN Club Poland, Irish PEN Club, SEC (Society of European Culture) SPP, ZAIKS, ZAKR.

Był uczestnikiem i współorganizatorem czterech wypraw naukowo-badawczych na Spitsbergen oraz dwóch do Buriacji. Zainteresowania naukowe: antropologia populacji pradziejowych, prymatologia (biologia małp), ewolucja mózgu, psychologia ewolucyjna.

Mistrzyni w pieczeniu mufinek. Potrafi upiec nawet 60 w jeden dzień, co wymaga cierpliwości, gdyż jedna forma może pomieścić tylko 12 mufinek na raz. Zdobyte wykształcenie z zakresu projektowania pomaga jej przy zdobieniu upieczonych mufinek.

Niezmordowana poszukiwaczka nowych kulinarnych smaków. Lubi eksperymenty z mufinkami, na przykład mufinki na ostro. Naukowa dociekliwość pcha ją do poszukiwań, by rozwiązać spór o to, kto wymyślił mufinki.

Doktor Nauk Rolniczych w zakresie Ochrony Roślin. Prowadzi badania dotyczące biologii owadzich szkodników magazynowych w różnych środowiskach. Kolekcjonuje owady, a zwłaszcza motyle. Prywatnie mama trzech synów: Maksymiliana, Mikołaja i Ignacego.

Absolwent Wydziału Biologii na Uniwersytecie Wrocławskim. Doktorat z ekologii nietoperzy w 2003 r. (Akademia Rolnicza we Wrocławiu). Jest członkiem rady redakcyjnej czasopisma „Nietoperze”. Z ramienia Instytutu Biologii Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu wchodzi w skład Rady Koordynacyjnej Krajowej Sieci Informacji o Bioróżnorodności (www.ksib.pl). Od 2003 r. jest opiekunem Studenckiego Koła Naukowego Zoologów i Ekologów.

Zajmuje się antropologią etniczności, współczesnymi przemianami kulturowymi narodów syberyjskich. Jest pracownikiem Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego. Obszar prowadzonych przez niego badań to Polska, Ukraina, Litwa, Syberia południowa. Prowadzi własny projekt badawczy zatytułowany Krajobraz jako źródło tożsamości mieszkańców Mongolii.

Nauczyciel akademicki na Wydziale Chemii UJ oraz nauczyciel chemii w VI Liceum Ogólnokształcącym w Krakowie. Autorka wielu publikacji wspomagających przygotowanie uczniów do matury z chemii na poziomie podstawowym i poziomie rozszerzonym. W czasie wolnym jeździ na rowerze, słucha muzyki klasycznej i … pisze wiersze.

Trenerka antydyskryminacyjna i genderowa, animatorka kultury. Absolwentka Instytutu Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego, Wydziału Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej, podyplomowych studiów Gender Studies Polskiej Akademii Nauk oraz Akademii Treningu Antydyskryminacyjnego przy Willi Decjusza w Krakowie. Autorka i realizatorka projektów animacji kultury i edukacji kulturalnej. Współautorka podręcznika Akademii Treningu Antydyskryminacyjnego.

Ekspert w Ośrodku Studiów Wschodnich (Kierownik Zespołu Kaukazu i Azji Centralnej) Zajmuję się Kaukazem, Azją Centralną, Iranem, Afganistanem (kiedyś Bałkanami); islamem. Pisuję zawodowo i dorywczo w prasie; nieregularnie wykładam na Uniwersytecie Warszawskim (antropologia i współczesność Azji Centralnej i Kaukazu), Akademii Dyplomatycznej i in. (w swoim czasie szkolenia dla polskich kontyngentów w Afganistanie i Iraku)... Podróżuję.

Uzyskała tytuł doktora i jest mamą prawie 13 letniej Alicji, której zadedykowała książkę "Gdy dziecko zdaje egzamin". Zajmuje się psychologią szkolną, stąd jej zainteresowanie nauczaniem i uczeniem się. Uwielbia wykłady i warsztaty, czyli pracę z grupami. Napisała nawet taki artykuł w książce, który nazwała „W obliczu audytorium”, żeby podzielić się swoimi spostrzeżeniami, co robić, żeby nie bać się wystąpień publicznych. Więcej: http://wsns.aps.edu.pl/index.php?md=6168

Studiuje kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim, ukończyła szkołę trenerską w Krakowie – Akademię Treningu Antydyskryminacyjnego. Współpracuje m.in. z fundacją Forum Dialogu Między Narodami, gdzie prowadzi spotkania z udziałem młodzieży polskiej i żydowskiej z całego świata. Podróżuje po Kaukazie, Stanach Zjednoczonych, Izraelu. Tęskni za Nowym Jorkiem i amerykańskimi śniadaniami.

Trenerka międzykulturową, ukończyła arabistykę na Uniwersytecie Warszawskim oraz Akademię Treningu Antydyskryminacyjnego w Krakowie. Na co dzień współpracuje ze Stowarzyszeniem ARABIA.pl, gdzie zajmuje się pracami redakcyjnymi, tłumaczeniami z języka angielskiego i arabskiego i prowadzeniem zajęć o islamie. W wolnym czasie uwielbia nurkować w innych kulturach – poza arabską nurkowała także m.in. w etiopskiej, wietnamskiej, laotańskiej i malajskiej.

Urodziła się w Warszawie, gdzie ukończyła studia na Wydziale Resocjalizacji Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1993 roku pracuje w Muzeum MSC w Warszawie, jest członkinią Towarzystwa Marii Skłodowskiej- Curie w Hołdzie, Towarzystwa Przyjaźni Polsko- Francuskiej, Polskiego Towarzystwa Archiwalnego i Towarzystwa Raperswilskiego.

Pracuję w tej redakcji już 10 lat, ale nigdy się nie nudzi, bo w "Focusie" ciągle dowiaduję się czegoś nowego, ciągle zaskakują mnie nowe odkrycia nauki, wciąż czuję, że znów czegoś nie wiem, nie rozumiem, nie znam...

Pani doktor pracuje w Klinice Pediatrii Hematologii i Onkologii WUM. Prywatnie jest mamą 3 letnich bliźniąt.

Jest absolwentką Wydziału Farmacji Akademii Medycznej we Wrocławiu i Wydziału Chemii (biotechnologia farmaceutyczna) Politechniki Wrocławskiej. Prowadzi badania z zakresu bioaktywności i analizy chemicznej olejków eterycznych z ziół.

Absolwent Wydziału Farmacji Akademii Medycznej we Wrocławiu. Aptekarz z wieloletnim doświadczeniem, również jako kierownik apteki. Specjalista od analizy chemicznej ziół azjatyckich oraz badania ich właściwości leczniczych. Współautor międzynarodowych publikacji naukowych, stypendysta EU w Szwajcarii, uczestnik projektów badawczych i opiekun studentów wykonujących prace dyplomowe.

W ramach zajęć ze studentami wykłada antropogenezę, biologię człowieka, prowadzi ćwiczenia z antropologii fizycznej. Jej badania obejmują następujące zagadnienia: charakterystyka zmienności morfologicznej kopalnych form ludzkich i człowieka współczesnego na przykładzie wybranych cech budowy czaszki z uwzględnieniem problematyki mechanizmów jej kształtowania; ewolucja naszego gatunku – modele powstania Homo sapiens; taksonomiczna klasyfikacja homininów (zagadnienie definicji gatunku; rodzaju Homo); identyfikacja kopalnych form ludzkich w oparciu o materiał kostny (w tym identyfikacja pierwszych szczątków kostnych neandertalczyka odkrytych na obszarze Polski). Jej zakres zainteresowań naukowych obejmuje także paleopatologie oraz zmienność budowy ciała człowieka współczesnego wraz z czynnikami ją kształtującymi.

Doktor nauk biologicznych, specjalizacja antropologia fizyczna i odontologia. Prowadzi wykłady, ćwiczenia oraz konwersatoria dla studentów dziennych i zaocznych biologii i pedagogiki. Realizuje autorskie programy dla przedmiotu Biomedyczne podstawy rozwoju i wychowania, Odontologia, Antropologia uzębienia oraz Anatomia człowieka. Jest autorem i współautorem łącznie ponad 60 publikacji naukowych oraz współautorem skryptu dla studentów biologii, archeologii i pedagogiki: „Anatomia człowieka -układ ruchu bierny”. Ponadto organizuje i prowadzi wykłady popularnonaukowe dla dzieci i młodzieży ze szkół podstawowych, i średnich a także słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku, dotyczące biologii człowieka oraz antropogenezy. Tematyka badań naukowych: Paleoantropologia, paleopatologia, Stan uzębienia w paleopopulacjach, Ocena wyznaczników Stresu Fizjologicznego w materiałach kostnych, badania cmentarzysk ciałopalnych. Wybrane publikacje: 1. Staniowski T., P. Dąbrowski, U. Kaczmarek , 2008. Wiek biologiczny powstania hipoplastycznych defektów szkliwa w materiałach szkieletowych, Dental and Medical Problems, t. 45, z. 4, 374-382 2. Dąbrowski P., S. Gronkiewicz, 2009, Ocena antropologiczna szczątków kostnych mieszczan pochowanych na cmentarzu w pobliżu kościoła św. Jerzego (XIV-XVI w.), stan. Gorzów Wlkp.- ul. Grobla, [w:] Późnośredniowieczny cmentarz przy kościele św. Jerzego w Gorzowie Wielkopolskim, red. M. Pytlak, Wyd. Muzeum Lubuskie im. J. Dekerta, Urząd Miasta Gorzowa Wlkp., s.166-192 ( rozdział w monografii) 3. Urbanowski M., P.Socha, P. Dąbrowski, W. Nowaczewska, A. Sadakierska-Chudy, T. Dobosz, K.Stefaniak and A. Nadachowski, 2010, The first Neanderthal tooth found North of the Carpathian Mountains, Naturwissenschaften, 4, 411-415; 4. Dąbrowski P. , D. Nowakowski, Ultrastrukturalny obraz szkliwa zębów stałych wśród przedstawicieli średniowiecznej populacji z Gorzowa Wlkp.,2010, [w: ] biokulturowe uwarunkowania stanu zdrowia populacji ludzkich w okresie średniowiecza, red. T.Kozłowski, A. Drozd (rozdział w monografii) 5. Nowaczewska W., P. Dąbrowski , Ł. Kuźmiński , 2010,Morphological adaptation to climate in modern Homo sapiens crania: The importance of basicranial breadth, nr. manuskryptu 9106, [w:] Collegium Antropologicum

Pracownia prowadzi działalność w następujących obszarach: coaching rodzicielski i zajęcia z wczesnej symulacji dla rodziców i ich dzieci; warsztaty i szkolenia dla dzieci, młodzieży i dorosłych; poradnictwo psychologiczne, konsultacje oraz terapia indywidualna w ramach gabinetu psychologicznego. Stanowi zespół praktyków - trenerów, doradców, psychologów, dla których praca jest również pasją.

Anna Kozłowska, antropolog fizyczny, absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uwielbiam podróżować po świecie, odwiedzać nowe miejsca i poznawać nowych ludzi. Nie mają dla mnie znaczenia różnice w wyglądzie i kulturze. Lubię poszerzać swoje horyzonty, podejmować nowe, ciekawe wyzwania i stawiać czoła otaczającej mnie rzeczywistości. Moją zasadą jest - zawsze patrz na jasną stronę życia!

Trenerka, absolwentka pracowni wrażliwości kulturowej pierwszej edycji Akademii Treningu Antydyskryminacyjnego. Absolwentka Hebraistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Od sześciu lat współpracuje z organizacjami pozarządowymi. Jako trenerka i edukatorka jest związana z programami dotyczącymi kultury żydowskiej prowadzonymi przez Fundację Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego oraz Gminę Wyznaniową Żydowską. Współpracuje także z Centrum Edukacji Obywatelskiej. Przede wszystkim zajmuje się edukacją międzykulturową. Na co dzień pracuje w Stowarzyszeniu „Midrasz”. Tłumaczy z hebrajskiego i angielskiego.

Moją pasją są owady i pajęczaki, od tych najmniejszych po największe, nasze krajowe lub też egzotyczne, pochodzące z dalekich krajów. Wędruję po owadzim mikroświecie, często widocznym tylko za pomocą szkiełka mikroskopu, zastanawiając się co lubią i jak im się żyje z nami - ludźmi. Czas, którego nie spędzam z owadami i pajęczakami poświęcam mojej drugiej miłości – górom. Szczególnie temu, co ukrywają w swoim wnętrzu, czyli jaskiniom. Głęboko pod powłoką skał, daleko od światła słonecznego kryje się zupełnie inny, mroczny i tajemniczy świat. Nawet tam, w sieciach korytarzy przeplatanych studniami i kominami spotkać można...... owady. Pragnę przybliżyć dzieciom świat owadów i pajęczaków. Nim nie zakorzeni się w nich jeszcze nieuzasadniony strach przed tymi pięknymi i tajemniczymi stworzeniami chciałbym rozbudzić w nich ciekawość i sympatię do „sześcio” i „ośmionogów”.

