Ile lat mają klocki? Czym bawili się sławni architekci w dzieciństwie? Wiemy, że Frank Lloyd Wright dostał od swojej mapy klocki Fröbela. Co więcej, sam zaprojektował zabawkę zwaną "klockami Lincolna".

Mówiąc o zabawkach „architektonicznych” na myśl przychodzą nam klocki i zestawy konstrukcyjne. Istnieje mnóstwo innych zabawek, ale rzeczywiście te należą do najbardziej popularnych i najstarszych. Nie są jednak, jakby się mogło wydawać, takie stare.
W starożytności istniały żołnierzyki z brązu, grzechotki, latawce, gry, miniaturowe zwierzątka. Nie wiadomo jednak czy służyły one do zabawy (podobne elementy znajdowano w grobowcach) i czy bawiły się nimi dzieci. Podobnie jak w XIX w. huśtawki i karuzele w parkach i ogrodach, mogły służyć dorosłym. Poza tym tego typu zabawki trudno zaliczyć do architektonicznych.
 
Bogatym źródłem informacji o zabawach dzieci w XVI w. jest obraz Pietera Bruegla starszego „Zabawy dziecięce”. Na jednym obrazie przedstawiono 91 różnych zajęć i zabaw! Są więc tam dzieci grające w kręgle, piłkę, ciuciubabkę. Są też zabawki –
lalki, pajacyki, bąki. Nie ma jednak klocków, tylko porzucone cegły, którymi być może bawiły się dzieci.
 
Pierwsze wzmianki o zabawach w budowanie pojawiły się w XVII w. literaturze i sto lat później na obrazach. Francuscy malarze przedstawiali chłopców lub dziewczynki budujące domki z kart. Były to przeważnie karty „dorosłych”, ale z czasem zaczęły się pojawiać karty obrazkowe dla dzieci, z ząbkowanymi brzegami, co ułatwiało budowanie. Produkowano też karty z wizerunkami okien i drzwi. W tym czasie pojawiły się również domki dla lalek.
 
Bardzo ważną rolę w rozpowszechnieniu klocków, jako zabawki edukacyjnej, odegrał Friedrich Fröbel, niedoszły architekt. Podkreślał on znaczenie zabawy w życiu małego dziecka. Wymyślił tzw. dziewięć darów, czyli zestaw zabawek o zwiększającym się stopniu
trudności. Zabawki te wykorzystywał w zakładanych przez siebie przedszkolach. Od tego czasu „klocki do zabawy” stały się bardzo popularną zabawką, produkowaną przez cały XIX i XX w. Nic nie zapowiada, żeby w XXI w. miało być inaczej.
 
Ale to nie koniec naszej opowieści. Poza drewnianymi, prostymi klockami zaczęły pojawiać coraz bardziej skomplikowane – o kształcie klinowym, a później również zazębiające się płytki – pierwowzór późniejszych klocków Lego i innych tego typu.
 
W pierwszym roku XX w. anglik Frank Hornby wynalazł klocki konstrukcyjne „Meccano”, popularne do dziś. W Ameryce powstały „klocki Lincolna”, wynalezione przez sławnego architekta Franka Lloyda Wrighta. Sprzedawano również maleńkie cegły do budowy
domków, robione z prawdziwego cementu. W 1918 r. pojawiły się zestawy budowlane z prawdziwego marmuru. W 1949 r. wynaleziono w Danii klocki Lego, które szybko stały się najpopularniejszymi klockami na świecie. Od tego czasu pojawiały się kolejne, modyfikowane zestawy budowlane i konstrukcyjne, klocki różnego typu i z różnych materiałów, a także inne zabawki, które możemy nazwać „architektonicznymi” - papierowe modele, stemple do tworzenia rysunków miasta lub budynków, poduchy w kształcie domków i wiele innych. Nie mówiąc już o grach planszowych czy komputerowych.
 
Artykuł powstał w oparciu o książkę Witolda Rybczyńskiego „Najpiękniejszy dom na świecie”.
 
Zapraszamy do odwiedzenia sklepu z zabawkami architektonicznymi pracowni k.