Jak powstał świat? Czy już zadawaliście sobie to pytanie? Odpowiadają na nie różne religie. Odpowiada nauka. Wśród opowieści na ten temat jest też hinduska. Według wierzeń w Indiach, świat powstawał już wiele razy i powstawać będzie znowu w przyszłości.

Kiedyś było tak: Brahma, według wierzeń hinduistycznych bóg odpowiedzialny za stwarzanie świata, obudził się z długiego snu. Unosił się na powierzchni Oceanu Mleka, z którego wszystko miało powstać. Było to dawno, naprawdę dawno temu.  Na świecie nie było niczego, z wyjątkiem dewów, czyli bogów, i asurów, czyli demonów. Ani jedni, ani drudzy nie byli nieśmiertelni. Ponieważ było ich wielu, często toczyli walki. I ginęli. Zapragnęli więc nieśmiertelności. Postanowili pomóc Brahmie, licząc na jego wdzięczność.  Wisznu, jeden z najważniejszych bogów, który uważany był za opiekuna świata, podpowiedział im, że na dnie wielkiego Oceanu Mleka, w którym był zanurzony świat, ukryty jest dzban z Amitrą - nektarem nieśmiertelności. Dewowie i asurowie postanowili zjednoczyć siły i razem wyciągnąć dzban. Jedyną metodą było ubijanie kosmicznego mleka tak długo, aż powstanie kosmiczne masło, które wypłynie na powierzchnię, a wraz z nim - Amitra.  Wszystkie "kuchenne przybory" do tej kosmicznej akcji musiały być ogromne. Wisznu wziął wielką górę Mandara i zrobił z niej ubijak. Ubijakiem trzeba było jednak odpowiednio kręcić, by mleko się ubiło. Jako sznura kręcącego górą Mandara użyto boskiego węża o imieniu Ananta. Góra okazała się jednak bardzo ciężka i po wrzuceniu jej do oceanu nie udało się jej unieść. Wisznu przybrał więc postać potężnego żółwia, wsunął się pod górę i uniósł ją na swym grzbiecie. Na tym nie skończyła się pomoc Wisznu. Kierował całą pracą. Wołał, kiedy ciągnąć za Anantę mają asurowie, a kiedy dewowie.  Ubijanie trwało bardzo długo. Może nawet milion lat. W końcu z Oceanu zaczęły się wyłaniać różne boskie i ziemskie przedmioty, zwierzęta i osoby. Pojawiła się przepiękna bogini Lakszmi, pierwszy lekarz, księżyc, biały słoń królewski i oczywiście napój nieśmiertelności. Tym ostatnim dewowie i asurowie mieli się podzielić. Dewowie w ostatniej chwili jednak porwali dzban, bojąc się, że wzmocnieni asurowie staliby się niepokonani. Historia ta mówi o tym, że siły zła i dobra muszą być w równowadze, a czasami w ważnych sprawach, nawet współpracować.