Miłośnik maratonów górskich, siatkówki plażowej i narciarstwa, fan piłki nożnej i tenisa. Jego największą pasją są podróże, czego dowodem jest wyprawa dookoła świata, którą odbył w 2006 roku. Był na wszystkich kontynentach i w ponad 50 krajach. Swoje wyprawy opisywał w prasie i na blogu: www.roundtheworld.blog.pl, (nominacja i wyróżnienie na blog roku 2007). Kiedyś podróżował sam, dziś z kochaną rodzinką. Obecnie prowadzi biuro podróży zajmujące się organizacja wyjazdów w egzotyczne miejsca, a w szczególności na rajskie plaże - www.relaksmisja.com. Jego mottem życiowym jest myśl: "Świat jest jak książka. Kto nie podróżuje, ten czyta w niej tylko jedną stronę".

DIAGNOSTYKA to największa, ogólnopolska sieć medycznych laboratoriów diagnostycznych. Firma rozwija się od 1998 roku zapewniając Klientom szeroką ofertę badań i najlepszą obsługę. Obecnie DIAGNOSTYKA zatrudnia największą liczbę specjalistów z dziedziny medycznej diagnostyki laboratoryjnej w Polsce, a prowadzone przez nią laboratoria wyposażone są w światowej klasy sprzęt.

Doktorantka Zakładu Antropologii UJ, zainteresowania badawcze: biologia populacji pradziejowych, analizy fizykochemiczne zębów oraz kości, paleopatologia oraz anatomia człowieka. Uczestniczka licznych wypraw naukowych m. in. Maroko, Chorwacja, Południowy Tyrol.

Doktorant Zakładu Antropologii UJ. W chwili obecnej specjalizuje się w demografii i epidemiologii społeczeństw historycznych. Zaprzyjaźniony tak z żywymi, jak i nieżywymi ludźmi. Entuzjasta gier komputerowych, kryminalistyki i nauki w wersji strawnej dla otoczenia.

Żaneta Nalewajk (1977), dr nauk humanistycznych, literaturoznawca, w latach 2006–2008 wykładowca Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie, krytyk literacki, animator kultury, współredaktorka 3 książek zbiorowych. Dwie kolejne ukażą się w 2010 roku). Autorka książki W stronę perspektywizmu. Problematyka cielesności w prozie Brunona Schulza i Witolda Gombrowicza (słowo/obraz terytoria 2010). Doktoryzowała się w Zakładzie Literatury Polskiej XX wieku na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Obecnie tam właśnie pracuje. Współzałożycielka i redaktor naczelny kwartalnika „Tekstualia”. Współtwórczyni oraz realizatorka autorskiego projektu warsztatów pod nazwą Laboratorium Literackie odbywających się w Domu Kultury Śródmieście w Warszawie. Jako krytyk literacki debiutowała na łamach ostrołęckiej „Pracowni”; publikowała liczne artykuły w czasopismach i tomach zbiorowych.

Specjalizuje się w filozofii i socjologii kultury, uprawia też filozofię polityczną i społeczną. Autor wielu książek, m.in. „Źródła relatywizmu w nauce i kulturze XX w.” (2004), „Demokracja, przygodność, relatywizm” (2007), „Kultura, osoba, tożsamość” (2009). Od 1989 publicysta i komentator zagadnień politycznych, społecznych i ekonomicznych m.in. w „Gazecie Wyborczej”, „Tygodniku Powszechnym”, „Newsweeku” i pismach specjalistycznych, a także w TVN24, Superstacji, Radio TOK FM, Radio Kraków. Laureat nagrody Polskiego Pulitzera za najlepszy tekst publicystyczny 1999r. oraz Nagrody Kisiela (2003).

Jest wybitnym specjalistą w zakresie pediatrii, kardiologii i kardiologii dziecięcej. Koordynuje nauczanie pediatrii studentów II Wydziału Lekarskiego, Oddziału Nauczania w Języku Angielskim oraz Oddziału Fizjoterapii. Wykłada dla studentów oraz na kursach i posiedzeniach Oddziałów Towarzystw Naukowych. Jest kierownikiem specjalizacji lekarzy i członkiem Państwowej Komisji Egzaminacyjnej w dziedzinie pediatrii i kardiologii dziecięcej. Jest członkiem Rady Naukowej II Wydziału Lekarskiego, Senackiej Komisji d/s Rozwoju Kadry, Komisji Nostryfikacyjnej. Była promotorem 3 obronionych prac doktorskich (6 kolejnych prac jest toku) oraz promotorem 12 prac licencjackich i 13 magisterskich. Wchodzi w skład Zarządu Sekcji Kardiologii Dziecięcej Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, jest członkiem Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego i Europejskiego Towarzystwa Kardiologii Dziecięcej. Jest autorem 247 prac, w tym 141 publikacji ogłoszonych drukiem. 93 prace były prezentowane na kongresach międzynarodowych. Za osiągnięcia została odznaczona brązowym krzyżem zasługi Prezydenta RP.

Poza tym działa w Stowarzyszeniu Młodych Dziennikarzy „Polis”, prowadząc m.in. warsztaty (m.in. w warszawskim Uniwersytecie Dzieci) i obozy dziennikarskie. Wcześniej koordynował tam powstawanie gazety warszawskiego Festiwalu Nauki i projekt My Science dla młodych dziennikarzy z całej Europy. Współautor książek – „Człowiek bez barier” – zbioru tekstów o niepełnosprawnych i „Youth4Diversity” – młodzieżowego podręcznika o prawach człowieka, różnorodności i dobrych praktykach antydyskryminacyjnych. Obecnie pracuje także w Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka przy projekcie „Weź kurs na wielokulturowość”.

Dom Spotkań z Historią (DSH) to instytucja kultury m.st. Warszawy, która zajmuje się historią Europy Środkowo-Wschodniej w XX wieku. DSH powstał 1 marca 2006, a jego działalność zainicjował Ośrodek KARTA. Dom Spotkań z Historią organizuje wystawy, pokazy filmów dokumentalnych i fabularnych, dyskusje, konferencje, warsztaty edukacyjne, instalacje artystyczne, happeningi, gry miejskie, wydarzenia parateatralne. DSH upowszechnia historię poprzez źródła i świadectwa indywidualne. Na wszystkie spotkania, wydarzenia i wystawy wstęp jest wolny.

Miejsce to posiada kilkudziesięcioletnią tradycję kinową. W latach 50-tych znajdowało się tu kino Zuch. Kiedy w budynku osiadło Centrum Młodzieży uruchomiono kino Paradox. W czerwcu 2009 roku Centrum Młodzieży zmieniło swój adres zamykając kino. We wrześniu 2009 roku, Fundacja Wspierania Kultury Filmowej Cyrk Edison kontynuując tradycje kinowe tego miejsca, uruchomiła nowe kino - kino Agrafka.

Dr Sydonia Gołębiowska- pracuje w Klinice Pediatrii, Hematologii i Onkologii w Warszawie od 12 lat. Jest specjalista pediatrii, obecnie w trakcie specjalizacji z hematologii i onkologii dziecięcej. Obroniła doktorat z zakresu leczenia niedokrwistości wieku dziecięcego.

Dr Anna Adamowicz-Salach, specjalista pediatrii, hematologii i onkologii dziecięcej, obecnie w trakcie przewodu habilitacyjnego. Praca habilitacyjna poświęcona jest zagadnieniom genetycznie uwarunkowanych, rzadkich niedokrwistości u dzieci. Jest pracownikiem Kliniki Pediatrii, Hematologii i Onkologii Dziecięcej w Warszawie od 30 lat.

lek. Małgorzata Salamonowicz- pracuje w Klinice Pediatrii, Hematologii i Onkologii Dziecięcej w Warszawie od 3 lat. Obecnie w trakcie specjalizacji z pediatrii i przygotowywana pracy doktorskiej.

Piotr Wieniawski jest absolwentem I Wydziału Lekarskiego Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (dawniej Akademia Medyczna w Warszawie), który ukończył w roku akademickim 2005/2006. Podczas studiów był przewodniczącym Studenckiego Koła Naukowego przy Katedrze i Klinice Chorób Wewnętrznych Nadciśnienia Tętniczego i Angiologii WUM. Brał udział w projektach badawczych prowadzonych w Klinice. Staż podyplomowy odbył w Samodzielnym Publicznym Centralnym Szpitalu Klinicznym Akademii Medycznej w Warszawie przy ul. Banacha. Od 2007 jest studentem Studium Doktoranckiego przy II Wydziale Lekarskim Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. W Klinice Kardiologii Wieku Dziecięcego i Pediatrii Ogólnej WUM prowadzi badania do pracy doktorskiej pt. „Nadciśnienie tętnicze i otyłość u licealistów i gimnazjalistów ". Otrzymuje stypendium za wyniki w nauce. Pracę kliniczną w Klinice Kardiologii Wieku Dziecięcego łączy z pracą dydaktyczną i naukową. Prowadzi zajęcia ze studentami II Wydziału Lekarskiego z Oddziałem Nauczania w Języku Angielskim oraz Oddziałem Fizjoterapii. W 2009 roku otrzymał stypendium w ramach programu „Mazowieckie Stypendium Doktoranckie” Obszar strategicznego rozwoju z punktu widzenia Strategii Rozwoju Województwa mazowieckiego – Epidemiologia i choroby cywilizacyjne - nadciśnienie tętnicze. Jest współautorem 30 publikacji naukowych i doniesień zjazdowych publikowanych oraz prezentowanych w czasopismach oraz kongresach krajowych i międzynarodowych (Francja, Australia, Hiszpania, Włochy, Austria) (Otrzymał: Wyróżnienie Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej za pracę pt. „Nadciśnienie tętnicze u młodych dorosłych” zaprezentowaną na III Międzynarodowej Konferencji Studenckich Kół Naukowych w Starogardzie Gdańskim; lipiec 2005. Pierwsza Nagroda w sesji kardiologicznej za pracę pt. „Young adults with hypertension remain undertreated despite a significant cardiovascular risk” zaprezentowaną na 3¬rd International Scientific Congress of Medical Students and Young Doctors w Warszawie; maj 2006. Nagroda Prezesa Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego za cykl prac prezentowanych w czasie X Jubileuszowych Warszawskich Dni Farmakoterapii Kardiologicznej w 2008r.)

Na co dzień pracuje w szwajcarskiej fundacji dla kultury Pro Helvetia zajmując się m.in. programem rezydencyjnym dla artystów z Europy Centralnej i Wschodniej, a od 2008 współpracuje z Działem Edukacji w Narodowej Galerii Zachęta, gdzie prowadzi autorskie warsztaty edukacyjne dla dzieci, młodzieży oraz rodzinne. Jako freelancerka pracuje dla organizacji pozarządowych przy projektach graficznych, a także prowadząc warsztaty z zakresu sztuki współczesnej, m.in. dla Stowarzyszenia Magazyn w Poznaniu (film animowany), PAH-u, czy warszawskich: fundacji Moma Film i Przetworów. Wykształcenie Dyplom z filmu animowanego na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (2003) w tym półroczne stypendium w Tuluzie/FR oraz licencjat z zakresu projektowania graficznego na ASP w Łodzi (2000), podyplomowe studia pedagogiczne w dziedzinie sztuki na ASP w Poznaniu (2008). W 2008 roku odbyła staż w Kunsthalle w Bazylei w dziale edukacji, gdzie prowadziła zajęcia ze sztuki współczesnej z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi. W latach 2004 - 2008, w ramach założonej wspólnie z przyjaciółmi fundacji Available Art zorganizowała kilka międzynarodowych wystaw młodej sztuki w Krakowie, Sant Niklaas (Belgia) i Wiedniu pod tym samym tytułem (www.available-art.net).

ur. 20/04/1973 Absolwent Wojskowej Akademii Medycznej im gen. dyw. prof. dr hab. n. med. Bolesława Szareckiego Do 2004 roku żołnierz – dowódca kompani medycznej. Od 2004 roku – Asystent w Klinice Kardiologii Wieku Dziecięcego i Pediatrii Ogólnej Warszawskiego Uniwersytetu medycznego Opiekun Studenckiego Koła Naukowego Kardiologii Dziecięcej i Pediatrii.

