Święta Bożego Narodzenia to bardzo rodzinne święta. Czekamy na nie cały rok. To właśnie wtedy świętujemy narodziny Jezusa w stajence, w Betlejem.

Jak każe tradycja, w wigilijny wieczór - z kolacją - czeka się do pierwszej gwiazdki. Stół przykryty jest śnieżnobiałym, obrusem, pod którym znajduje się sianko – na pamiątkę żłóbka betlejemskiego w którym urodził się Jezus. Siano jest symbolem dostatku.
Przy stole wigilijnym dzielimy się opłatkiem. Zwyczaj ten pojawił się w XVII wieku. Dziś łamanie się opłatkiem odbywa się na pamiątkę dzielenia się chlebem przez Chrystusa podczas ostatniej wieczerzy.
Pasterka to nocna msza, zwana w niektórych regionach mszą alpejską. Powstała na cześć pasterzy przybyłych do Betlejem. Dawniej wierzono, że ci którzy przybędą w ten dzień pierwsi na mszę alpejską przez cały rok będą się cieszyć dostatkiem i powodzeniem.
Święta Bożego Narodzenia rozpoczynają okres kolędowania. W okresie zapustów po wsiach
chodzili kolędnicy. Wśród nich był Herod, diabeł, Żyd, śmierć, turoń. Przedstawiali oni szopkę z Herodem, śpiewali kolędy oraz składali gospodarzom życzenia, w zamian otrzymywali drobne datki.