Prawie każdy z nas robi zdjęcia lub kręci filmy. Teraz używa się do tego celu prawie wyłącznie aparaty i kamery cyfrowe, a zdjęcia i filmy są zapisywane na cyfrowych nośnikach danych. Jak one działają? Dowiesz się, jeśli zajrzysz do tego tematu!

 
Cyfrowe aparaty fotograficzne i kamery w znacznym stopniu zastąpiły już ich tradycyjne poprzedniki (aparaty analogowe oraz tradycyjne kamery wideo i filmowe). Technologia cyfrowa zrewolucjonizowała zatem nie tylko sposób uwieczniania ulotnych chwil z naszego życia, ale także realizację wielu produkcji filmowych i telewizyjnych.
 
Aparaty fotograficzne i kamery korzystające z tej technologii występują w postaci osobnych urządzeń lub ich zminiaturyzowane wersje są wbudowane w telefony komórkowe i inne urządzenia przenośne. Ich wspólną cechą jest to, że rejestrują one obrazy w postaci cyfrowej. Są one więc zapamiętywane w podobny sposób jak informacje w pamięci komputera, a po skopiowaniu do komputera, mogą być dalej obrabiane. Co więcej - już wcześniej mogą być przeglądane i w razie potrzeby kasowane. Tym samym pamięć wewnętrzna lub zewnętrzna urządzenia może być wielokrotnie wykorzystywana. Ponadto w porównaniu z tradycyjną błoną filmu fotograficznego lub taśmy filmowej, współczesne nośniki pamięci (np. karty pamięci lub dyski twarde, płyty DVD, a w przypadku kamer - dodatkowo kasety DV lub MiniDV) pozwala na zapis zdecydowanie więcej zdjęć lub nagrań przy porównywalnej jakości.
 
A jak działa taki aparat lub kamera? Cała optyka tych urządzeń właściwie nie uległa znacznym modyfikacjom w stosunku do ich wersji analogowych. I tutaj występuje więc obiektyw (składający się z co najmniej jednej soczewki), za pomocą którego obraz danego obiektu po przepuszczeniu przez odpowiednie filtry barwne jest wyświetlany na elemencie światłoczułym, którym w tym wypadku jest specjalna matryca. Aktualnie w aparatach cyfrowych stosuje się matryce CCD lub CMOS, stanowiące układ wielu elementów światłoczułych, z których każdy rejestruje, a następnie pozwala odczytać sygnał elektryczny proporcjonalny do ilości padającego na niego światła (rys. 1).
 

Rys. 1. Porównanie zasady działania matryc z czujnikami CCD i CMOS (źródło: Wójcik T.: ABC fotografii cyfrowej. Wyd. Skarbnica Wiedzy, Warszawa 2006)
 
W obydwu tych matrycach wykorzystuje się tzw. efekt fotoelektryczny wewnętrzny. W przypadku matrycy CCD nie można jednak odczytać zawartości pojedynczego piksela. Trzeba odcztać zawartość całej matrycy i potem dopiero wybrać interesujący nas piksel. Matryca ta ma jeden przetwornik ładunku na napięcie i jeden przetwornik A/D (napięcie na liczbę). Zawartość wszystkich pikseli jest odczytywana po kolei przez ten układ. W przypadku matrycy CMOS można odczytywać zawartość dowolnej liczby pikseli i w dowolnej kolejności, tak jak odczytuje się zawartość pamięci komputerowych. Z tego względu działają one znacznie szybciej. Każdy piksel matrycy CMOS ma swój przetwornik ładunek na napięcie i układ odczytujący zawartość pikseli odczytuje już napięcie wytworzone padającym na ten piksel światłem. W bardzo zaawansowanych matrycach CMOS każdy piksel ma swój przetwornik A/D, co ułatwia i przyspiesza dalszą obróbkę obrazu.
 
Więcej informacji na ten temat znajdziecie na stronach:
Fotoporadnik
Unicat - cyfrowe ABC
Wikipedia - fotografia cyfrowa 
Wikipedia - kamera cyfrowa
 
Warto też zaglądnąć do innych tematów poświęconych nowoczesnym technologiom: 
- Czy telewizor może być Twoim przyjacielem?
- Czy obraz może wyskoczyć z ekranu? 
- Kto ma zdalną władzę nad elektroniką?
- Jak działa GPS?
- Czy światło może być ostre jak brzytwa?
- Co to jest światłowód? 
- Jak powstaje prąd w ogniwie słonecznym?
- Co to jest napęd hybrydowy?  
 
Jeśli chcesz się z kolei więcej dowiedzieć o soczewkach lub lustrach, zaglądnij do tematu:
- Jak działa szkło powiększające?
- Co można zobaczyć w krzywym zwierciadle?