Dr med. Agnieszka Tomik jest absolwentką Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Warszawie (aktualnie Warszawski Uniwersytet Medyczny). Od 1990 roku pracuje w Klinice Kardiologii Wieku Dziecięcego i Pediatrii Ogólnej WUM, od 2004 roku na stanowisku adiunkta. W roku 2004 uzyskała tytuł doktora medycyny za pracę: Zaburzenia rytmu i przewodzenia u noworodków. Jest specjalistą II stopnia w zakresie pediatrii oraz kardiologii dziecięcej. Pracę kliniczną w Klinice Kardiologii Wieku Dziecięcego łączy z pracą dydaktyczną i naukową. Prowadzi zajecie ze studentami, jest autorem wielu publikacji naukowych i doniesień zjazdowych oraz wykładowcą na kursach szkolenia podyplomowego dla lekarzy.

Instytut Młodych jest innowacyjnym ośrodkiem szkoleniowym, który jako jeden z pierwszych w Polsce stworzył nowoczesny program szkoleniowy o tematyce przedsiębiorczości skierowany do starszych dzieci szkół podstawowych. Instytut Młodych tworzą ludzie pełni pasji, zaangażowania, wierzący w to, co robią. Tworzy go zgrany zespół osób z dużym bagażem doświadczeń z zakresu edukacji dzieci oraz przedsiębiorczości. Instytut Młodych to grono pedagogów, psychologów, ekonomistów oraz przedsiębiorców.

Doświadczenie w świecie finansów zdobyła w jednym z krakowskich banków. Jako wolontariuszka związana jest z fundacją Paideia. Wolontariuszka Uniwersytetu Dzieci. Aktywnie działa na rzecz rozwoju Klubu Cashflow w Krakowie. Jest zwolenniczką propagowania rozwoju edukacji finansowej dzieci. Prywatnie jest zamiłowanym podróżnikiem po krajach Europy Wschodniej, a długie zimowe wieczory spędza przy pianinie lub na parkiecie tańcząc tango.

Aktywnie uczestniczył w licznych praktykach metodycznych w szkołach podstawowych i ośrodkach wychowawczych w Krakowie, Raciborzu i Rybniku. Wychowawca w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym w Krakowie. Posiada certyfikat upoważniający go do przeprowadzenia programu rozwijającego umiejętności interpersonalne dla dzieci i młodzieży "Elementarz czyli program siedmiu kroków". Jego wielką pasją jest sport, który stara się uprawiać w każdej wolnej chwili.

Stowarzyszenie Młodych Dziennikarzy „Polis” Organizacja pozarządowa powstała w 1995 roku na bazie redakcji pisma „Polis” i związanych z nią warsztatów dziennikarskich (istniejących od 1992 r.). Jej głównym celem jest edukacja młodzieży w zakresie sprawnego i odpowiedzialnego posługiwania się mediami, a także pobudzanie jej do zajmowania aktywnej postawy w życiu publicznym. Zadania te Stowarzyszenie realizuje poprzez prowadzenie warsztatów, spotkań, konkursów, obozów i innego typu projektów o tematyce dziennikarskiej i praw człowieka. „Polis” tworzy efemeryczne pisma z różnych okazji w kraju i zagranicą, np. festiwali, które pełnią rolę edukacyjną (m.in. Festiwal Nauki Uniwersytetu Warszawskiego, Festiwal Filmów Żydowskich „Żydowskie Motywy”, Międzynarodowy Festiwal „Watch Docs. Prawa Człowieka w Filmie” Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka). Współpracuje także z organizacjami pozarządowymi, m.in. Helsińską Fundacją Praw Człowieka, Fundacją Wychowawców i Młodzieży „Prom” i samorządowymi – np. Mediateką Start-Meta. Stowarzyszenie działa także na polu międzynarodowym, jest organizacją założycielską i członkowską European Youth Press, członkiem sieci Human Rights House i członkiem sieci organizacji zajmujących się edukacją medialną Mediattivo Europe. ww.polis.org.pl

Przez wiele lat byłam nauczycielem matematyki w liceum. Od kilku lat zajmuję się popularyzacją origami jako pomysłu na kolorową geometrię w szkole. Jestem koordynatorem Galicyjskiego Oddziału Polskiego Centrum Origami. Projektuję moje własne modele origami, piszę o tym książki, prowadzę warsztaty dla dzieci i dorosłych. Inspiracji dla nowych modeli szukam w matematyce i otaczającym nas świecie. Uwielbiam śledzić pojawianie się elementów origami w filmach, książkach i reklamach oraz składać papierowe modele geometryczne i badać ich matematyczną naturę. Moimi ulubionymi modelami są kusudamy (kwiatowe kule) i inne papierowe modele ze spiralami nazwane przeze mnie Kręciołkami.

W 2001 roku obroniłam pracę doktorską. W pracy zajmuję się badaniem właściwości skrobi i wytwarzaniem produktów ekstrudowanych (chrupek). Mam dwie córki i dwa koty. W wolnych chwilach jeżdżę na rowerze i chodzę po górach.

W pracy zajmuję się badaniem jakości produktów spożywczych, głównie ziemniaczanych oraz wytwarzaniem przekąsek chrupkich (snaki). Mam córkę i psa. Lubię chodzić po górach i czytać książki.

W 2005 roku obroniłem pracę doktorską. W pracy zajmuję się badaniem właściwości skrobi modyfikowanej, którą dodaje się do wielu produktów spożywczych, a także do klejów, farb, kosmetyków, pampersów i in.

Interesuje się badaniami średniowiecznej ludności Wrocławia. Jest autorką wielu publikacji na ten temat. Zajmuje się rekonstrukcją głów na podstawie czaszek, brała udział, między innymi, w odtwarzaniu wizerunku błogosławionego Czesława.

Magister hungarystyki na Uniwersytecie Warszawskim. Tłumacz języka węgierskiego. Autorka wielu przewodników turystycznych po Polsce i krajach Europejskich (Słowacja, Węgry, Grecja, Stambuł). Z zamiłowania podróżnik. Mama siedmioletniego Iwa.

Odbyła liczne praktyki pedagogiczne w różnych placówkach edukacyjnych, w tym również w szkołach podstawowych, jak i gimnazjach. Od kilkunastu lat zagorzała wolontariuszka. Przez rok pracowała w placówkach w Gwinei-Bissau w Afryce Zachodniej, gdzie m.in. brała udział w Seminarium, w trakcie którego prowadziła zajęcia dla nauczycieli z zakresu twórczego myślenia, pracy w grupie, metod aktywizujących stosowanych podczas lekcji. Brała udział w organizacji spektakli, konkursów i zabaw dla dzieci i ich opiekunów w szkole i miejscowym szpitalu. Pisała książki dla dzieci oraz pracowała nad programem nauczania języka angielskiego. W kraju jest aktywną wolontariuszką. Przez 2 lata działała w Stowarzyszeniu „Wiosna”, gdzie pracowała z dziećmi wspomagając ich w codziennej nauce oraz organizacji czasu wolnego, a także koordynowała pracą wolontariuszy w jednej z krakowskich szkół podstawowych. Poza tym, kocha swoich bliskich, marzenia, podróżowanie i poznawanie nowych kultur, autostop, fotografię, góry, naturę, sport, muzykę, taniec, książki, no i oczywiście Afrykę :)

Pracownik naukowo-dydaktyczny w Zakładzie Komunikacji Społecznej Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej UW-M w Olsztynie. Ukończyła studia polonistyczne, doktorat z językoznawstwa obroniła na Wydziale Polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Prowadzi zajęcia (wykłady, seminaria i konwersatoria) z komunikacji społecznej, teorii komunikowania masowego, komunikacji międzynarodowej i międzykulturowej kultury języka i stylistyki mediów na kilku kierunkach: dziennikarstwie i komunikacji społecznej, stosunkach międzynarodowych, historii i pedagogice.

Członek zarządu fundacji „Kultury Świata”, z wykształcenia indolog. Wielokrotnie jeździła do Indii jako turystka, na staże oraz warsztaty tańca Bharatanatyam, który ćwiczy już od dziesięciu lat. Z zamiłowania reportażystka, także radiowa. Jej teksty ukazywały się m.in. w „Przekroju”. Związana z kilkoma organizacjami pozarządowymi w Warszawie. Obecnie pracuje nad doktoratem.

Z wykształcenia jest politologiem i afrykanistką. Od kilku lat prowadzi projekty naukowe i z zakresu współpracy na rzecz rozwoju w różnych krajach Afryki (Tanzania, Kenia, Burkina Faso, Nigeria, Kamerun) oraz z zakresu globalnejedukacji rozwojowej w Polsce. Pracowała m.in. dla takich instytucji jak: Fundacja Edukacji Międzykulturowej, Polski Instytut Antropologii, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego, Akademia Pedagogiki Specjalnej w Warszawie. Jest prezesem zarządu Fundacji „Kultury Świata”.

Mariusz Gradowski (ur. 1979), magister, absolwent Instytutu Kultury Polskiej UW (2004, Człowiek, transcendencja i sztuka dźwięków. Próba antropologii muzyki, promotor: prof. dr hab. Leszek Kolankiewicz) oraz Instytutu Muzykologii UW (2006, Twórczość zespołu The Doors, promotor: prof. dr hab. Sławomira Żerańska- Kominek). Studiował muzykologię na Uniwersytecie w Kopenhadze (2003/2004). Od 2005 roku asystent w Zakładzie Muzykologii Systematycznej Instytutu Muzykologii UW. Interesuje się antropologią muzyki oraz szeroko rozumianą muzyką popularną. Prowadzi zajęcia poświęcone muzyce rockowej, jazzowej, filmowej. W przygotowaniu - praca doktorska poświęcona polskiemu big-beatowi. Pracownik Programu 2 Polskiego Radia.

Zawodowo i hobbystycznie zajmuję się historią i archeologią Indian Ameryki Północnej, od Alaski aż po Meksyk. Prawdziwy świat Indian północnoamerykańskich chociaż jest już nieco inny niż ten pokazywany w westernach i książkach przygodowych, wciąż jest bardzo kolorowy i ciekawy. To też świat bardzo zróżnicowany: zupełnie inaczej wyglądają i inne zwyczaje mają Inuici (Eskimosi) z Alaski, a zupełnie inni są Indianie Pueblo, czy też Apacze i Nawahowie z gorącej Arizony i Nowego Meksyku. Przebywanie wśród Indian pozwala mi także na odkrywanie tamtejszej bogatej i pięknej przyrody, na przykład gór, które również bardzo kocham.

Polonista, filmoznawca. Autor wielu publikacji na temat kina, mediów, kultury, języka. Łączy uwielbienie dla kina z wykonywaną pracą. Pasjonują go wszelkie zjawiska kultury współczesnej, nie tylko audiowizualnej. Prócz oglądania filmów lubi uczyć swoich studentów. Właściciel dwóch kotów.

Z wykształcenia ekonomistka. Posiada doświadczenie trenera, coacha i menedżera zarządzającego projektami w korporacjach z sektora bankowego. Talenty Ani zdiagnozowane badaniem StrengthsFinder to: ukierunkowanie, kreatywność, uczenie się… o pozostałych opowie Wam osobiście na warsztatach talentowych. Aktualnie zgłębia obszar wiedzy z zakresu rozpoznania, docenienia i wykorzystania talentów Kobiet, zarówno w Ich życiu osobistym, jak i zawodowym. Ambasadorka integralnego rozwoju człowieka przy wykorzystaniu i rozwijaniu naturalnych talentów i mocnych stron każdego człowieka.

Pracownia Psychologiczna Elżbiety Sołtys powstała w 1997 roku. Jesteśmy firmą szkoleniowej z 13-letnim doświadczeniem. Współpracujemy z firmami biznesowymi, instytucjami edukacyjnymi oraz organizacjami non-profit. Prowadzimy działalność w następujących obszarach: szkolenia dla firm, Szkoła Trenerów Biznesu, Szkoła Coachów Rodzicielskich i zajęcia z wczesnej symulacji dla rodziców i ich dzieci; warsztaty i szkolenia dla dzieci, młodzieży i dorosłych; poradnictwo psychologiczne, konsultacje oraz terapia indywidualna w ramach gabinetu psychologicznego. Jesteśmy zespołem praktyków - trenerów, doradców, psychologów, dla których praca jest również pasją.

Członkami koła są w większości studenci biologii i zootechniki, jednak z racji interdyscyplinarnego charakteru antropologii do koła mogą przystąpić osoby z innych kierunków studiów, jeśli tylko są zainteresowane biologią człowieka. Celem Koła jest rozwijanie zainteresowań i prowadzenie badań naukowych w zakresie nauk biologicznych ze szczególnym uwzględnieniem biologii człowieka (antropologii). Obecnie członkowie koła są zaangażowani w badania ankietowe studentów wrocławskich uczelni na temat postaw i poziomu wiedzy o organizmach modyfikowanych genetycznie (GMO).

