Czy zgadzacie się z myślą znanego architekta, który powiedział, że "Dom jest maszyną do mieszkania"? Przyjrzyjcie się dobrze swoim domom, osiedlom, kamienicom. Czy panują w nich zasady, rządzi nimi matematyka - czy dobrze się Wam w nich mieszka?

Dom jest maszyną do mieszkania
                                               
(Le Corbusier)
 
Ta myśl towarzyszyła architektowi i urbaniście francuskiemu – Le Corbusierowi – socjaliście, kiedy tworzył reguły tak powszechnie znanych i nie lubianych dziś blokowisk. Ten francuski architekt jest ojcem współczesnego budownictwa wielkich miast. Jednak nowym osiedlom
daleko do budowli z idei Corbusiera. Skonstruował on pięć podstawowych zasad
budowli osiedli:
-        dom na wolnostojących słupach;
-        konstrukcja szkieletowa;
-        swoboda komponowania planów kondygnacji;
-        wolna elewacja z oknami mogącymi zajmować całą szerokość szkieletu;
-        płaski dach.
W czasach PRL-u powstawały osiedla robotnicze (jednym z najbardziej znanych jest Nowa Huta w Krakowie). Być może nie zachwycają nas pod względem estetycznym, ale  spełniają one podstawowe funkcje. Takimi normami oprócz tych, które zostały wymienione, są między innymi odległości, jakie powinny dzielić mieszkańców od pewnych instytucji:
-        5 minut do sklepu
-        15 minut do szkoły
-        5 minut do przedszkola.
Poza tym budynki mieszkaniowe powinno dzielić około 100 metrów (na próżno
szukać tego wymiaru chociażby na Ruczaju w Krakowie), a na każdym osiedlu
powinien być pas zieleni dla dzieci, plac zabaw oraz w najbliższej okolicy
przychodnia lub inny ośrodek zdrowotny. Zasady te są obecnie nagminnie łamane,
przez co zamiast ogrodów z marzeń Le Corbusiera powstają betonowe pustkowia, na
których nie tyle żyje się, ile egzystuje w otoczeniu modernistycznych pustych i
bezsensownych zabudowań urbanistycznych.