Aktywnie działa w Fundacji Filozoficzno - Humanistycznych Działań Społecznych SOKRATES, której misją jest odnajdywanie filozofii w różnych obszarach życia. W swojej pracy stara się pokazać, że filozofia może być uprawiana przez każdego.

W swojej pracy stara się łączyć swoje dwie pasje - filozofię i pedagogikę.

Przez ostatnie dwa lata zajmowałam się uczeniem kreatywnego zastosowania najnowszych „zabawek medialnych” wśród dzieci i dorosłych nie związanych zawodowo z nowymi mediami w Bilbao w Hiszpanii. Interesuję się ewolucją człowieka we współczesnym świecie.

Interesuje się zagadnieniem sterowania robotami mobilnymi oraz ich osobliwościami kinematycznymi.

Dziś jest jednym z najbardziej dynamicznie rozwijających się banków, który w swojej działalności kładzie nacisk na dostarczanie zintegrowanych usług finansowych oraz zorientowanie na potrzeby klienta.

Posiada doświadczenie w pracy z dziećmi niepełnosprawnymi i młodzieżą defaworyzowaną. Społeczny kurator sądowy dla dorosłych.

Politolog, kulturoznawca bliskowschodni, absolwent Instytutu Politologii Akademii Pedagogicznej i Katedry Bliskiego- i Dalekiego Wschodu Uniwersytetu Jagiellońskiego. Doktorant na Uniwersytecie Pedagogicznym w Krakowie w zakresie nauk o polityce. Zakres tematyki badawczej to: bliskowschodnie ruchy społeczne i systemy polityczne; islam – państwo; współczesna historia Libanu i Syrii; przemiany społeczne na bliskim wschodzie. Oprócz tego wieloletni instruktor ZHP i początkujący adept jogi.

Instytut HAPPYMORE promuje styl życia, którego filozofią jest dbałość o zdrowie w obszarze fizycznym, mentalnym oraz emocjonalnym od najmłodszych lat życia. Klientem Instytutu jest każda osoba odczuwająca dyskomfort związany z poczuciem utraty równowagi wewnętrznej między życiem prywatnym a obowiązkami zawodowymi, nadmiernym napięciem oraz poszukująca inspiracji do pozytywnych zmian w swoim życiu. Osoby zainteresowane indywidualną profilaktyką dobrostanu zapraszamy do HAPPYMORE clinic, która stanowi medyczne ramię Instytutu. W HAPPYMORE clinic w sposób kompleksowy oceniamy aktualne potrzeby – zdrowotne, emocjonalne, związane z rozwojem osobowościowym a nawet wizerunkiem. Idea HAPPYMORE clinic polega na stworzeniu ścieżki integrującej różnorodne modele terapii w celu uzyskania optymalnego efektu dla każdego indywidualnego pacjenta. Istotną część naszych działań stanowi program stymulujący integralny rozwój dziecka - Happy More Kids, którego głównym założeniem jest patrzenie na dziecko w sposób całościowy. Odkrywanie jego potrzeb, potencjału i naturalnych talentów, rozwiązywanie bieżących problemów, wspieranie, motywowanie, uczenie, wspólne poznawanie świata. Chcemy, by rodzicom oraz ich dzieciom w ich drodze do dorosłości towarzyszyli profesjonaliści, którzy otoczą indywidualną troską każde dziecko. Program Happy More Kids zakłada całościowy rozwój dziecka, w obszarach fizycznym, emocjonalnym i mentalnym, w ujęciu społecznym i ekologicznym.

dziennikarz i publicysta, roku dziennikarz "Gazety Wyborczej". Autor licznych artykułów i książek o Warszawie.

Przygotowuję pracę doktorską odnoszącą się do zagadnień psychologii śledczej. Interesują mnie również najnowsze techniki identyfikacji człowieka, a szczególnie jedna z bardziej kontrowersyjnych - osmologia. Ukończyłam aplikację adwokacką i obecnie współpracuję z kilkoma kancelariami prawnymi. Specjalizuję się w prawie karnym (zwłaszcza w aspekcie ochrony praw osób pokrzywdzonych), a także w prawie medycznym. Prywatnie – mama 3-miesięcznego Aleksandra."

Wcześniej związana z zespołem Serenissima Wratislavia oraz Bractwem Rycerskim Zamku Bolków. Laureatka między innymi Międzynarodowego Festiwalu Tańca Dawnego PAWANA 2008. Wielokrotna uczestniczka festiwali i warsztatów takich jak Festiwal Tańców Dworskich "Cracovia Danza", Spotkania z Tańcem Dawnym i wielu innych gdzie brała udział a warsztatach prowadzonych między innymi przez Brunę Gondoni, Lievena Baerta, Veronique Daniels.

Współzałożycielka Wrocławskiego Teatru Tańca Dawnego Campanella oraz Stowarzyszenia Tańca, Rzemiosła i Sztuk Walki Średniowiecza i Renesansu "Arbor Viridis". Wcześniej związana z zespołem Serenissima Wratislavia oraz Bractwem Rycerskim Zamku Bolków.

Jestem dziennikarką radiową związana od osiemnastu lat z Radiem Olsztyn z Redakcją Społeczno-Kulturalną. Pracuję także, jako asystentka w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Obecnie piszę rozprawę doktorską poświęconą oczywiście tematyce radiowej. Ponieważ z wykształcenia jestem historykiem zajmuję się dziejami regionu widzianymi z bardzo różnej perspektywy. Bohaterami moich wędrówek reporterskich byli najczęściej niezwykli ludzie i wydarzenia tworzące przestrzeń kulturową Warmii i Mazur. Z wielką przyjemnością zajmowałam się także problematyką dziecięcą. Zawsze z dumą opowiadam o moim ukochanym Zespole Placówek Edukacyjnych w Olsztynie, wspaniale propagującym ideę integracji. Nosi on nazwę „Zielona Dolinka”, wymyśliliśmy ją wspólnie ze słuchaczami Radia Olsztyn. Moim cudownym przewodnikiem po świecie dzieci jest siedmioletnia córka Dagmara.

Działania prowadzone w Kole dotyczą szeroko pojętej robotyki. W szczególności, tematyka realizowanych projektów obejmuje: roboty mobilne, sterowanie robotów oraz elementy sztucznej inteligencji. Koło Naukowe KoNaR jest organizatorem największej imprezy robotycznej w Polsce - Robotic Arena.

Marek Ostrowski jest specjalistą w zakresie informacji obrazowej i systemów informacji przestrzennej. Wykładowca na Wydziale Biologii Uniwersytetu Warszawskiego. Twórca m.in. powstałego już w latach 80-tych XX wieku międzyuczelnianego Podyplomowego Studium Fotografii Naukowej wpisanego w sieć podyplomowych studiów europejskich. Niezależnie od pracy naukowej na uczelni szeroko prowadzi prace naukowe i badawcze w autorskiej Pracowni Fotografii i Informacji Obrazowej SCI-ART (science&art), co znacznie poszerza interdyscyplinarne możliwości pracy twórczej. Znaczna część działalności związana jest bezpośrednio z Warszawą. Twórca m.in. największej na świecie „Panoramy Warszawy przełomu Tysiącleci” (2000 r.), sesji naukowych „Tematycznych Panoram Warszawy”. Autor (wspólnie z prof. Andrzejem Ciołkoszem) i wydawca pierwszego "Atlasu zdjęć satelitarnych Polski". Jest autorem podręcznika akademickiego "Informacja Obrazowa" (praca zbiorowa), albumów naukowych m.in. „Emocje odkryć” oraz opartych na analizie zdjęć lotniczych w serii "Polska z lotu orła" oraz wielu publikacji naukowych. Jego ostatnie prace - trzytomowy „Tryptyk warszawski”, na który składają się: ”Spojrzenie Warsa”, „Oblicze Sawy” oraz „Pokolenie Varsovia.pl”, a także plenerowe wystawy wielkoformatowych zdjęć lotniczych m.in. „Warszawa z lotu orła” pokazują, że fotografie lotnicze i satelitarne są nie tylko sposobem nowoczesnego obrazowania przestrzeni, wizytówką nowoczesności, ale jednocześnie sposobem jej pojmowania. Marek Ostrowski wspólnie z Biurem Edukacji Urzędu Miasta jest także twórcą projektu dydaktycznego „Warszawski Tryptyk Edukacyjny” dla szkół od poziomu podstawowego po akademicki. Informacja obrazowa i zdjęcia lotnicze Warszawy, które sam wykonuje, stały się też platformą nowoczesnego projektu studiów varsavianistycznych na warszawskich uczelniach. Studia varsavianistyczne według tego projektu, jak i wyłaniający się z nich obraz nowoczesnej metropolii realizującej studia o własnym mieście, stają się powoli jedną z marek Warszawy dostrzeganych również za granicą. Jest członkiem m.in. Komitetu Badań Kosmicznych i Satelitarnych PAN, Komisji Teledetekcji KBK PAN i członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików. Ambasador m.st. Warszawy w staraniach o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury.

Politolog, publicysta i komentator czołowych mediów polskich oraz zagranicznych. Jako wiceminister obrony narodowej w 1992 r. brał udział w inicjowaniu przystąpienia Polski do NATO. W latach 2005-2007 minister obrony narodowej. Od 16 listopada 2007 r. minister spraw zagranicznych. Żonaty z amerykańską dziennikarką i pisarką Anne Applebaum, która w 2004 r. otrzymała Nagrodę Pulitzera za książkę „Gułag”. Mają dwóch synów: Aleksandra i Tadeusza.

Ukończył historię na Uniwersytcie Wrocławskim w 1998 roku. Studiował także stosunki międzynarodowe na Uniwersytecie Walijskim w Aberystwyth. Poza tym jest absolwentem Podyplomowego Studium Filozoficzno-Etycznego przy Wydziale Nauk Społecznych UWr. Był stypendystą m. in. Fundacji im. Stefana Batorego, Institute for Advanced Studies in the Humanities at the University of Edinburgh, Fundacji na rzecz Nauki Polskiej i John Kluge Center w Bibliotece Kongresu w Waszyngtonie. Napisał dwie książki: Mityczne przestrzenie nacjonalizmu. Historia i mit w walijskiej ideologii narodowej, Toruń 2003 i Nacjonalizm bez narodów. Nacjonalizm w koncepcjach anglosaskich nauk społecznych, seria: Monografie na rzecz Nauki Polskiej, Wrocław 2009. Współredagował także trzy prace: Naród - Tożsamość - Kultura. Między koniecznością a wyborem, Warszawa 2005, Spotkania europejskie, Warszawa 2007, Nationalisms Today, Oxford – Bern 2009. Wspólnie z Tomaszem Kamusellą jest redaktorem książkowej serii Nationalisms Across the Globe w wydawnictwie Peter Lang. Opublikował kilkadziesiąt artykułów dotyczących różnych wymiarów nacjonalizmu m. in. w „Sprawach Narodowościowych”, „Kulturze i Społeczeństwie”, „Polish Sociological Review”. W obrębie jego zainteresowań badawczych znajdują się: teoria narodu i nacjonalizmu, teoria demokracji, polityka Unii Europejskiej.

Ma w swoim dorobku zarówno filmy dokumentalne (m. in. „Morze Twoimi Oczami”),teledyski (m.in. „Wyznanie”. ) oraz reklamy telewizyjne i filmowe (m.in. Paradyż).Jest współzałożycielem Cine Rental, organizacji aktywnie wspierającej młodych twórców filmowych w ich pierwszych projektach fabularnych i dokumentalnych. Od kilku lat współpracuje również z firmą MFX Film Studio gdzie na co dzień zajmuje się montażem oraz grafiką komputerową.

Jest profesorem i prodziekanem do spraw nauki na Wydziale Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej. W szczególny sposób interesuje ją nanotechnologia. Była w zeszłym roku nominowana do nagrody Wykładowca Roku w Uniwersytecie Dzieci.

Uczęszczał do dwóch szkół podstawowych w Lublinie. Tam ukończył Liceum im. Jana Hetmana Zamoyskiego. Ma za sobą wiele stopni kariery naukowej. Obecnie kieruje Zakładem Projektowania Materiałów na Wydziale Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej.

Współzałożycielka MAŁEGO INŻYNIERA, magister inżynier automatyki oraz inżynier elektrotechniki. Nauki ścisłe towarzyszyły jej od zawsze. Na Politechnice Poznańskiej zamiłowanie do matematyki zmieniła na fascynację robotyką. Konstruktorka robotów klasy sumo oraz współorganizatorka Festiwalu Robotów CybAIRBot.

Współzałożyciel MAŁEGO INŻYNIERA, absolwent kierunku Automatyka i Robotyka na Politechnice Poznańskiej. Kilkukrotny zwycięzca zawodów robotów sumo i minisumo. Działacz koła naukowego CybAIR- jednegó z głównych organizatorów zawodów CybAIRBot. Zapalony elektronik i konstruktor.

Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych jest jednostką badawczo-rozwojową nadzorowaną przez Ministra Obrony Narodowej. Misją Instytutu jest naukowo-badawcze wspomaganie eksploatacji techniki lotniczej. Wkład Instytutu w rozwój lotnictwa polskiego wynika przede wszystkim z prac prowadzonych w zakresie niezawodności i szeroko pojętego bezpieczeństwa lotów. Istotny dorobek, znaczący w kraju i zagranicą, obejmuje setki opracowań o charakterze naukowo-badawczym, doświadczalno-konstrukcyjnym, które zastosowano w lotnictwie Sił Zbrojnych RP.

Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie Filia we Wrocławiu Wydz. Lalkarski. Od 2009r asystentka w PWST Wrocław Role: - 2009 Czarne ptaszysko w Osatnim tatusiu Michała Walczaka, reż. Tomasz Man (dyplom zbiorowy) - 2010 Lis Sadełko, Król, Podziomek w Sierotce Marysi Marii Konopnickiej, reż. Aneta Głuch-Klucznik - 2010 Królewna w O królewnie łabędziu i lodowej górze Kornela Makuszyńskiego, reż. Marta Kwiek

Dr inż. Aleksander Kubiak jest absolwentem Wydziału Mechaniki Precyzyjnej Politechniki Warszawskiej. Od roku 1983 pracuje w Katedrze Inżynierii i Aparatury Procesowej na Wydziale Nauki o Żywności Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Doktorat uzyskał w 1991 roku na Politechnice Warszawskiej. Jako adiunkt odbył dwa zagraniczne staże naukowe na Uniwersytecie w Lund, Szwecja (1991-1992) i na Uniwersytecie Stanowym Północnej Dakoty w Fargo, USA (2000-2001). W latach 2006-2008 pracował w Europejskim Centrum Badawczym w Instytucie Referencyjnych Materiałów i Pomiarów IRMM w Geel (Belgia). Zajmował się tam między innymi badaniami możliwości wykorzystania technologii elektronicznego nosa do szybkiej oceny produktów spożywczych. Jego profil naukowy to bezpieczeństwo i jakość żywności, elektroniczny nos, komputerowa analiza obrazu, sieci neuronowe i ich aplikacje w ocenie jakości i kontroli produktów spożywczych. Jest żonaty i ma dwoje już dorosłych dzieci.

Ur. 6 listopada 1948 r. w Gorzowie Wlkp. Studia na Politechnice Poznańskiej 1966-1972. Specjalność: Technika Świetlna. W styczniu 1971 r. wygrywa konkurs I KROK W FOTOGRAFII ARTYSTYCZNEJ w Poznańskim Towarzystwie Fotograficznym i od tego momentu datuje swoją działalność artystyczną. Członek Poznańskiego, Pilskiego, Wrocławskiego Towarzystwa Fotograficznego. Od 1974 roku mieszka i tworzy we Wrocławiu. Prowadzi zajęcia w ramach pracowni fotografii.

-absolwent kierunku Akustyka i Reżyseria Dźwięku, Uniwersytet Adama Mickiewicza -3 rok Informatyki Stosowanej, Uniwersytet Adama Mickiewicza -czynny nauczyciel fizyki oraz informatyki w Katolickim Zespole Szkół w Śremie -pracuję jako instruktor robotyki w firmie TwojRobot.pl

urodził się w 1952 roku w Skalbmierzu, ale od trzeciego roku życia mieszka w Krakowie. W 1976 roku ukończył Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w specjalności automatyka. Obecnie jest profesorem nadzwyczajnym w Katedrze Transportu Linowego na Wydziale Inżynierii Mechanicznej i Robotyki tejże uczelni. Pracuje także jako profesor w innych szkołach wyższych. Naukowo zajmuje się zagadnieniami eksploatacji urządzeń transportu linowego i diagnostyką techniczną (w tym lin stalowych). Z tego zakresu jest autorem 5 monografii, ponad 100 innych prac opublikowanych i kilkudziesięciu patentów polskich i zagranicznych. Prowadził badania i szkolenia w wielu krajach: USA, Anglia, Niemcy, Francja, Bułgaria, Rumunia, Australia, Indonezja, Republika Południowej Afryki, Chiny, Nowa Kaledonia, Hiszpania i in. Kilka lat pracował naukowo w Australii na Uniwersytecie Curtin w Perth i w Anglii na Uniwersytecie w Reading. Jest żonaty ma jednego syna, studenta socjologii. Pełnił dwa razy funkcję Prodziekana do spraw Dydaktycznych na Wydziale Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH.

Organizacja zrzeszająca młodych specjalistów i studentów nauk ścisłych. Powstała z myślą o szeroko pojętej działalności informacyjnej i edukacyjnej w dziedzinie pokojowego wykorzystania energii atomowej oraz promocji idei budowy pierwszej polskiej elektrowni jądrowej.

Ekspert w dziedzinie marketingu, z wieloletnim doświadczeniem w tej branży, z wykształcenia filozof, rektor Marketing Communication Academy.

Od najmłodszych lat wielki kibic sportowy, zwłaszcza piłki nożnej oraz hokeja na lodzie. Swoją karierę zawodową rozpoczynał w korporacjach międzynarodowych, a następnie połączył swoją pasję z pracą zawodową na stanowisko Specjalisty ds. Public Relations w MKS Cracovia SSA. Organizator wielu imprez oraz konferencji prasowych. Prywatnie miłośnik kultury Czech (wręcz czechofil), jazdy na nartach i historii. Jego marzeniem jest posiadanie małego domku wysoko w górach ale jak sam mówi, zaraz by z niego uciekł gdyż nie może żyć bez towarzystwa innych

Zajmuje się projektowaniem układów sterowania dla systemów mechatronicznych. Od 2008 roku jest opiekunem studenckiego Koła Naukowego INTEGRA. Pomaga studentom konstruować własne roboty mobilne, które z powodzeniem biorą udział w zawodach.

Inżynier, a jednocześnie Tato dla Emilki oraz Kajtka. Ukończył ścisły kierunek studiów na Wydziale Mechatroniki Politechniki Warszawskiej aby z biegiem lat przekonać się, że do najtrudniejszych w realizacji zadań zaliczyć należy także projekt „rodzina i wychowanie dzieci”. Pasjonat nowinek technicznych, spotkań z przyrodą oraz miłośnik czworonożnych przyjaciół człowieka.

Sekretarz redakcji „Kultury i Polityki” – Zeszytów Naukowych WSE. Rzecznik ds. Dyscypliny Studentów WSE. Zainteresowania badawcze: analiza polityczna, stosunki międzynarodowe i myśl polityczna.

Zainteresowania badawcze: zarządzanie jakością w instytucjach finansowych, rozwój rynku kapitałowego i bankowego w Polsce i na świecie, szczególnie w Unii Europejskiej. Praca doktorska dotyczyła "Modelowania projakościoweego struktury działania banków komercyjnych". Jest autorem publikacji dotyczących zarządzania jakością, bankowości i rynku kapitałowego.

Arkadiusz Szterk jest pracownikiem naukowym Katedry Żywności Funkcjonalnej i Towaroznawstwa Wydziału Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie.

TwojRobot.pl należy do firmy Invention-Group, która powstała w roku 2006 z inicjatywy ambitnych studentów Automatyki i Robotyki Politechniki Poznańskiej. Pasją jej pracowników są roboty i nowoczesne technologie, to zamiłowanie starają się przekazać młodym pokoleniom na kursach.

Fascynat muzyki perkusyjnej, etniczności, pierwotnych modyfikacji ciała i stylizacji. Swoją przygodę z muzyką rozpoczął w 2000 roku, i kontynuuje ją do dziś. Jest zwolennikiem twórczego łączenia różnorodnych technik, dyfuzji kulturowej, eksperymentowania zarówno w zakresie brzmieniowym jak i strukturalnym. Ciągły głód tworzenia pcha go wciąż do poszukiwania rozmaitych form ekspresji. Środkami wyrazu w niekończącym się szaleńczym eksperymentowaniu może by wszystko: kawałek zardzewiałej blachy, stare krzesło, puszka po kawie, rynna, przedmioty codziennego użytku. Umiejętne zestawienie oryginalnych ludowych instrumentów perkusyjnych z całego świata, oraz niepozornych przedmiotów, o których nikt nie pomyślałby, że mogą pięknie brzmieć, daje osobliwy, i niekonwencjonalny obraz muzyka perkusyjnego. Muzyka zafascynowanego światem, jego różnorodnością, bogactwem, i nieskończoną możliwością wyszukiwania ciekawych i niespotykanych brzmień.

Od półtorej roku w firmie CAR Technology zajmuje się kontaktem z klientami w zakresie wydruku prototypów wszelkich, począwszy od modeli zabawek po części samochodów. Prywatnie wielbicielka wędrowania po polskich górach – zwłaszcza Tatrach i Bieszczadach.

Zajmuję się poszukiwaniem, syntezą i badaniem nowych leków polimerowych . Na początku tego roku zostałem laureatem prestiżowego konkursu Fundacji na rzecz Nauk Polskiej Ventures. Jestem również współautorem trzech patentów z czego dwa zostały rozszerzone na Europę oraz USA. Moim hobby są książki i gotowanie… bo to drugie to też chemia tylko lepiej smakuje.

Od 1965 roku zajmuje się obliczeniami neutronowo-fizycznymi rdzeni reaktorow badawczych i energetycznych. W latach 1983-1990 kierownik zakładu Analiz Bezpieczeństwa Reaktorów dla potrzeb budowanych wtedy elektrowni w Żarnowcu. Po 1990 roku zajmował się głównie obliczeniami eksploatacyjnymi rdzenia reaktora MARIA. Obecnie bierze udział w sponsorowanym przez UE programie badawczym 'Thorium Project' w którym analizowana jest możliwość wykorzystania toru w reaktorze EPR (European Power Reactor).

urodził się 30 grudnia 1988 r. w Gdańsku, ale wychował w Malborku. Od końca 2009 roku mieszka w Krakowie. W 2002 roku, mając 13 lat, uległ ciężkiemu wypadkowi. Schronił się przed deszczem w niezabezpieczonym budynku stacji transformatorowej – poraził go prąd o napięciu 16 000 V. W wyniku porażenia lekarze zdecydowali o amputacji lewego podudzia i prawego przedramienia. Obecnie Jasiek chodzi z pomocą protezy nogi. Przeszedł skomplikowane leczenie, a dzięki rodzinie i wielu wspaniałym ludziom, odzyskał wiarę w siebie i sens życia. W 2004 roku razem z Markiem Kamińskim zdobył oba Bieguny Polarne – najpierw Biegun Północny, a później także Biegun Południowy. Tym samym został najmłodszym i jedynym niepełnosprawnym na świecie, który tego dokonał. W październiku 2008 roku razem z podopiecznymi Fundacji Anny Dymnej „Mimo Wszystko” wszedł na Dach Afryki – Kilimandżaro. W tym samym roku podjął decyzję o założeniu własnej fundacji, która niosłaby pomoc niepełnosprawnym, szczególnie osobom po wypadkach. 29 grudnia 2008 powstała Fundacja Jaśka Meli Poza Horyzonty. Na przełomie lipca i sierpnia 2009 roku Jasiek zdobył Elbrus – najwyższy szczyt Kaukazu.

Lekarz rodzinny z wieloletnią praktyką, praktykujący obecnie w Centrum Medycznym LIM. Pełnił w przeszłości funkcję zastępcy kierownika działu internistycznego Medicover. Jako Doktor Bakteria jest znany tym, którzy byli świadkami poświęconej zdrowiu prezentacji Uniwersytetu Dzieci na tegorocznym Pikniku Naukowym w Warszawie.

Medicover Jesteśmy międzynarodową firmą medyczną oferującą pełny zakres opieki medycznej. Tylko w Polsce opiekujemy się ponad 5 tysiącami firm i ponad 500 tysiącami pacjentów. Usługi w formie abonamentów i ubezpieczeń medycznych kierowane są zarówno do firm jak i klientów indywidualnych. Od 15 lat zbieramy doświadczenia i poszerzamy zakres naszej działalności. Posiadamy własne szerokoprofilowe Centra Medicover w największych miastach Polski: Gdańsku, Gdyni, Gliwicach, Katowicach, Krakowie, Lublinie, Białymstoku, Łodzi, Bydgoszczy, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu. Współpracujemy z ponad tysiącem placówek medycznych w całej Polsce. Tylko w naszych placówkach o zdrowie pacjentów troszczy się ponad 1400 lekarzy i ponad 300 pielęgniarek. Korzystamy także z usług ponad 9 000 lekarzy współpracujących. Ukoronowaniem naszego rozwoju było otwarcie Szpitala Medicover w warszawskim Wilanowie, pierwszego pełnoprofilowego prywatnego szpitala w Polsce. Medicover to jedyna prywatna firma medyczna w Polsce, która oferuje pełną opiekę medyczną - od badań diagnostycznych, przez medycynę pracy, konsultacje u lekarzy pierwszego kontaktu oraz lekarzy specjalistów, zabiegi ambulatoryjne, fizjoterapię, badania profilaktyczne, usługi stomatologiczne, pogotowie ratunkowe, aż po pełnoprofilową opiekę szpitalną. Otaczamy naszych pacjentów podstawową i specjalistyczną opieką medyczną oraz aktywnie zachęcamy do udziału w programach profilaktycznych. Jesteśmy firmą, która stawia na innowacyjność i budowanie długotrwałych, wzajemnie korzystnych relacji z klientami. Wytyczając nowe standardy jakości na rynku, ugruntowujemy pozycję lidera prywatnej opieki medycznej w Europie Środkowo-Wschodniej. Posiadamy także własną Fundację Medicover, która prowadzi działalność w Polsce i w innych krajach europejskich. Głównym celem Fundacji jest promowanie w społeczeństwie aktywnych postaw prozdrowotnych – aktywnej profilaktyki, aktywności fizycznej i zdrowego stylu życia. W zeszłym roku Fundacja Medicover wraz z Fundacją TVN oraz programem „Dzień Dobry TVN“ przeprowadziły kampanię profilaktyczną – akcję bezpłatnych szczepień przeciwko wirusowi raka szyjki macicy HPV. Na Węgrzech Fundacja bierze udział w akcji mającej na celu wykrywanie i leczenie chorób układu sercowo-naczyniowego wśród mieszkańców odległych regionów kraju, a w Szwecji prowadzi kampanię „Sweden for Children” ukierunkowaną na zwiększenie bezpieczeństwa dzieci. www.medicover.pl

Moimi obszarami zainteresowań naukowych są: zarządzanie rozwojem organizacji, zarządzaniem projektami, zarządzanie kryzysami, projektowanie struktur organizacyjnych. Moje hobby to wędrowanie po górach, jazda na rowerze, czytanie książek, słuchanie muzyki.

Zajmuje się biogeochemią i krążeniem pierwiastków w ekosystemach, zaburzeniami ekologicznymi organizacji populacji roślin pod wpływem działalności człowieka, wykorzystaniem mchów w bioindykacji, zróżnicowaniem kumulacji metali ciężkich w różnych organach roślinnych; ocena stopnia skażenia środowiska (wody, gleby i powietrza) przy użyciu biowskaźników roślinnych; chemizmem opadów atmosferycznych. Pasjonuję się hodowlą storczyków, podróżowaniem i odkrywaniem egzotycznych smaków owoców oraz przypraw z całego świata.

Ukończyła studia humanistyczne na University of Michigan w Ann Arbor a następnie liznęła pracy w Kalifornijskiej dolinie krzemowej w ostatnich latach poprzedniego millenium. W Polsce związała się z branżą wydawniczą prowadząc redakcję "Aktivista", tworząc i prowadząć magazyn "Exklusiv", a następnie tworząc i redagując magazyn dla rodziców "Gaga", za którego została Redaktor Naczelną roku 2008. Jest stałą felietonistką "Elle" i współprowadzącą programu "Mała Czarna" w TV4. Ma dwójkę dzieci z kontrabasistą Norbullem Kontrabaczem. Mieszkają razem na warszawskim śródmieściu.

W Muzeum Poczty i Telekomunikacji pracuje od 2006 roku, obecnie na stanowisku starszego asystenta w dziale naukowo-oświatowym. Zajmuje się przygotowywaniem oferty edukacyjnej, oprowadzaniem grup, organizowaniem wystaw czasowych i imprez takich jak: Europejska Noc Muzeów, Festiwal listów, Europejskie Dni Dziedzictwa.

Konsultant ds. projektów akademickich i naczelny doradca metodyczny wydawnictwa Macmillan Polska, trener, doradca ds. metodyki nauczania, autor materiałów dydaktycznych i akademickich. Były prezes Stowarzyszenia Nauczycieli Języka Angielskiego IATEFL Poland, obecnie członek jego komitetu honorowego. Założyciel i prezes DOS-Teacher Training Solutions, niezależnego centrum doskonalenia nauczycieli języków obcych. Współtwórca metody DeDOMO. Ojciec Tani (11 lat) i Jeremiego (7lat), z którymi od 2 lat z powodzeniem wraz żoną Anią stosują ideę edukacji domowej metodą DeDOMO.

Jestem doktorem socjologii i psychologiem, ale przede wszystkim jestem mamą Mikołaja, który jak każdy Mikołaj, zadaje mnóstwo pytań. Studentów uczę o komunikowaniu międzykulturowym, a Mikołajowi opowiadam dlaczego tak trudno dogadać się z dziećmi z innych krajów (na placu zabaw). Studentom wykładam socjologię rodziny – a Mikołajowi tłumaczę po co są rodzice. Studentów uczę socjologii wychowania, a Mikołaj już wie dlaczego musi chodzić do przedszkola (chociaż wcale tego nie chce, bo wolałby od razu Uniwersytet). Napisałam książkę i kilkanaście artykułów, ale obawiam się, że żaden z nich nie jest tak dobry jak opowiadania Janoscha czy historie Mikołajka. Z Mikołajem i jego Tatą pływamy, skaczemy na batucie, jeździmy na nartach i rowerach. Podróżujemy. Dla socjologa to bardzo ważne – bo wiedzę czerpie nie tylko z książek, ale przede wszystkim z otaczającego świata. Dlatego socjologia jest tak fascynująca.

Zawodowo zajmuję się gatunkami inwazyjnymi i - dla przeciwwagi - chronionymi. Udzielam się społecznie.

Kierownik Katedry Komunikacji Wizualnej. Studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Form Przemysłowych. Dyplom w roku 1972 w Katedrze Komunikacji Wizualnej. Temat pracy magisterskiej brzmiał: Projekt identyfikacji chemicznych środków ochrony roślin, pod kątem informacyjno-ostrzegawczym, a jej promotorem był doc. R.Otręba. Staż podyplomowy na Wydziale Grafiki ASP w Krakowie. Od roku 1981 jest pracownikiem ASP w rodzimej Katedrze Komunikacji Wizualnej Wydziału Form Przemysłowych, gdzie od roku 1997 pełni funkcję kierownika Pracowni B. Obecnie na stanowisku adiunkta z uprawnieniami drugiego stopnia. Od ukończenia studiów kontynuuję działalność w zakresie projektowania przemysłowego, w tym szczególnie komunikacji wizualnej. Wielokrotnie bierze udział w poważnych zespołowych przedsięwzięciach projektowych. Realizuje szereg plakatów. Dziedzina ta staje się dla niego swoistą pasją. W ogromnej większości są to plakaty autorskie. Jego prace biorą udział w około 50 wystaw w kraju i za granicą w tym w Warszawie, Katowicach, Lahti, Zagrzebiu, Mons, Londynie, Paryżu, Tokio, Meksyku.

Jestem pracownikiem Katedry Ekologii i Ochrony Środowiska UWM w Olsztynie. Badam różne grupy zwierząt: owady, ptaki, płazy i ptaki. Moją poza zawodową pasją jest fotografia przyrodnicza a zwłaszcza ptaki. Razem ze swoim kolegą i koleżanką napisałem książkę „Ptaki Olsztyna”. Lubię pracę w ogrodzie i podróże do innych krajów. Zbieram muszle mięczaków, owady i jokery z kart do gry.

Dr inż. Przemysław Bukowski pracuje obecnie na Uniwersytecie przyrodniczym w Zakładzie Podstaw Techniki, dr Bukowski ma pokaźny dorobek naukowy (jedenaście publikacji, kilkanaście prac niepublikowanych, w tym raportów PWr, jeden patent). Od 1998 roku Pan Bukowski studiował na Uniwersytecie Ekonomicznym im. Oskara Langego we Wrocławiu na wydziale Zarządzanie i Informatyka. Specjalizował się w zarządzaniu finansami. W 2002 Pan Przemysław Bukowski rozpoczął studia Politechnice Wrocławskiej na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym w specjalności termoenergetyka, a w lipcu 2009 roku uzyskał tytuł doktora. W międzyczasie dr inż. Przemysław Bukowski wykonywał badania w wielu elektrowniach i elektrociepłowniach gdzie zdobył doświadczenie związane z zagadnieniami energetyki zawodowej. Obecnie dr Bukowski zajmuje się energetyką odnawialną

mgr inż. Wiesław Tomaszewski pracownik dydaktyczny w Instytucie Inżynierii Rolniczej Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. Jest kierownikiem laboratorium podstaw elektrotechniki i elektroniki. Prowadzi zajęcia ze studentami z przedmiotów elektronika i automatyka. Jego zainteresowania naukowe dotyczą odnawialnych źródeł energii , a w szczególności zagadnienia związane z ogniwami fotowoltaicznymi. Mgr Tomaszewski jest autorem wielu audycji radiowych o tematyce odnawialnych źródeł energii

W Muzeum Poczty i Telekomunikacji zajmuje się dziećmi, ale nie tylko. Współtworzy imprezy organizowane w muzeum oraz odpowiada za kontakty z mediami. Jej ambicją jest pokazanie każdemu małemu zwiedzającemu, że muzeum to naprawdę fajne, przyjazne miejsce.

wydawnictwo: - wydaje książki nietuzinkowe, bogate zarówno w formie, jak i treści (jakkolwiek te dwie rzeczy bywają nierozerwalne); - współpracujemy z autorami i artystami, którzy tworzą książki jedyne w swoim rodzaju, odbiegające od masowych standardów; - w przypadku książek dla dzieci ważny jest dla nas rodzic (jako odbiorca), który przy czytaniu dziecku nie powinien czuć się znużony, lecz czerpać ma z tej czynności radość, pokazując tym samym, że sięganie po książkę może być nawykiem, a czytanie pasją; - książki, które wydajemy, mają bawić, uwrażliwiać, skłaniać do myślenia i zadawania pytań (także tych trudnych)... ... a także zachwycać i zadziwiać (bo zdziwienie daje początek myśleniu).

Polygon to koło naukowe utworzone na początku 2009 roku przy wydziale Elektroniki I TechnikInformacyjnych Politechniki Warszawskiej. Koło zrzesza entuzjastów gier komputerowych, którzy ponad granie w gry przedkładają ich tworzenie. Głównym celem Koła Naukowego Polygon jest poszerzanie ogólnej wiedzy związanej z tworzeniem gier komputerowych. Dołączyć do nas może każdy, kto posiada chęć i pomysły.

Zostało założone w styczniu 2011r. przez pasjonatów gier komputerowych, konsolowych, planszowych, fabularnych i karcianych. Swoją działalność kierują przede wszystkim do dzieci i młodzieży, chcąc pokazać ogromny potencjał edukacyjny tkwiący w grach, pod warunkiem, iż są one w odpowiedni sposób dobrane. Aktywność członków Stowarzyszenia nastawiona jest również na przeciwdziałanie zagrożeniom płynącym z korzystania z różnorodnych gier, preferując odpowiedni ich dobór do wieku potencjalnych użytkowników.

Jego zainteresowania badawcze obejmują między innymi: - ochronę atmosfery, przebieg i skutki depozycji zanieczyszczeń atmosferycznych, metody badań w tym zakresie (jak w temacie pracy doktorskiej); - zjawiska ekstremalne, ich uwarunkowania klimatyczne, wpływ na środowisko przyrodnicze i życie człowieka; - synoptykę: przewidywanie pogody, wykonywanie obserwacji meteorologicznych i analizę map barycznych itp.; - klimatologię obszarów górskich Polski i krajów ościennych.

Aleksandra Bożena Dąbrowska, doktorantka na kierunku matematyka na Wydziale Matematyki i Nauk Informacyjnych. Wpracy naukowej zajmuje się związkami między teorią grafów a algebrą. Paweł Rzążewski, asystent na Wydziale Matematyki i Nauk Informacyjnych, z wykształcenia informatyk. Interesuje się algorytmiką i matematycznymi podstawami informatyki.

Od marca 2003 wykonuję prace badawcze nad zagadnieniami bezzałogowych i załogowych statków kosmicznych, także do lotów księżycowych w ramach programu SSETI (Student Space Exploration and Technology Initiative) oraz projektów badawczych dotyczących Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Prowadzone badania z zakresu techniki kosmicznej i satelitarnej realizuje we współpracy m.in. z ESA (European Space Agency), NASA (National Aeronautics and Space Administration). Ponadto brał udział w pracach nad polskimi radarami lotniczymi dla Przemysłowego Instytutu Telekomunikacji.

Wyróżniony nagrodą dla najaktywniejszego działacza roku 2007 w dziedzinie komunikacji miejskiej przez Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Komunikacji RP.

Pani Justyna od lat pracuje z dziećmi i młodzieżą. Od dawna związana z ZHP jest ulubioną druhną dzieci. Na co dzień uczy języka angielskiego w szkole podstawowej i przedszkolu. Z zamiłowania jest ratownikiem medycznym i często bierze udział w obstawach medycznych przy dużych masowych imprezach. W życiu prywatnym i zawodowym jest bardzo aktywna i uważa, że dzień leniuchowania to dzień stracony!

Dziennikarka, publicystka, krytyk sztuki (publikowała m.in. w pismach: „Odra”, „FORMAT”, „Tygodnik Powszechny”, „Rzeczpospolita”, „Arteon”, „Art&Business”, „EXIT” i in.), współwłaścicielka wydawnictwa FORMAT. Z wykształcenia romanistka i filozof. Autorka wielokrotnie nagradzanej „Bajki o kochaniu” (m.in. Nagroda Główna 2007 w konkursie Komitetu Ochrony Praw Dziecka, wyróżnienie w konkursie „Najpiękniejsza Książka Roku 2007”), „Dobrej nocy i sza”, „Radość eksperymentu”.

Pediatra i gastroenterolog dziecięcy. W latach 1998-2001 zastępca dyrektora instytutu zastępca kierownika Kliniki Pediatrii Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie. od 2002 zastępca dyrektora ds. nauki IP Centrum Zdrowia Dziecka. Kieruje Kliniką Pediatrii IP Centrum Zdrowia Dziecka.

Magister sztuki, pedagog, publicystka (publikowała m. in. w pismach "Czas kultury", "Rita Baum", "Neue Keramik", "The Log Book"). Współpracowała z wrocławską Akademią Sztuk Pięknych przy międzynarodowym projekcie "Sztuka Ognia", będąc autorką zdjęć i tekstu w publikacji projektu. Dokumentowała również inne projekty Centrum Ceramiki Artystycznej. Obecnie pracuje w wydawnictwie FORMAT, oraz uczy fotografii i rysunku.

Pan Szymon Czarnik jest socjologiem, czyli próbuje opisywać, jak przedstawiciele gatunku homo sapiens postępują względem siebie i wyjaśniać, dlaczego postępują właśnie tak, a nie inaczej. Obserwując różne osoby w działaniu, lubi zastanawiać się, jakie gry właśnie między sobą rozgrywają. W Instytucie Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego prowadzi wykłady nt. tego, jak zbierać informacje o zachowaniu i poglądach ludzi, jak te informacje analizować i co z tego wszystkiego wynika. Jest mężem jednej żony, ojcem dwóch synów i jednej córki, a wyczekuje chwili kiedy zostanie stryjem pierwszego synowca. Jest także wielkim fanem komiksu „Mouse Guard”, który na polski tłumaczyłby się jako „Mysia straż”, gdyby tylko ktoś zechciał go przetłumaczyć.

magister Wychowania Plastycznego - ukończona Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Zielonej Górze, z zawodu plastyk - ukończone Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Jeleniej Górze. Zainteresowania: fotografia, malarstwo, rysunek, projektowanie graficzne, modelarstwo i sztuka ORIGAMI. Sztuką składania papieru zajmuje się od ponad 25 lat. Instruktor i współzałożyciel Polskiego Towarzystwa Origami

Doktor Nauk Biologicznych w zakresie entomologii. Pracownik Katedry Fitopatologii i Entomologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego. Prowadzi badania dotyczące ekologii owadów zasiedlających różne środowiska oraz zmian, jakie zachodzą wśród owadów pod wpływem różnorodnych czynników zewnętrznych, ze szczególnym uwzględnieniem czynników antropogenicznych. Hoduje owady, głównie patyczaki, straszyki i liśćce. Prywatnie żona i mama Michasi i Igorka .

Zawodowo zajmuje się dydaktyką matematyki, korelacją przedmiotów matematyczno-przyrodniczych w nauczaniu szkolnym oraz popularyzowaniem matematyki. Co roku prowadzi wykłady i warsztaty dla dzieci i młodzieży podczas Olsztyńskich Dni Nauki dotyczące matematyki, jest autorem artykułów popularnonaukowych dla nauczycieli przedmiotów matematyczno-przyrodniczych. Prywatnie ma męża Tomasza i jest mamą Małgosi- studentki Uniwersytetu Dzieci, kierunku Odkrywanie. W wolnych chwilach „wędruje” z rodzinką po górach.

Business angel zaangażowany w Merlin.pl, a obecnie założyciel Innovation Nest, klastra zaawansowanych technologii. Z wykształcenia filozof i matematyk, absolwent KUL, Oxford University oraz London Business School

Piotr Czarnecki ukończył studia na Politechnice Warszawskiej na kierunku Organizacja i Zarządzanie. Jest absolwentem podyplomowych studiów na Harvard University z zakresu zarządzania i oceny przedsięwzięć inwestycyjnych oraz The Columbia Senior Executive Program na Uniwersytecie Columbia. Uczestniczył w wielu krajowych i zagranicznych kursach menedżerskich i bankowych organizowanych m.in. przez Harvard Business School, Kellog Graduate School of Management i Nijenrode University. W latach 1990-1991 pracował jako menedżer w Polskim Banku Rozwoju S.A. Od 1992 r. do 1994 r. był Dyrektorem Departamentu Kredytów w Kredyt Banku S.A. Od 1994 r. do 1996 r. był Członkiem Zarządu - Dyrektorem Departamentu Kredytów i Inwestycji Kapitałowych, a następnie Wiceprezesem Zarządu w Banku Rolno-Przemysłowym S.A. (przekształconym w Rabobank Polska S.A. ). W latach 1996-2000 pełnił funkcję Wiceprezesa Zarządu Rabobank Polska S.A. Od maja 2000 do stycznia 2002 kierował, jako Prezes Zarządu, firmą Getin Service Provider SA, którą wprowadził w maju 2001 r. na Warszawską Giełdę Papierów Wartościowych. Od stycznia 2002 pełnił funkcję Dyrektora Generalnego Pionu Klientów Biznesowych w Telekomunikacji Polskiej S.A. 5 marca 2003 r. został Prezesem Zarządu Raiffeisen Bank Polska S.A.

Wraz z pozostałymi anglistami w FunEnglish.pl dba o wartość merytoryczną portalu i jej dostosowanie do zdolności poznawczych dzieci.

Kierownik ds. nauczania pierwszej w Polsce szkoły języka angielskiego online – eTutor.pl. Obecnie prezes spółki FunEnglish.pl tworzącej międzynarodową platformę do nauki języka angielskiego dla dzieci w wieku 6-12 lat. Za pracę naukową w dziedzinie oświaty otrzymał wiele nagród – 4-krotnie stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Za granicą otrzymał m.in. stypendium British Psychological Society (Brytyjskiego Towarzystwa Psychologicznego).

Współorganizator, i jeden z pomysłodawców pierwszych edycji międzynarodowych letnich kursów ekonomicznych Summer School Poland 2008 i 2009. Zaangażowany w rozwój aktywności obywatelskiej wśród młodych ludzi.W 2009 roku otrzymał nagrodę rektora Uniwersytetu Ekonomicznego za wybitne zasługi dla społeczności akademickiej. Jeden z twórców i współzałożycieli FunEnglish.

Ma na koncie opracowanie projektów gier edukacyjnych i rozrywkowych dla młodego pokolenia, m.in. z wrocławskimi krasnalami. W wolnych chwilach udziela korepetycji z angielskiego uczniom wrocławskich podstawówek oraz sędziuje mecze koszykówki i mini koszykówki

Organizator kilkudziesięciu warszatów oraz szkoleń. Od kilku lat zaangażowany w rozwój i wdrażanie innowacji w nauczaniu (eTutor.pl, teraz FunEnglish.pl, SocialLearning.pl). Motto życiowe: per aspera ad astra (“przez trudności do celu”)

Instruktor Nordic Walking.Ukończyła kurs doskonalący nt. "Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne" ( system ćwiczeń-zabaw-relacji stosowany podczas zajęć z dziećmi ).Interesuje się technikami relaksacyjnymi i terapią w środowisku wodnym. Długo poszukiwała idealnej dla siebie metody łączącej rehabilitację w wodzie z relaksacją i masażem Shiatsu. Odnalazła ją w 2010 r podczas kursu Basic Watsu. Kieruje się żartobliwym japońskim określeniem "ustąp, aby zwyciężyć" mającym zastosowanie w judo. W życiu codziennym również się sprawdza. Szczególnie w procesie wychowania uroczego 2-letniego buntownika :)

Park Nauki i Techniki, to edukacyjny program wystaw edukacyjnych przygotowanych przez Instytut Badań Kompetencji w Wałbrzychu. Głównym przesłaniem tych wystaw jest stworzenie dzieciom i młodzieży warunków do interaktywnej edukacji. Mają one przyczyniać się do tego, by młodym ludziom, poprzez kontakt z nauką i techniką, ułatwić zrozumienie świata i pokazać, że nauka i technika są integralną częścią codzienności

Tomasz Rakowski (ur. 1974) – etnolog, antropolog kultury, pracuje w Instytucie Etnologii Uniwersytetu Warszawskiego. Lekarz oddziału ratunkowego jednego z warszawskich szpitali. Autor książki "Łowcy, zbieracze, praktycy niemocy. Etnografia człowieka zdegradowanego". Prowadził badania terenowe w Polsce i w Mongolii.

Następnie pracował jako nauczyciel-bibliotekarz w Zespole Szkół nr 1 z Oddziałami Sportowymi w Brzegu i nauczyciel historii w II Liceum Ogólnokształcącym im. Zbigniewa Herberta w Brzegu. Od października 2010 r. jest zatrudniony na stanowisku asystenta w Muzeum Poczty i Telekomunikacji we Wrocławiu.

ukończyła nauki polityczne na Uniwersytecie Warszawskim. Od 2007 roku pracuje w Polskiej Fundacji im. Roberta Schumana jako koordynator projektów edukacyjnych. Zainteresowania: Francja, muzyka, kręcenie i montaż filmów wideo.

Magister psychologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Realizowała projekty edukacyjne dla Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej oraz Fundacji Młodzieżowej Przedsiębiorczości, od 2009 roku koordynuje projekty dla Polskiej Fundacji im. Roberta Schumana, m.in. Polskie Spotkania Europejskie.

Nazwy prowadzonych ze studentami Wydziału przedmiotów: Choroby ryb, Podstawy ochrony raków, Choroby bezkręgowców wodnych, Toksykologia (związana ze środowiskiem wodnym), i prace doktorskie z zakresu pasożytów ryb i raków sygnalizują problemy występujące w wodnym środowisku. Chcę się tym podzielić z najmłodszymi Studentami. Miałam to szczęście podglądania przyrody od wczesnych lat życia i cierpliwych Nauczycieli, zaczynając od rodzinnego domu, sąsiadów uczących wędkowania, szkołę z gabinetem przyrodniczym w Barczewie, Liceum im. Adama Mickiewicza (wieszcz był zauroczony przyrodą), studia w Kortowie, praktyki w terenie (stawy, jeziora, morze). A ileż doświadczeń przybyło podczas akcji ZHP np. nad jeziorem Gim. Podziwiam chłonność, zapał młodszych: doktoranci, studenci, harcerze, uczniowie, i najmłodszych - wnuczki. Ciekawość pozostaje, rozwija, trzeba tylko pozwolić odkrywać świat jak najwcześniej.

Pracuje w organizacji pod nazwą „Przestrzeń Kobiet” w Krakowie, zajmuje się poszukiwaniem śladów ważnych kobiet w historii w ramach projektu Krakowski Szlak Kobiet. Lubi gry planszowe i czekoladowe ciastka.

Doktor nauk rolniczych w zakresie technologii żywności i żywienia, lekarz medycyny, dietetyk, żywieniowiec. Kierownik Zakładu Dietetyki na Wydziale Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji SGGW w Warszawie. Nauczyciel akademicki.

Urodzony 1 września 1981 roku. Od 2001 studia na Wydziale Form Przemysłowych krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki. Dyplom z wyróżnieniem w roku 2006 w Katedrze Komunikacji Wizualnej. Rok później rozpoczęcie pracy na stanowisku asystenta na macierzystym wydziale. Specjalizuje się w projektowaniu komunikacji wizualnej, jest miłośnikiem fotografii, snowboardu i kuchni orientalnej.

Studia doktoranckie ukończyłam w UWM w Olsztynie, pracę doktorską w zakresie ogrodnictwo-warzywnictwo obroniłam w byłej Akademii Rolniczej, na Wydziale Ogrodniczym. Od 2003 roku pracuję na stanowisku adiunkta w Katedrze Ogrodnictwa. Obecnie zajmuję się uprawą warzyw oraz roślin przyprawowych.

Ab­sol­went Wy­dzia­łu Lal­kar­skie­go PWST we Wro­cławiu (1988), ab­sol­went Stu­­dium Wro­cław­skie­­go Te­­atru Pan­to­mi­my i ak­tor te­goż te­atru w latach 1991-1998.

Dr inż. Arkadiusz Bieniek jest absolwentem kierunku ,,Rolnictwo” na Wydziale Rolnictwa i Kształtowania Środowiska Akademii Rolniczo-Technicznej w Olsztynie, oraz kierunku ,,Geologia” na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego. Prowadzi zajęcie z przedmiotów ,,Gleboznawstwo”, ,,Fizyka gleby”, ,,Wycena gleb i zasobów naturalnych”, ,,Fizjografia” ,,Geologia z geomorfologią” oraz ,,Geologia inżynierska” na kierunkach ,,Ochrona Środowiska”, ,,Architektura Krajobrazu”, ,,Rolnictwo”, ,,Ogrodnictwo” i ,,Budownictwo”. Jest opiekunem Studenckiego Koła Naukowego Gleboznawczo-geologicznego, które bierze aktywny udział w życiu naukowym uczelni poprzez organizację krajowych i zagranicznych obozów naukowych (Krym – Ukraina). Prywatnie jest mężem Anny oraz ojcem Adrianny (10 lat) i Bartłomieja (6 lat). Jego główne zainteresowania to: siatkówka, pływanie, przyroda oraz wszystko co związane jest z dobrym humorem.

Jestem ekologiem, specjalizującym się w poznawaniu owadów wodnych i ochronie przyrody. Prowadzę badania nad chruścikami i ważkami oraz badania dotyczące oceny stanu środowiska z wykorzystaniem owadów. W pracy naukowej współpracuję z innymi naukowcami z Polski, innych krajów Europy i świata, a także… z entomologami-amatorami. Bowiem w poznawaniu owadziego świata uczestniczyć może każdy. Pracuję na Wydziale Biologii, UWM w Olsztynie. Moim hobby jest malowanie butelek i utrwalanie gatunków roślin i owadów, występujących w naszym regionie. Lubię fotografować owady i piesze wędrówki.

Od 20 lat jest pracownikiem Miejskiej Biblioteki Publicznej w Olsztynie. Obecnie pracuje w Multimedialnej Bibliotece dla Dzieci Abecadło gdzie pełni funkcje zastępcy kierownika. Prowadzi warsztaty i zajęcia popularyzujące literaturę dziecięcą. Opracowuje scenariusze lekcji bibliotecznych dla uczniów szkół podstawowych i literackich spotkań dla najmłodszych.

Po powrocie do Polski wraz z zespołem profesora Jana Szopy zająłem się badaniami dotyczących modyfikacji flawonoidów w roślinach o znaczeniu użytkowych (ziemniaki i len). Uzyskane wyniki były podstawą do habilitacji.

Interesuje się socjologią wojska i innych grup dyspozycyjnych, socjologią ekonomiczną, pedagogiką i andragogiką. Autor licznych publikacji.

Jestem również instruktorem narciarskim i specjalizuję się w nauczaniu dzieci. Od wielu lat jeżdżę na obozy jako wychowawca i instruktor oraz nauczam w szkółce narciarskiej w Zieleńcu oraz Czarnej Górze. 3 lata temu brałem udział przy organizacji obozu rowerowego dla dzieci, na którym również byłem wychowawcą i osobą odpowiedzialną za „instruktarz” związany z tematyką rowerową. Swój wolny czas spędzam bardzo aktywnie. Oprócz uprawiania narciarstwa oraz kolarstwa górskiego gram również w koszykówkę we wrocławskich ligach amatorskich. Poza sportem interesuję się fotografią oraz motoryzacją.

Opracowałam program edukacyjny „Nasz przyjaciel Pies” – który realizuję razem z moimi psami w kilku wrocławskich szkołach podstawowych. Brałam udział w kilku projektach terapii z psami dla osób niepełnosprawnych . Kilkakrotnie prowadziłam zajęcia na obozach wakacyjnych dla dzieci z ich psami . Pracuję w szkole dla psów „Dog’s Smile” we Wrocławiu. Jestem właścicielką 3 psów - sa to : Cerveza – pies terapeutyczny, Sake – pies wizytujący oraz Shakira - uroczy i żywiołowy szczeniak .

Od samego początku towarzyszy pani Ewie we wszystkich psich działaniach . Uczestniczyła m.in. w kursie psa ratowniczego w Straży Pożarnej, a obecnie bierze udział w zajęciach edukacyjnych i terapeutycznych.

Doktor nauk społecznych, pracownik naukowo-dydaktyczny Wydziału Pedagogicznego Uniwersytetu Warszawskiego oraz wykładowca Uniwersytetu Otwartego UW. Opiekun międzywydziałowego naukowego koła ludologicznego LUDUS na Uniwersytecie Warszawskim. Prowadzący kursu „Rozwój osobisty przez zabawę” w ramach Uniwersytetu Otwartego UW.

Jestem psychologiem pracującym z małymi dziećmi , które mają kłopoty w przedszkolu czy w szkole (terapia ) oraz z dużymi dziećmi (studentami), które chcą zostać kiedyś psychologami, tak jak ja. Spotykam się też z dorosłymi: rodzicami czy nauczycielami, aby opowiedzieć im, co dla dzieci w różnym wieku jest ważne, a co groźne. Mam też swoich dwóch synów i kota. Lubię sport, góry i wiersze.

Współtworzy portal społecznościowo- informacyjny TerazHuta.pl [http://terazhuta.pl/], w którym pełni rolę redaktora naczelnego. Dostarcza internautom newsy, promuje twórczość młodych artystów oraz wspiera lokalne działania. Na co dzień zaangażowana w organizację przedsięwzięć artystycznych (eventy, wystawy, imprezy, itp.) i realizację projektów edukacyjno- społeczno- kulturalnych. Współpracuje z krakowskimi organizacjami pozarządowymi, instytucjami, osobami ze świata nauki i kultury, animując społeczność lokalną i promując pozytywne działania na terenie miasta i kraju. Współtworzy internetowy projekt społecznościowy Nhpedia.pl [http://nhpedia.pl/], poświęcony przeszłości i teraźniejszości największej dzielnicy Krakowa- Nowej Hucie. Jako pedagog prowadzi warsztaty dla dzieci i młodzieży, ma także dwuletnie doświadczenie jako streetworker. Z Nową Hutą silnie związana od 7 lat. Jej działalność rozpoczęła się od włączenia się w akcje nieformalnej grypy NHP, która dążyła do reaktywizacji dawnego Kina „Świt”. Udało im się stworzyć miejsce spotkań dla młodych i kreatywnych ludzi. Skupili wokół siebie krakowskie środowiska artystyczne i lokalną społeczność. Organizowali pokazy footbagu, breakdance, skateboardingu, projektowali oryginalne "ciuchy z Nowej Huty" a zwieńczeniem ich prac była dwudniowa impreza „Świt Festiwal”.

Wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego

edukatorka międzykulturowa, metodyk i lektorka języków obcych. Absolwentka Filologii Germańskiej w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim oraz Stosunków Międzykulturowych w Uniwersytecie Warszawskim. Od 1997 roku zaangażowana w sprawy Afryki i krajów rozwijających się oraz promowanie dialogu międzykulturowego. W roku 1998 pracowała jako wolontariuszka przy otwarciu nowego przedszkola w Etiopii. W latach 2005-2008 zatrudniona jako metodyk języka angielskiego i trener nauczycieli w Ministerstwie Edukacji w Erytrei, z ramienia międzynarodowej organizacji VSO (Voluntary Service Overseas). Pracowała też przy planowaniu i realizacji projektów edukacyjnych z Pestalozzi Children’s Foundation w Erytrei. Obecnie prowadzi własną działalność w zakresie Edukacji Międzykulturowej i Szkoleń Językowych pod nazwą Anbesa Intercultural. Zajmuje się także tłumaczeniem tradycyjnych opowiadań z Erytrei na język polski. Współpracuje z fundacjami Africa en Vogue i Świat na Wyciągnięcie Ręki oraz jest członkiem międzynarodowego stowarzyszenia SIETAR (Society for Intercultural Education Training and Research).

w pracowni: koordynator działań artystycznych, instruktor z zamiłowania: nauczyciel, animator imprez dla dzieci, niania zainteresowania: popularyzacji sztuki i teatru wśród najmłodszych, organizowanie nowych form edukacji artystycznej W czasie studiów uczestniczyła w zajęciach z historii sztuki. Od 1999 r. dyrektor Sceny pod Aniołem Stróżem – odpowiedzialna min. za program artystyczny instytucji w tym za działania sceny, warsztaty artystyczne i imprezy rodzinne. Odbyła indywidualne kursy ceramiki i malarstwa w pracowni Marzanny Szmigielskiej i Katarzyny Grzybacz.

w pracowni: prowadzenie zajęć z najmłodszymi i pomoc w koordynacji zajęć z zamiłowania: tak jak z zawodu – nauczyciel, mama zainteresowania: praca z dziećmi, nauczanie najmłodszych przez zabawę Posiada doświadczenie pedagogiczne w prowadzeniu lekcji oraz przygotowywaniu konspektów i scenariuszy zajęć dla dzieci. W trakcie studiów aktywnie uczestniczyła w organizowaniu imprez edukacyjnych i warsztatów dla dzieci. Odbyła indywidualny kurs ceramiki w pracowni Katarzyny Grzybacz.

w pracowni: odpowiedzialna za prowadzenie zajęć plastycznych połączonych z językiem angielskim oraz prowadzenie zajęć z zakresu historii biżuterii z zamiłowania: fotograf, nauczyciel sztuki i języka angielskiego zainteresowania: rękodzieło w tym filc, malarstwo Polka z pochodzenia, która ostatnie 20 lat spędziła w Kanadzie. Od momentu przyjazdu do Polski próbuje połączyć swoje zainteresowania i wykształcenie, ucząc dzieci języka angielskiego przez sztukę.

Mama rocznego Ksawerego. Fotograf z zamiłowania i podróżniczka. Autorka tekstów i kompozytorka.

Reżyser, autorka granych w teatrach sztuk. W Teatrze Ludowym utrzymują się w repertuarze "Bici bija", "Odlot", Wakacje w Holandii". Prowadzi cykliczny warsztat Studio Improwizacji, uczy młodych aktorów w Krakowskiej Szkole Teatralnej i Filmowej, na Wydziale Aktorstwa oraz w WSKiMS im. J. Giedroycia w Warszawie. Wykłada na Uniwersytecie Jagiellońskim, na kierunku teatrologia.

Zajmuje się projektowaniem ubioru, mebli i innych przedmiotów codziennego użytku. W wolnych chwilach lubi obejrzeć dobry film, posłuchać różnych gatunków muzyki (szczególnie elektronicznej) Spędza również dużo czasu na spacerach ze swoimi trzema ukochanymi pieskami. Projektując często inspiruje się klasyką kina science-fiction oraz formami przyrody.

Asystent prowadzący zajęcia z rysunku i malarstwa z młodzieżą na Warsztatach Artystycznych w Bielsku Białej. W wolnych chwilach oddaje się swojej największej pasji jaką jest projektowanie Mody. Współpracuje z młodą aktorką Mają Bohosiewicz grającą między innymi w serialu „M jak miłość”.

Mają za sobą występy w licznych klubach całej Polski oraz na największych krajowych festiwalach muzycznych (m.in.: Heineken Opener, Selektor, Nowa Muzyka). Swoimi szerokimi zainteresowaniami muzycznymi starają się dzielić także dzięki radiu. Jako tandem dyskdżokejski debiutowali na antenie szczecińskiego radia ABC w audycji pt. „Piękni Chłopcy Grają Piękne Piosenki”. Ich muzyczne hocki-klocki emitowały również: PR3, PRBis, Roxy.fm, Radiofonia.fm… Prywatnie Animisiewasz Startt, poza pasją muzyczną, realizuje się jako grafik związany z europejskimi wytwórniami płytowymi (Lovemonk Discos Buenos, Killer Funk, Mukatsuku). Z kolei Piękny Chłopiec jest początkującym naukowcem i wykładowcą akademickim związanym z Uniwersytetem Jagiellońskim.